Lunchbezoek bij buren

Lunchbezoek bij buren

Bij het ophalen van de post uit onze brievenbus viel het Heiko ineens op, dat er aan de linkerkant van het bouwwerkje iets kapot was. Hij bekeek dat eens goed en kon geen andere conclusie trekken, dan dat hier sprake is van vandalisme. Een paar dagen geleden schreven we over een man, die cynisch schreef over een voorval met zijn brievenbus. Zijn brievenbus was totaal vernield en de post lag overal in de berm en in het bos. Diezelfde avond hebben wij, terwijl we in de kamer zaten, voor ons huis een auto snel op horen trekken. Ach, dat gebeurt wel vaker. Meestal jeugd in zo´n A-traktor. Toen we echter dat berichtje lazen op de Facebookgroep “Aneby Anslagtavla”, Aneby prikbord hadden we het vermoeden, dat het de bestuurder van die auto geweest was. Nu we onze eigen schade aan de brievenbusconstructie hebben gezien weten we het zeker: er is gestopt, uitgestapt en getracht alles te slopen. Helaas voor hem was de constructie te stevig en kon hij slechts een plankje loswrikken. Vandaag heeft Heiko die plank weer rechtgezet en vastgeschroefd. Die persoon was die avond echt op pad gegaan om de brievenbussen te vernielen, want op het Facebookitem waren veel meer reacties van vernielde brievenbussen. Allemaal op dezelfde route vanaf Tranås naar Askeryd. Vandalisme op het platteland…

Sneeuw! Sneeuw en nog meer sneeuw! De meteorologen hadden het bij het juiste eind. Het sneeuwde vandaag vanaf ´s morgensvroeg tot in de late avond. Er zou ongeveer 18 centimeter komen en ik ga niet moeilijk doen over die laatste centimeters. Naar mijn bescheiden mening lag er zeker 15 centimeter aan het einde van de dag. Geweldig! Daarbij komt, dat het geheel afwijkend van de normale sneeuw, deze keer vochtige sneeuw was. Je kon er meteen sneeuwballen van maken. Ook voor morgen wordt er sneeuw en lichte vorst voorspeld, evenals voor vrijdag en zaterdag. Helaas gaan daarna de temperaturen weer omhoog en zal de sneeuw verdwijnen. Dit hebben we in ieder geval te pakken Wát weer een mooi plaatje! Deze winter bestaat uit eendags-winters en zoals nu dan een vierdaagse. Vermoedelijk komt de echte winter in februari-maart.

Vandaag waren wij uitgenodigd bij onze buren. “Alweer?” Ehhh… Ja. Maar bij onze andere buren in het dorpje Västorp. Deze keer bij Roy en Maria. Roy heeft ons vorig jaar geholpen met het uit de grond trekken van een paar dikke wortels van omgewaaide en omgezaagde bomen. Eveneens maakte hij voor ons een hunebed(je). Daarna hadden we hen bij ons uitgenodigd en vandaag waren we bij hen op bezoek voor een lunch. Met de Hyundai, want die heeft een goed werkende vierwielaandrijving, ploegden we door de sneeuw naar Västorp, waar we drie minuten later aankwamen. Daar bleek, dat ook de andere buren er waren. Namelijk de oud-huisarts Lennart en zijn vrouw Irene.

De gastheer en gastvrouw ontvingen ons zeer hartelijk en het gesprek ging meteen over hun huis. We waren er namelijk voor het eerst binnen. Ze hadden het gebouw in 1995 gekocht, drie jaar ongebruikt laten staan en in 1998 begonnen ze het te verbouwen tot een woning. Het was namelijk geen woning, maar een gebouw van een kerk. En “missionshuset”. Een gebouw, om missionarissen uit te zenden en zolang te huisvesten. De missionaris is een geestelijke, die erop uittrekt, om anderen tot zijn of haar godsdienst te bekeren. Feitelijk was het gebouw dus een grote zaal, zonder plafond of bovenverdieping. Wel zat er een klein kamertje in, waar zij tijdens de verbouwing tijdelijk woonden. Van dat gebouw hebben zij een zeer smaakvolle en ruime woning gemaakt. Met vloerverwarming! Hoezo koude voeten?

In de ruime keuken werden we eerst verwelkomd met een glögg. Heerlijk. Daarna stond een lunch buffet voor ons klaar met onder andere stokbrood, brie, koude pasta, gebraden kip, een salade en meer. En we maakten kennis met Digestive koekjes met roomkaas en brie: heerlijk! Die combinatie hadden we nog nooit gehad en het smaakte heel goed! Nadat iedereen had opgeschept gingen we naar de aangrenzende kamer, waar de tafel gedekt was. Het was zeer gezellig en sfeervol ingericht en de stemming was lekker ontspannen. Aan tafel werd over en weer gesproken en we voelden ons er echt welkom.

Nadat iedereen voldoende van het buffet had gegeten werd dat afgeruimd en werd een koffietafel klaargezet! Koffie met minstens zeven soorten koekjes en gebak, oftewel een traditionele fika! Alles was door Maria zelf gebakken! Wat heerlijk allemaal. Om half vier bedankten we onze gastheer en gastvrouw voor de fantastische middag. We kijken terug op een reuze gezellige middag. Bedankt, Roy en Maria!

Toen we terug naar huis reden konden we heel duidelijk zien, dat er meer sneeuw was gevallen. De takjes van de bomen hingen hier en daar zelfs al door. Wat toch een prachtig uitzicht. Minder was echter het zien van onze fiets! Doordat de achter- en ondergrond nu wit is zagen we dat de band geknapt is! Dat wordt een nieuw bandje…

4 gedachten over “Lunchbezoek bij buren

  1. Nog even over de vernielende man.
    Jullie hebben de wildcamera. Bevestig die buiten, zo dicht mogelijk aan de weg, wel zo, dat wegbestuurders het niet opvalt. Desnoods een vogelhuisje gebruiken.
    Ik vermoed dat je de andere bewoners ook een groot plezier doet om die man te vinden!
    Rechercheur in wording!

    1. Geweldig! Alleen gaat er hier meer verkeer langs. Elke keer als de camera beweging waarneemt gaat hij 2 minuten filmen… Daarnaast komt hier af en toe zo´n grote schuiver langs en die zou de camera volgooien met sneeuw. Daarmee zou er juist weer niets gefilmd worden.
      Het idee was goed, alleen is de uitvoering (nog) niet uitvoerbaar…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.