Koffie duurder en slechter

Koffie duurder en slechter

Over afwisselend werk gesproken: deze woensdag begon Heiko om acht uur en ging hij samen met collega Palle beginnen aan het maken van een muurtje! Eentje van dikke betonnen blokken. Het muurtje moet dienen als afscheiding tussen het gras en het voetpad. Als eerste werd de ondergrond vlak gemaakt met stenmjöl, zand met fijne steentjes. Daarna werden de stenen gelegd. Een zwaar klusje, want die stenen wegen een paar kilootjes. Aan de tuinkant werden stenen vastgezet met stenmjöl en tenslotte gooiden ze de sleuf dicht met zand. Toen was de bovenkant van het gras gelijk aan de bovenkant van de stenen. Zodoende kan de klant de robot grasmaaier eroverheen laten lopen en hoeft hij dat stuk niet meer te trimmen. Voordat de heren de stenen hadden gelegd zat hier een heg. Die was twee weken geleden door twee collega´s verwijderd. Ziet er goed uit! Heiko en Palle gingen vervolgens nog even kijken bij de heg met vervelende stekels. “Was die eenvoudig te verwijderen?” Om dat te weten te komen, werd rondom de eerste struik een beetje met de schep gestoken om ruimte te maken.

Het ene uiteinde van een stuk touw werd om de struik geknoopt en het andere uiteinde bevestigden ze aan de trekhaak van de Volvo. Trekken! De struik ging er eenvoudig uit. Geen problemen. Voordat ze echter verder kunnen om de hele heg te verwijderen moeten ze eerst wachten tot de klant akkoord gaat met offerte en daadwerkelijk opdracht geeft. Als hij dat doet kunnen ze meteen aan de slag. Collega Palle gaf aan te stoppen met werken voor Örtengren. Vrijdag zou zijn laatste dag zijn. Een andere collega, Lotta, had vandaag haar laatste dag. Zij was er elke dag een paar uurtjes en regelde veel rondom de verkopen vanuit de winkel. Ze had een andere baan geaccepteerd bij meubelfabriek Matéria. Daar kan ze het vak uitoefenen waar ze ooit voor gestudeerd had: bekleden van stoelen en banken. Jammer dat die twee weggaan, het waren fijne collega´s.

In tegenstelling tot andere dagen nam Heiko de weg via Hestra om thuis te komen. Via die route kwam hij langs het vakantiehuisje, waar Gert en Elise een weekje waren verbleven. Eventjes verderop was een gigantisch veld met maïsplanten. Vorige week stonden we er nog even bij, om te kijken hoe de maïskolven zicht ontwikkelden. Maïs is overigens een graan, afkomstig uit Midden-Amerika en behoort tot de grassenfamilie. De plant werd al ongeveer 10.000 jaar geleden door de inheemse volkeren van zuidelijk Mexico gebruikt. Veel warmte betekent, dat de planten goed groeien. Wist je dat maïs een door de wind bestoven plant is? Dat je goed gevormde en goed bestoven kolven krijgt, wanneer de maïs op een open plek en vrij dicht bij elkaar groeit, is dan al snel duidelijk. Gedurende het groeiseizoen heeft de plant voedingsstoffen nodig en natuurlijke mest en goed gecomposteerde dierlijke mest zijn daarbij uitermate geschikt. Laat de boer nou ook koeien hebben…

De kolven zijn klaar om te worden geoogst, wanneer de lichte “draden” van de vrouwelijke bloeiwijzen bruin worden. Dat hadden we de vorige week al gezien. Het uiteinde van een rijpe kolf voelt rond aan. Bij het oogsten wordt de kolf aan de basis afgebroken, de beschermbladen blijven zitten. De maïs is het beste direct na de oogst, maar kortstondige opslag bij temperaturen onder de 5°C is eveneens mogelijk. Afhankelijk van het ras en hoe gunstig het groeiseizoen is geweest, krijgt men een tot drie kolven per maïsplant. De eerste maïs rijpt doorgaans begin augustus en de laatste worden vlak voor de kou geoogst. En dat was schijnbaar de laatste dagen het geval, want alles was weg! In een dag was het hele veld geruimd. Alleen de stoppels stonden er nog. Dat het nog maar net was geleden, bleek uit de grote hoeveelheid modder die nog op de weg lag. Dat zal men inmiddels schoongemaakt hebben…

