Rupsen!

Rupsen!

   
Gisteren hadden Heiko en ik beide een ontmoeting met een rups. Dat is in deze tijd van het jaar niet vreemd. De rups is een larf van de vlinder. Uit de eitjes van een vlinder komt namelijk een rups. Binnen enkele weken wordt die dan honderden keren zwaarder. Tijdens de groei vervelt hij maar liefst vijf keer! Het lichaam van een rups is samengesteld uit tien ringvormige segmenten. Aan sommige segmenten zitten regelmatig verdeelde stompjes met zuignapjes en kleine haakjes: de schijnpoten. Aan de voorkant heeft hij een bolle kop met oogjes, die bijna onzichtbaar zijn. Bij de bek heeft hij hele korte antennes. De bek van een rups heeft kaken, waarmee hij overdag en ‘s nachts de bladeren van de voedingsplanten aanvreet.
  
Het borststuk (achter de kop) bestaat uit drie segmenten, waaraan een paar poten zitten: de echte poten.  Na de metamorfose worden deze poten namelijk de poten van de vlinder. De voorkant van de buik heeft vier paar poten, het uiteinde één paar. Een rups is vooral ‘s nachts actief. Overdag ligt hij langs de stengels en nerven van de bladeren of graaft hij zich in, onderaan zijn voedselplant. Heiko zag de groene kruipen, bij het paadje met de flagstones. Voor zover ik kan nagaan, is dat de rups van de nachtpauwoog. Een prachtige vlinder. Zelf zag ik de paarse met witte strepen en ik kan nergens vinden waar dat de larve van is. Het zoeken heb ik niet snel opgegeven, ongeveer na een kwartier. Dus als jij weet welke vlinder hieruit tevoorschijn komt: laat het ons weten!
 
Wij hadden het plan om vandaag naar Nässjö te rijden, om bij de Öob, Rusta en DollarStore te kijken naar stof voor gordijntjes voor de camper. Net op het moment dat we weg wilden gaan belde Daniëlle vanuit het ziekenhuis. Ze had pasgeboren Mason op haar borst liggen. Ze vertelde, dat het eigenlijk heel goed ging, behalve dat hij gisteren een beetje vreemd had gereageerd op de melk die hij via de fles had gekregen. Die werd uitgespuugd en hij was een beetje blauw aangelopen. Ze werden daarop overgeplaatst naar de kinderafdeling, waar Mason aan de bewaking kwam. Het leek echter een eenmalig iets te zijn geweest en de verwachting was dan ook, dat ze in de loop van de dag naar huis konden. Uiteraard kregen we mooie beelden van de nieuwe wereldburger te zien en een gelukkige vader en moeder. Grote broer Noud moest nog even wachten om zijn broertje Mason te kunnen ontmoeten. Hij was nog steeds thuis en ook nog eens ziek. Oma Elly was met hem naar de huisarts geweest en hij blijkt oorontsteking te hebben. Beterschap, kereltje!
  
Nadat we onze kleinzoon weer van top tot teen hadden kunnen bewonderen, stapten we in de auto en reden daadwerkelijk naar Nässjö, ongeveer een uurtje rijden. Zoals gezegd was onze voornaamste reden van het bezoek aan die stad gordijnen voor de camper of stof daarvoor. Nu de kussens een andere, blauwe, bekleding krijgen, passen de oude gordijntjes er niet meer bij. Daarin waren de kleuren grijs en roze verwerkt. Op zich een leuk stofje, maar niet alleen de verkeerde kleuren, de gordijntjes laten te veel licht door. We willen ´s avonds, wanneer het licht in de camper aan is, voldoende privacy en die konden deze exemplaren ons niet bieden. Het was in eerste instantie de bedoeling, om tegen half tien weg te rijden, want dan zouden we mooi op tijd bij de winkels zijn.
   
