Toch osteoporose…

Toch osteoporose…

Toeval bestaat niet… Op 4 april had ik een onderzoek naar botontkalking en helaas nog geen uitslag ontvangen. Omdat ik toch een vraag voor de huisarts had, wilde ik via het digitale dossier hem een berichtje sturen. Daarin zou ik hem ook vragen of hij inmiddels bericht over het onderzoek had gekregen. Toen ik op 1177 inlogde stonden er een paar nieuwe mededelingen, welke er een paar minuten eerder op geplaatst waren. Eentje was van de huisarts over het onderzoek. De röntgenfoto´s hadden laten zien, dat er bij mij daadwerkelijk sprake is van botontkalking. Hij had meteen een tweetal nieuwe medicijnen voorgeschreven. De eerste is Kalcipos, een tablet met calcium en vitamine D. Calcium is onder andere nodig voor een goede opbouw van botten en gebit. Vitamine D doet dat eigenlijk ook. De combinatie calciumcarbonaat en vitamine D wordt gebruikt bij botontkalking. De tweede is Alendronaat Sandoz, welke verder verlies van botmassa moet helpen voorkomen en eveneens helpt bij het opbouwen van nieuwe botmassa.

Osteoporose is de medische naam voor poreus bot ofwel zwak bot. Zwak wil zeggen zwakker dan het gemiddelde. Vandaar ook de naam botontkalking. Het is een chronische aandoening van het skelet, waarbij de botsterkte afneemt. Door de zwakkere botten en veranderde botstructuur ontstaan gemakkelijk botbreuken. Botbreuken zijn dan ook meestal het eerste signaal, om te starten met nader onderzoek naar osteoporose. De volgende breuk is wellicht minder onschuldig. De kans om iets te breken neemt door de afname van de botsterkte natuurlijk toe. Vooral ingezakte (= gebroken) wervels en breuken in pols, arm en heup komen veel voor. Osteoporose wordt ook wel de “stille epidemie” genoemd: je merkt er weinig van totdat je een bot breekt. Bij mij een tussenwervelschijf. In welke mate mijn botontkalking is krijg ik 3 juni te horen. Dan is er een afspraak gemaakt met de huisarts.

Vanochtend bleek het opnieuw mooi weer te worden. Alhoewel we wel een beetje nachtvorst nog hebben gehad. Toen ik beneden kwam was het nog -2 op de thermometer op het terras. Onvoorstelbaar: op 17 mei nog nachtvorst! Zullen de geraniums het overleven? Zoals zo vaak volgt er na nachtvorst een mooie zonnige dag. Heiko ging dan ook met een goed gevoel naar Tranås. Daar ging hij samen met collega Palle verder werken op het adres, waar ze gistermiddag waren gestopt. Eerst werd de sleuf rondom de veranda verder gegraven. Later komen daar grove stenen in met zand en tenslotte een mooie steen. Toen dat klaar was en alles was afgevoerd naar de stort, konden ze verder gaan met het wegharken en wegscheppen van het fijne grind. Dat lag op de oprit van deze klant en richting de voordeur. Twee zware aanhangers vol met dat fijne grind werd meegenomen en bij de nieuwe zaak van Örtengren neergelegd. Zoiets is zonde om weg te gooien. Vandaag of morgen komt er een klant die er belang bij heeft…

De voorlopig laatste actie bij deze klant was het weghalen van een aantal zware kantstenen rondom een plantvak en het rechtop zetten van een giga zwaar blok natuursteen. Tegen half twaalf waren ze daar klaar. Na de middag werden de beide collega´s “uit elkaar getrokken” en gingen ze ieders naar een andere klus. Heiko kon naar een klant waar hij eerder een paar bomen had gesnoeid. De man, een oud dierenarts, noemde nog even dat hij daar zeer tevreden over was. Deze keer moest de groentetuin van de man omgespit worden en onkruidvrij gemaakt worden.

Verder moest er een stukje gras afgegraven worden, ter plekke waar een nieuwe, grotere veranda zou komen. De goede zwarte grond wilde de man ook graag afgegraven hebben en dat moest achter het huis neergelegd worden. Dat achter het huis klinkt dan eenvoudig, maar dat liep behoorlijk stijl omhoog… Het werden zodoende een 8-tal half volle kruiwagens die omhoog gedrukt werden. En dat in een brandende zon. Als laatste werd een gat gegraven van 60 centimeter diep waar later een betonnen poer in komt voor de veranda. Tegen vier uur was deze klus geklaard en gaf de man aan dat hij zeer content was. Heiko mocht nog een keer terugkomen voor iets anders, maar dat speelt waarschijnlijk over twee weken. Met een mooie bruine tint op het gezicht kwam Heiko moe, maar zeer voldaan weer thuis.