Ook vandaag waren we nieuwsgierig genoeg, om te gaan kijken bij de kapping van het bos. Dit keer was er een heel stuk gekapt in de tweede bocht bij Hultarödje. Dat zegt jullie natuurlijk niets, maar ons wel degelijk. Daar staat een woning in de bocht, die nu wel heel erg duidelijk zichtbaar was geworden. Er stonden namelijk niet zoveel bomen meer naast en achter het huis. Wat kan een van die kapmachines toch een werk verzetten op een dag! In eerste instantie vonden we het heel vreemd, dat men de boom met zeven stammen had laten staan. Toen we erover nagedacht hadden kwamen we tot de conclusie, dat daar natuurlijk voor de verkoop totaal geen winst aan te behalen is. De stapel stammen groeit met de dag en dat stapelen gaat nog vele dagen, zo niet weken in beslag nemen. Of er moeten al meer machines bij komen. Overigens is de “bocht van Heiko” niet meer te herkennen. Buurman Erling noemt die bocht zo, omdat hij ons daar ooit eens uit de berm heeft getrokken, toen we daarin gegleden waren doordat er ijzel op de weg lag…

Koffieliefhebbers opgelet! Wij, ja ik ben ook zeer beslist een koffieliefhebber, betalen binnenkort waarschijnlijk meer voor onze favoriete drank, terwijl die ook nog eens minder goed zal smaken! De prijs van de populaire Arabica bonen staat op zijn hoogste punt in bijna tien jaar, terwijl de kwaliteit van de koffieboon door klimaatverandering onder druk staat. Sinds het dieptepunt in november 2001 is de prijs al met 370 procent (!) gestegen. Sinds begin dit jaar zijn de bonen nog eens 70 procent duurder geworden. Op dit moment betalen koffieproducenten 2,09 dollar (1,80 euro) voor 454 gram. Robusta, de meest gebruikte variant, kost nu 50 procent meer dan aan het begin van dit jaar. Volgens een analist is dat vooral te wijten aan het klimaat, al ziet hij ook een effect van de coronacrisis. Volgens hem heeft het in eerste instantie te maken met het weer in Brazilië, de grootste koffiebonenteler ter wereld.

Het afgelopen jaar is daar amper regen gevallen, waardoor veel planten niet meer konden groeien. Tegelijk was de winter uitzonderlijk koud, waardoor nog meer planten gestorven zijn. Daardoor is de koffieoogst voor meerdere jaren verpest, want een koffieboom heeft zo’n zeven jaar nodig om volledig tot bloei te komen. Al in 2019 waarschuwde een groep wetenschappers, dat 60 procent van alle soorten koffieplanten dreigt uit te sterven. Om dat even in perspectief te plaatsen: in het volledige plantenrijk wordt 22 procent van de soorten met uitsterven bedreigd. Het ziet er dus niet goed uit voor ons dagelijkse kopje koffie. Als er niets verandert, is er een grote kans dat de Arabica tegen 2080 is uitgestorven. De belangrijkste oorzaak is klimaatverandering. De opwarming van de aarde leidt tot meer droogte, waardoor er minder gebieden overblijven waar de plant kan worden verbouwd. Er zijn weliswaar nog andere koffieplanten, maar die zijn van mindere kwaliteit en veel van die soorten staan dus ook op het punt om uit te sterven…

