Ödarp is in kerstsfeer!

Ödarp is in kerstsfeer!

Vanochtend stond de thermometer rond half zes nog op minus vijftien graden! Toch voelde het in huis niet fris. Doordat wij voornamelijk op hout stoken gaat de kachel ´s nachts langzaam uit. We gaan niet om de paar uur naar beneden om de kachel bij te vullen met hout. Overdag wordt het water van de accumulatietanks ook opgewarmd en vandaaruit wordt de warmte, die voor de nacht nodig is, teruggewonnen. Als we weten, dat het streng gaat vriezen, dan zet Heiko de pelletkachel erbij aan. Dan is de opgeslagen warmte van de accumulatietanks niet toereiken. De palletkachel begint automatisch te werken, wanneer de temperatuur van de kachel beneden een bepaald punt komt. Maar de strenge vorst van de afgelopen nacht kwam een beetje onverwacht, maar geen probleem. De houtkachel was wel uitgegaan, maar dankzij de palletkachel was de temperatuur in de kamer vanmorgen alsnog 22 graden en dat is wel prettig wakker worden. Net als het plaatje buiten, want er was ook weer een beetje sneeuw bij gekomen. Niet veel hoor. Toch een paar centimetertjes.

Vanochtend was Heiko om negen uur naar Tranås gereden. Hij had de twee winterbanden met spijkers, van de eerder verkochte caravan, verkocht via Marketplace. De koper woonde in Tranås en omdat Heiko daar toch naar toe ging, bood hij aan om de bandjes mee te nemen en ze te brengen. Dat voorstel was meteen akkoord, want zo kon de koper de banden met de velgen meteen op de aanhanger zetten. Zo wist hij 100% zeker dat die velgen pasten. Het was wederom een mooi ritje naar en van Tranås. De omgeving is momenteel (ook) prachtig met die dikke laag sneeuw. Eenmaal bij de koper aangekomen, vertelde de man, dat hij zelf nooit met zijn aanhanger reed als er sneeuw en/ of ijs op de weg lag, maar dat zijn zoons de aanhanger wel eens gebruikten en die reden met hun auto´s op spijkerbanden. Zodoende moest de aanhanger nu ook op spijkerbanden.

De velgen, dat wil zeggen de schroefgaten in de velgen, pasten precies en zodoende werd de overeengekomen koopprijs via Swish overgemaakt. Mooi zo! Weer een beetje ruimte in de schuur. En ook fijn, dat de banden nu eindelijk eens een keer gebruikt worden. Daarna reed Heiko door naar Örtengren. Hij wilde zijn gewerkte uren samenvatten en inleveren, zodat de administrateur in de loop van de maand de lonen kan overmaken. Voorlopig zal er geen werk zijn. We verwachten niet, dat er deze maand nog een beroep op Heiko wordt gedaan en wellicht ook niet meteen in januari. Uiteraard afhankelijk van het weerbeeld.

Bijna twee maanden geleden verbleef “de Bende van Vijf” in dit vakantiehuisje. Toen was het nog groen om hun heen en stonden de koeien naast het huis in het weiland. In de tuin werd nog gevoetbald en geschommeld. Nu is het overal steriel wit en ademt het een geheel andere sfeer uit. Een mooi wintersportplaatje. Of niet dan? Ook dit heeft zeker wel iets, maar dan moet je uiteraard wel van sneeuw en kou houden. Juist in de winter, met deze weersomstandigheden, vinden wij trouwens de roodgeverfde huizen het mooiste afsteken bij de witte omgeving. Het brengt kleur in de omgeving, tezamen met de eeuwig groen blijvende dennen en sparren. Het heeft iets idyllisch.

Terwijl in Nederland bij vele gezinnen met jonge kinderen de laatste voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest worden getroffen, begon ik in Ödarp met het optuigen van de kerstboom. Als eerste gingen de lampjes er weer in. Dat ging reuze eenvoudig. We hadden vorig jaar namelijk nieuwe lampjes gekocht en die leg je heel simpel als een soort sluier in de boom. De verschillende strengen hangen aan een ring en die ring leg je om de bovenste tak. De tak waar de piek op komt. De strengen verdeel je dan gemakkelijk over de boom. Halverwege vertakken die strengen zich nog een keer. Al met al was het een fluitje van een cent. Daarna volgden de ballen en andere boomdecoraties. Waarschijnlijk koste het me een uurtje en toen vond ik de boom wel goed genoeg. Klaar! Als laatste ging, traditiegetrouw, het vogeltje van mijn moeder in de boom, op een van de bovenste takken.

Nadat de kerstboom klaar was, haalde Heiko voor mij de andere plastic boxen van boven en kon ik verder met het “ombouwen” van de benedenverdieping. De gewone decoraties gingen eruit en de, vooral rood getinte, kerstdecoraties kwamen er weer in. Zo ook de bekende Zweedse tomte. Die hebben we in vele soorten en maten. Op de foto staan ze niet eens allemaal afgebeeld… Ze kregen stuk voor stuk weer een mooi plekje in de woonkamer, hal of keuken. Gezellig hoor! De radio op de achtergrond met non-stop kerstmuziek maakte het plaatje en de sfeer compleet. Dat er buiten nog een mooie laag sneeuw ligt en dat het vriest is natuurlijk ook helemaal geweldig. Zoals het nu lijkt blijft dat in ieder geval tot eind volgende week liggen. Dan lijken de temperaturen iets omhoog te gaan. Maar ach, dat is nog zo ver weg. Dat zal vast nog wel weer veranderen. Hoop ik. Het zou immers heel leuk zijn, als het tijdens de kerstdagen buiten nog steeds wit is.