Dit struikje zagen we tijdens de wandeling rond het meer, een paar dagen geleden. Wat het was wisten we geen van twee. Het blijkt te gaan om de Wilde gagel, de Myrica gale. De struik groeit langs waterkanten en moerassen, op natte heide en bosgrond en wordt rond de 150 centimeter hoog. De struik is niet wintergroen. De kleine, dofgroene bladeren worden langwerpig en getand aan het punt van het blad. Als je de bladeren kneust komt er een aromatische geur vrij. De bloemen ontluiken voor de bladeren in kleine groepjes. Ze zijn roodbruin en soms gelig. De bloeiperiode is in de lente. De Wilde gagel heeft een aromatische geur en is (misschien daarom) insecten werend. “Heiko, zullen we er een stekje van halen?”

We hebben het over de NAVO gehad. Maar wat is dat eigenlijk? De Noord-Atlantische Verdragsorganisatie is een militaire samenwerking, die kort na de Tweede Wereldoorlog, in 1949, gestart werd. De NAVO werd opgericht ter ondersteuning van het Noord-Atlantische Verdrag. Dat verdrag regelt wederzijdse verdediging en samenwerking van de legers van westerse landen. Eerder bundelden de Verenigde Staten en Canada de krachten met 10 Europese landen, waaronder België en het Verenigd Koninkrijk. Later sloten ook andere landen zich aan bij het militaire bondgenootschap. Vandaag bezitten exact 30 landen het NAVO-lidmaatschap. Waarom Zweden en Finland (nog) geen lid van de NAVO zijn? Beide landen hebben een neutrale status. Voor Zweden geldt die status zelfs al sinds 1815, het einde van de Napoleontische oorlogen. Zweden is sindsdien nooit in oorlog geweest. Zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog probeerde het land neutraal te blijven. Ook al bracht dat het land in een penibele positie. Buurland Noorwegen werd door de nazi’s bezet, terwijl in het andere buurland de Finnen juist zij aan zij vochten met nazi-Duitsland.

Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog is ook Finland een neutraal land. Tijdens WOII vochten de Finnen samen met nazitroepen tegen de Sovjets. Dat betekende een dieptepunt in de relatie tussen Rusland en Finland. Na de oorlog wist Finland zijn onafhankelijkheid te bewaren, maar in ruil moest het land enkele grensregio’s afstaan aan de Sovjets en het moest in de toekomst neutraal blijven. Zo werd Finland later door de Sovjets gebruikt als buffer tegen het westen. Na de val van de Berlijnse Muur in 1989 werden Zweden en Finland lid van de Europese Unie, maar het lidmaatschap van de NAVO bleek een brug te ver. Vooral het dreigement van Moskou dat er gevolgen zouden zijn bij een NAVO-lidmaatschap, schrikte de beide landen af. De inval van Rusland in Oekraïne verandert de situatie nu. Voor Finland is de vrees voor Russisch geweld nooit helemaal verdwenen. Zo vertelde de Finse oud-premier: “Als Poetin zelfs zijn broeders en zusters in Oekraïne kan afslachten, waarom zou hij dat niet met de Finnen kunnen?” Naast Zweden en Finland zijn er nog een paar landen die een neutrale status hebben: Ierland, Oostenrijk en Zwitserland. Op het kaartje hieronder staan de NAVO-landen in blauw aangegeven.

4 gedachten over “Toch osteoporose…

  1. Och hè, wat een akelig bericht. Gelukkig zijn er medicijnen, maar terugdraaien is meestal niet aan de orde. Sterkte.

  2. Dat is zeker een domper!
    Hoop nu voor jou dat het tot stilstand gaat komen. En valpartijen weten te voorkomen. Triest hoor.

    1. Dank je, Wilma. Had er al wel rekening mee gehouden en daarmee was “verrassing” iets minder groot. We gaan ons best doen, niet meer te vallen dan anders 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


CAPTCHA Image
Reload Image

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.