Ook deze donderdag werd door Heiko gewerkt voor Örtengren. Er werd gras uitgerold. De eergisteren in ontvangst genomen pallets met grasrollen konden vandaag uitgerold worden. In totaal waren er 16 pallets met gras geleverd door een vrachtauto van Schenker. Gelukkig was er vandaag een graafmachine aanwezig, die een vork aan zijn hydraulische arm kon hangen. Op aanwijzingen van Heiko waren de pallets, met elk 50 m3 gras, op strategische plekken neergezet. Daarmee hoefden ze vandaag niet al te ver met de zware rollen gras hoefden te lopen. Het gras was gekweekt op kleigrond, iets ten noorden van ons en het had de afgelopen dagen flink geregend. Daardoor waren de rollen behoorlijk zwaar! Samen met collega Palle begon Heiko met het uitrollen van het eerste gras. Een uurtje later kwam collega Håkan erbij en weer een uurtje later voegde ook collega Anton zich bij hen.

Met vier personen werd het gras uitgerold en de tuin rondom het nieuwgebouwde huis, voor mensen met een geestelijke beperking, werd zienderogen groener en groener. Het grote gebouw is donkergrijs van kleur, de bestrating licht grijs, de stukken asfalt zwart en alles bij elkaar zag het er erg triest uit. Totdat het gras werd uitgerold. Toen werd het een stuk vrolijker. Terwijl ze aan de ene kant van de tuin aan het uitrollen waren, was een graafmachine aan de andere kant nog bezig met het neerleggen van zwarte grond en het vlakstrijken daarvan. Hier en daar waren enorme natte plekken in het gras, waardoor Heiko en zijn collega´s soms ineens ver met hun schoenen weg zakten. Dat de grasmat er daardoor niet helemaal zuiver vlak in kwam te liggen kun je je wel voorstellen. Jammer, maar dat “zet” zich later wel. De hele dag waren ze daar bezig en tegen half vijf zetten ze er een punt achter. Morgen de rest. Er waren ongeveer 10 pallets van de 16 uitgerold. Een knap resultaat!

Toch krijgen we 20 windmolens in de buurt! De aanleg van twee windparken, op de gemeentegrens tussen Aneby en de gemeente Jönköping begon al in maart van dit jaar. Bij toeval kregen we gegevens onder ogen. De reden van de te realiseren windenergiegebieden Knohult en Älgön is om de doelstelling van het nationale energieakkoord te behalen. Dat akkoord houdt in, dat Zweden in 2040 honderd procent duurzame elektriciteitsproductie heeft. Knohult omvat 12 windturbines en is gelegen in de gemeente Aneby en de gemeente Jönköping tussen weg 132 en weg 975. Älgön bestaat uit 8 windturbines en is gelegen in de gemeente Aneby ten noorden van weg 975. Dankzij de technologische ontwikkeling kan het project in aanzienlijk grote mate bijdragen aan een grote productie van hernieuwbare energie. Een paar feiten: * Het bedrijf die de windparken aanlegt begon in 2010 met de ontwikkeling van de windparken na een uitgebreid onderzoek. Die onderzoeken werden uitgevoerd volgens een reguliere procedure, waarbij de impact met betrekking tot onder andere natuur- en cultuurwaarden geluid, schaduw en landschap zo veel mogelijk beperkt moest blijven. * In overeenstemming met de wettelijke vergunningsprocedures werden in 2016 (!) de milieuvergunningen verkregen voor beide parken. * Voorwaarde was, dat de start van de productie uiterlijk in december 2023 was. Zoals het nu lijkt, wordt dit in het najaar van 2022. * De 20 windturbines krijgen een totale hoogte van 205 meter. * De parken moeten jaarlijks 86MW CO2-vrije elektriciteit produceren, wat overeenkomt met het gemiddelde jaarverbruik van 44.000 huishoudens. * Ze moeten jaarlijkse een besparing genereren van ongeveer 8000 ton CO2. Dus…


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image