Voordat het druk werd en voordat het te warm zou worden. Vanwege het telefoontje vertrokken we iets later dan gepland, maar er was uiteraard geen man over boord. Het was uiteindelijk een hele leuke verrassing! Eenmaal in de stad gingen we eerst kijken bij de Öob en Rusta. Daar kochten we wel een aantal dingetjes, maar helaas geen gordijnen. De kant en klare stroken waren 45 centimeter hoog en wij moeten 65 centimeter hoog hebben. Die waren er niet. Ook een geschikte stof, om zelf gordijntjes van te maken, konden we niet vinden. Jammer, maar we moeten nog even verder zoeken. Intussen was het twaalf uur geweest en hadden we best wel trek in een beetje eten. We hadden al afgesproken, dat het Chinees eten zou worden. Bij het kleine Chinees restaurantje, vlakbij het koopcentrum van Nässjö stapten we daarom naar binnen.
 
Maar in plaats van bakjes te pakken om het eten mee te nemen, maakten we gebruik van het buffet en gingen we buiten aan een tafeltje zitten. Daar genoten we van een heerlijke maaltijd. Het viel er goed in. Nadat de “honger” was gestild, liepen we nog even naar de winkel Jysk. Misschien dat ze daar gordijntjes hadden. Jammer… Wel kochten we daar een paar keuken hand- en theedoeken voor de camper. We verlieten dat koopcentrum, om de wekelijks boodschappen bij de Lidl te halen. De thermometer op het dashboard in de auto gaf op dat moment 33 graden aan. Oef! Hierdoor besloten we, om geen etenswaren mee te nemen, die in het uurtje dat we naar huis reden, zouden kunnen bederven. Op de terugweg naar huis stopten we nog bij de DollarStore in Eksjö, om ook daar even te kijken voor gordijnen. Nee, niet iets waarvan we met overtuiging konden zeggen van “Ja, dat is het”.

Eenmaal thuisgekomen pakten we de boodschappen uit de auto en werden ze direct opgeborgen. Het was inmiddels rond half drie, waarna het de hoogste tijd was voor een kopje koffie. Buiten in de schaduw. Vervolgens gingen we in de relax-stand. Eerst even goed afkoelen in het zwembadje en daarna op een ligbedje de nodige vitamine D absorberen. Het leek wel vakantie! Lekker hoor en als je daarbij in slaap valt, vliegt de tijd voorbij… Uiteindelijk gingen we na twee uurtjes, tegen zes uur, weer eens een keer naar binnen voor een beetje drinken. Heiko ging voordat hij naar binnen ging nog een keer in het koele water van het zwembadje, terwijl ik koos voor een lauwe douche. Het warm eten hadden we in Nässjö al gehad en daarmee was het vanavond een kwestie van een lekkere grote, zelfgebakken rozijnenbol eten. Vanzelfsprekend met boter en kaas. Ook niet te versmaden.

Helaas. We hadden stilletjes gehoopt op een berichtje van Lotta. Met een tekst in de trend van “de kussens zijn klaar!” Blijkbaar heeft ze de kussens van de camper nog niet af. Jammer, maar niet getreurd hoor. Je bent gewoon een beetje nieuwsgierig hoe het geheel er straks uit gaat zien. Wel zagen we, dat ze een foto had gepost op haar Facebookpagina. Hierboven stond de tekst te lezen, dat de eerste twee kussen klaar waren. Het was ook voor haar uiteraard een hele warme week en via een post op facebook konden we opmaken, dat de temperaturen in haar atelier eveneens hoog opliepen. Vorige week was ze op zaterdag aan het werk geweest, echter vanmiddag kreeg Heiko een snapchat berichtje van haar man. Het was een foto, waarop te zien was, dat ze ergens op een rots bij het water in de zon zaten. Ze waren aan het varen geweest, ergens op het grote Sommen meer. Ze was overduidelijk niet aan het werk. Verstandig, want het was opnieuw 29 graden hier. Wat een zomertje zeg! Heerlijk!

2 gedachten over “Rupsen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image