Heiko was in de loop van de middag naar buiten gegaan, om de sneeuw die in de afgelopen nacht was gevallen, weg te vegen. Het paadje naar de voordeur werd weer “ont-sneeuwd”, het meeste werd bij de brievenbus weggeschoven, zodat de postbode er fatsoenlijk bij kan komen, alsook het paadje naar de keukentrap en de eerste meter van het terras bij de keukendeur. Nu dat stukje schoongeveegd is kunnen we eenvoudig vanuit de keukendeur het vogelvoederhokje bereiken. Sinds er buiten zoveel sneeuw ligt wordt het voor onze gevleugelde vrienden moeilijker om eten te vinden. Een paar weken geleden was ik al begonnen met het aanbieden van de zaadjes in het hokje, gevolgd door vetbollen. Vandaag kwam daar een streng met doppinda´s bij. De vogeltjes, voornamelijk koolmeesjes en pimpelmeesjes, kunnen daarmee nu kiezen uit zaadjes, vetbollen en doppinda´s. Dat laatste loopt op dit moment het beste.

Vanaf onze eettafel in de keuken hebben we een perfect zicht op het vogelrestaurant. Maar niet alleen wij… Ook Ebba kijkt er graag naar. De betekenis die wij aan het woord vogelrestaurant geven is echter wel een hele andere, dan de betekenis die Ebba er aan geeft. Voor ons is het een restaurant voor de vogels, waar ze lekker kunnen eten en kunnen kiezen uit drie verschillende menu´s. Voor Ebba is het een restaurant waar vogels geserveerd worden. Gelukkig voor de vogeltjes zit er een raam tussen. En een geluk voor Ebba dat er altijd een bakje met brokjes in de keuken voor haar klaar staat.

Vorige week had Lidl elandgehakt in de aanbieding. Dat hadden we nog nooit gegeten. Elandvlees zien we zelden in de winkel liggen. Volgens mij wordt dat alleen maar onder de jagers verdeeld, als die tijdens de jacht een eland hebben geschoten. Daarnaast is het best wel prijzig, wat ook een reden zal zijn, dat het niet zo vaak wordt aangeboden. Dit was onze kans! We namen twee pakken van een pond mee. Eentje belande in de diepvries en van de andere braadde ik kleine gehaktballetjes. Wat meteen opviel was, dat de kleur heel anders was dan de normale half-om-half gehakt die we altijd gebruiken. Het was veel roder van kleur. Het leek ook erg veel vet te bevatten en tenslotte rook het ook anders. Ik draaide er ongeveer 20 balletjes van.

Die werden in de koekenpan gebraden. Tegelijkertijd kookte ik er aardappeltjes en boontjes bij. Die laatste omdat die neutraal zijn. De smaak van de elandgehakt was immers nog een grote verrassing. Naast een jus maakte ik voor Heiko nog een pannetje pepersaus, met daarin hele peperkorrels verwerkt. Toen alles gaar was kon het proeven beginnen. Heel voorzichtig namen we elk een klein hapje. Hmmm… Dat smaakte “anders”, maar niet verkeerd. Nou, bij de tweede hap was het iets meer “verkeerd” dan anders. Heiko deed er veel pepersaus over en het smaakte hem prima! Ik hield het bij drie balletjes voor gezien. Ik vond het persoonlijk te veel naar lever ruiken en smaken. En als er iets is wat ik niet lust is het: lever! Ondanks wat toevoegingen liet ik het bij die drie. Toch zijn alle schalen leeggekomen en is er niets weggegooid! Wat toch mooi, dat Heiko (bijna) alles lust!

´s Avonds zagen we op de tv, dat “onze” Max Verstappen, de zoon van de oud-Formule 1 coureur Jos Verstappen, in Saoedi-Arabië een derde starttijd voor de race van morgen heeft behaald. Eigenlijk was hij op weg naar de beste starttijd, maar tijdens de laatste mogelijkheid om de beste rondetijd neer te zetten, raakte hij in de laatste bocht met zijn achterband de boarding en stopte hij zijn auto. Als hij door had kunnen rijden had hij de snelste rondetijd gemaakt en hadden de beide Mercedes racewagens in zijn uitlaatpijp moeten kijken. Nu is het andersom en start Max morgen achter de beide auto´s van Mercedes. Heel erg jammer, maar het is niet anders. Waarom is dit nu zo belangrijk? Omdat “onze” Max Verstappen morgen wereldkampioen kan worden in de Formule 1 races! Met zijn derde startpositie wordt het allemaal wel erg spannend! Hopelijk kunnen we het een beetje volgen hier in Zweden. Het wordt hier namelijk niet rechtstreeks uitgezonden, omdat de Formule 1 races niet interessant genoeg zijn voor de Zweden. IJshockey en skiën is hier veel, maar dan ook echt veel belangrijker.

2 gedachten over “Ödarp is in kerstsfeer!

  1. Wat een contrast die “grauwe lucht” foto’s en die mooie gezellige kerstboom met dat rode kleedje er onder.
    Dat is toch echt heel belangrijk om een beetje sfeer te scheppen in deze donkere tijd.
    Ik ga morgenmiddag de kerstboom zetten, maar de lichtjes buiten hangen al een week. Het is hier ook grauw weer maar met een kaarsje aan gezellige wat koekjes bakken en lekker wat papierwerk opruimen brengen we de tijd wel door. Verder wel elke dag óf een wandeling óf naar de sportschool want al dat lekkere eten en drinken maakt dat wel nodig. Fijne decembermaand!
    Groet, Jet

    1. Ha ha, ja de kilootjes willen er wel bij komen in de decembermaand. Herkenbaar! Wij wensen jullie ook een hele gezellige decembermaand en in het bijzonder hele prettige kerstdagen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image