“Chefke” weer aan het werk

“Chefke” weer aan het werk

Vanochtend stapte Heiko om half zeven uit bed en reed hij om half acht naar Tranås. Zijn eerste werkdag sinds eind september toen de klachten in de rug en heup te veel werden. In Tranås stond hij om tien minuten voor acht voor het grote hek. Met een hangslot. Hij had nog nooit een sleutel gekregen en ook niet nodig gehad, alleen nu moest hij even op collega Håkan wachten. Kenth was er nog niet, wat overigens zeer ongebruikelijk is. Op dat moment dacht Heiko, dat het toch wel handig zou zijn, wanneer ook hij een sleutel had. Dat werd in de loop van de dag meteen geregeld. Blijkbaar vond Kenth dat ook wel een goed idee. Samen met Håkan werd er koffie gedronken en werd de huidige situatie besproken. De lijst met “te snoeien fruitbomen” werd doorgenomen en aan de hand daarvan werd een planning gemaakt voor deze dag en voor de rest van de week. Håkan had er alle begrip voor, dat Heiko de kleinere bomen voor zijn rekening zou nemen. De bomen die gesnoeid kunnen worden vanaf de grond, of met behulp van een kort keukentrapje, zijn vanaf nu voor hem. Kenth belde ondertussen, dat hij zich had verslapen. Iets wat zéér zelden voorkomt. De andere collega, die ook vandaag om acht uur zou beginnen, was er om twintig over acht nog niet. Die werd gebeld: ziek! Goed begin…

De kleine(-re) appelboom
De grote appelboom

Om half negen reden ze Heiko en Håkan, onafhankelijk van elkaar, naar een adresje. Heiko ging naar een klant waar een pruimenboom staat. Die boom had hij vorig jaar hard gesnoeid, omdat de klanten alle jaren te veel pruimen kregen. Na het harde terugsnoeien was het resultaat in 2022, dat ze helemaal geen pruimen kregen. Vrij logisch: de boom moet even een jaar de tijd hebben, om nieuwe loten te zetten en om te herstellen. Maar… De klant vertelde nu, dat de fruitboom omgezaagd mocht worden. Dat was een heel andere actie! De kettingzaag was niet meegenomen en zo spraken ze af, dat Heiko later een keer terug zou komen om de boom om te zagen. Aan het einde van die straat was ook een adresje, waar sinds jaar en dag twee bomen gesnoeid moesten worden. Het adres waar de man woont, die alle geknipte takjes telt die op de grond liggen na het snoeien. Hij kwam meteen naar buiten en begroette Heiko vriendelijk. Direct vertelde hij, dat er vorig jaar 3.045 takjes onder de ene boom lagen en 1.000 onder de andere, de kleinere appelboom. Hij berekende zelfs hoeveel het knippen van een takje kost, door de nota van Kenth te delen door het aantal getelde takjes. Ja, ja… Een echte boekhouder!

Heiko vertelde onmiddellijk, dat hij alleen de kleinere appelboom ging snoeien en dat er later iemand kwam voor de grotere appelboom. Geen enkel probleem! Twee uur later was de boom klaar en lagen de takjes weer op de grond. Klaar om geteld te worden. Er werd een volgende klant bezocht met een tweetal kleine bomen. Dat waren nog erg kleine boompjes, een appel en een peer en het knippen en opruimen van de takken kostte slechts een uur. Tijdens de koffie had Heiko met Håkan afgesproken waar hij naar toe zou gaan en dat Heiko hem na “zijn” boompjes zou opzoeken. Samen zouden ze de kleinere bomen bij die klant snoeien. Dat deden ze dan ook. Het nam de hele verdere middag in beslag. Inclusief een bezoekje aan de stort om de aanhanger te legen. Om half vier waren ze weer op de zaak. Met Kenth nam Heiko nog een paar dingen door, omdat de baas donderdag voor twee weken op vakantie gaat. Na vele jaren neemt hij eindelijk een vakantie, samen met zijn nieuwe vriendin. Na werktijd deed Heiko nog een paar boodschapjes en kwam hij vervolgens naar huis, terwijl het nog net licht was. Een mooie, actieve dag. Morgen zal “ons chefke” thuis de lijst in Exel bijwerken en opnieuw een aantal klanten bellen.

Zoals deze dikke stammen werden ze in Tranås niet gezaagd! Dit waren boomstammen, die al een poosje geleden op een stapel zijn gelegd, nadat een harvester de bomen had omgezaagd en ontdaan van zijtakken en top. Vervolgens had een forwarder de bomen netjes op lengte bij elkaar gelegd. Vandaag had deze combinatie de stammen opgehaald. De chauffeur zette zijn vrachtauto net voor de driesprong stil en gooide nog een paar sjorbanden over de stammen. Daarna ontkoppelde hij zijn aanhanger en reed weg. Hmmm… Waarom? Toen ik ergens in huis een paar klusjes deed is de aanhanger alsnog opgehaald. De weg naar boven was weer vrij. Vrij van boomstammen, vrij van aanhangers.

Nog even verder over de diverse namen voor groepen dieren. Wist je bijvoorbeeld, dat bij een groep konijnen gesproken wordt van een sprong? Maar je hoort ook wel mensen praten over een roedel konijnen. En wat vind je van een Cluster? Dat is de benaming voor een groep katten. Eigenlijk zijn katten solitaire dieren en er wordt dan ook niet over een groep gesproken. De meest vreemde naam voor een groep vind ik toch wel een rotte! Het zijn echte groepsdieren. Ze leven dan ook met zo’n dertig dieren bij elkaar. De vrouwtjes en de jongen dan, de mannetjes leven vanaf hun derde levensjaar alleen. Zo’n groep wilde zwijnen… Van een kolonie had ik wel gehoord. Dat zijn groepen mieren, pinguïns, apen, dassen, zeehonden en zeerobben. Er zijn twee soorten koloniën in het dierenrijk, die met en die zonder koningin. Termieten, mieren, honingbij en de gewone wesp zijn voorbeelden van koloniën met koningin. Bij koloniën zonder koningin zijn er grote verschillen: met veel sociale structuur (gorilla’s), maar ook met weinige sociale structuur (vleermuizen).

Ken je het woord bed? Dat is voor oesters. Oesters leven vastgegroeid aan een hard substraat in zout water. Wat is een substraat? Dat is “een groeimedium of voedingsbodem voor organismen.” Zo kunnen rotsblokken of een strand zeer geschikt zijn voor in dit geval oesters. Er kunnen grote groepen oesters samenleven en dit wordt wel een oesterbed of oesterbank genoemd. Een bank? Ja, maar dat is meer voor mosselen Die groeien trouwens ook op een substraat. Dan is er nog een toom. Dit zeg je bij een groep ganzen, kippen of eenden. Kippen en andere hoendervogels zijn groepsdieren. Er wordt gesproken van een toom of een toompje kippen. We kennen allemaal wel een volk bijen. Deze groep bestaat uit darren (de mannetjes), werksters en een koningin. Kende je een parlement uilen? Een kolonie meeuwen, een meute (jacht-) honden, een coalitie cheeta’s en een gemeente alligators? Die laatste drie waren ook nog eens zeker nieuw voor mij. Herkende jij ze?

Over herkennen gesproken: vergeet niet mee te doen aan de “prijsvraag” van 21 januari? Suc6!

Eén gedachte over “ “Chefke” weer aan het werk

  1. Ik kende die namen ook niet hoor! Wat een verschillende namen voor die dieren! Had je ook al een SCHOOL vissen?
    Tja, kwam ook bij me op als dunne….. je weet wel!
    Grappig deze benamingen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.