Een mistige dag

Een mistige dag

Toen we vanochtend uit bed kwamen zagen we rondom ons huis laaghangende bewolking. Gisteravond waren de wolkjes zo prachtig verkleurd. Vandaag kon je lang kijken, maar je zag niets in de lucht. De redelijk dichte mist is de hele dag blijven hangen. Het beeld op beide foto´s hebben we dan ook gezien tussen het moment van opstaan en half vier toen het donker werd. Een trieste dag zeg maar gerust. Het nodigde ons absoluut niet uit, om even een wandeling te gaan maken. Het wordt tijd dat de temperaturen omlaag gaan, dat er nachtvorst komt. En sneeuw. Dan worden de dagen weer helderder en krijgen we vaak mooie, strakblauwe luchten. Misschien einde van de komende week. Aanstaande vrijdag wordt het overdag maar 1 graad boven nul en volgende week zaterdag zal het rond de nullijn worden. Heerlijk! De winter komt er aan!

In zijn mailbox zag Heiko een mailtje staan van Achmea/ Avéro. Daar heeft Heiko een deel van zijn pensioen via zijn oude werkgever Univé opgebouwd. Ze schreven, dat ze hem iets hadden toegestuurd en dat die post in zijn digitale mailbox op de website van Avéro stond. Dat soort berichten stuurt Heiko mij altijd door, zodat ik het kan downloaden en kan archiveren. Toen ik daar naar toe ging, vond ik een drietal brieven. “Hè? De oudste is van augustus?” Op het moment, dat ik dat document opende, zag ik dat het om een kennisgeving ging voor zijn naderende pensioen. Naderende pensioen? Heiko is nog maar 61! Maar bij Univé is hij deelnemer geweest in een pensioenregeling, waarin ook een deel al kan worden uitgekeerd vanaf 62 jaar. En in april 2023 wordt Heiko 62. In een tweede brief zag ik een berekening van het pensioen, dat jaarlijks en maandelijks uitgekeerd kan worden. Ook stond daarin vermeld, dat het mogelijk was om je pensioen uit te stellen. Er zat een formulier bij, waarop hij dat kon aangeven. De laatste brief ging nog een stukje verder daarop in en had nog meer detailinformatie over de te verwachten pensioen uitkeringen. Jemig! Heiko met prepensioen in april 2023…

Deze informatie schudde ons wakker en toen wilden we het complete plaatje wel weer eens bekijken. Een paar jaar geleden, voor onze emigratie naar Zweden, hadden we samen al een duidelijk financieel overzicht gemaakt. In dat Excelbestand stonden alle belangrijke data, de te verwachten pensioengelden, de te verwachten AOW en de uit te keren levensverzekeringen, die we in het verleden privé hadden afgesloten. In dat overzicht stonden inderdaad de genoemde bedragen van Avéro. Maar ook die van ASR, waar het tweede deel van Heiko´s pensioen van oud werkgever Univé loopt. Die zal ook in april al iets kunnen gaan uitkeren, echter daarvan hadden we nog geen berekening gezien. Wel hadden die een bericht gestuurd, dat een dergelijke berekening ongeveer drie maanden voor de pensioendatum naar ons toe zou komen. Via de website www.mijnpensioen.nl zochten we alle overige informatie erbij, om ons overzicht weer helemaal bij te werken. De informatie werd gedownload, maar het overzicht werd niet meteen bijgewerkt. Dat is een klusje voor volgende week. Jemig! Heiko met prepensioen in april 2023…

“Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.” Ken je die spreuk nog? Met mijn ziekenhuisafspraak in het achterhoofd, leek het mij verstandig, om Heiko zijn haar nog van te voren te knippen. Als mijn lichaam deze keer net zo op de spuit reageert als de vorige keer (14 jaar geleden), zullen dat soort klusjes de komende weken erg lastig worden. We gingen gewapend met twee tondeuses: de oude en de nieuwe, naar de kelder. Heiko nam plaats op de stoel, kreeg het kleed om en ik begon met de nieuwe tondeuse de zijkanten van het hoofd te bewerken. Oei, wat kort! De nieuwe tondeuse heeft een andere afstandshouder, waarmee je verschil in haarlengte kunt bereiken. En dat is even wennen! Blijkbaar had ik die op de kortste stand gezet… Een groot voordeel is, dat het haar wel weer aangroeit. Het zal alleen een beetje koud zijn buiten, maar daarvoor hebben we een muts! De nieuwe tondeuse is een stuk kleiner, lichter en smaller dan de oude en deze bevalt me eigenlijk niet. Deze kleinere kan hij zelf wel blijven gebruiken voor zijn baard. Voor het knippen van zijn haar blijf ik de oude nog maar zolang mogelijk gebruiken. Heiko kan er in ieder geval weer vier weekjes tegenaan en de volgende knipbeurt is dan weer net mooi voor de kerstdagen. Perfecte planning.

Een paar dagen geleden schreven we over de vier sedum plantjes in de border naast de oprit. Die waren kaalgevreten door reetjes. Langs de oever van de vijver staat ook een sedum plant en die was nog helemaal in tact! Die had nog mooie bloemen en veel groene blaadjes. Blijkbaar hadden de reetjes niet in de gaten dat er daar ook eentje stond. Om plantjes tegen het opeten voor de toekomst te behoeden, verpootte Heiko drie stuks vanuit de border naast de oprit naar de oever van de vijver. En wat schets onze verbazing vandaag? Ook deze laatste sedumplant langs de oever is kaal gevreten! We hebben blijkbaar weer bezoek gehad van reetjes. Jammer…

Wat niet kaal is gevreten is de kerstcactus! Die hangt nu weer achter het raam van de balkondeuren en kijkt genoegzaam en vrolijk naar buiten. Een paar maanden heeft hij op een andere plaats gehangen, met veel minder daglicht, om de plant rust te geven. Je ziet hem nu echter genieten van het uitzicht. En hij toont ons “als dank” zijn nieuwe bloemen. Dit is het derde jaar dat we die plant hebben en het is een taaie! Er zijn maar weinig kamerplanten die langer dan drie jaar bij ons zijn. Uitgezonderd de sanseveria natuurlijk. Als die bij je doodgaan is er echt iets goed mis…

Opzienbarend nieuws: “Regenachtig weer en temperaturen rond het vriespunt hebben in Kiruna het asfalt in de afgelopen 24 uur bevroren!” Nou kunnen de bevroren wegen een gevaarlijke situatie opleveren. Voor een bewoner van de stad, Sven-Erik, werd het een grappige ervaring. Hij maakte dinsdagochtend namelijk een rondritje door zijn stadsdeel en deed dat op de schaats! “Absoluut geweldig!” Het begon ´s ochtends met een telefoontje. Hij zei tegen een vriend, dat het zo glad was, dat je op straat zou kunnen schaatsen. Het was als een grapje bedoeld, maar het werd “een uitdaging”. Toen moest hij de schaatsen wel onderdoen en een paar rondjes schaatsen. Hij vertelde, dat hij als kind ook wel dergelijke acties had ondernomen. Toen woonde hij in het zuiden van het land. Dit was echter de eerste keer dat hij het in Kiruna deed. Hij heeft een bijzonder motto: “Je moet alles eens voor de eerste keer gedaan hebben”. En dat deed hij deze week zeker!

´s Avonds belden we uiteraard weer met Heiko zijn ouders. Vorige week hadden we het er over gehad om het weer eens te proberen met WhatsApp. Daar kun je immers ook mee beeldbellen. Het kan zelfs via de laptop. Dat deed ik laatst met mijn neef Sietse en dan heb je een veel groter en duidelijker beeld. Daarover hadden we vorige zondag gesproken en wat schets onze verbazing? Ze hadden mijn neef gebeld en hem om hulp gevraagd, om dat in orde te maken op de laptop van Heiko´s moeder! Toen we contact kregen, hadden we ze dan ook groot in beeld. Wat geweldig leuk! Helaas werkte het geluid niet goed, maar daarvoor belden we tegelijkertijd met de mobieltjes. Daarmee kwam het geluid via de mobiele telefoons bij iedereen binnen. Dat was wel een beetje omslachtig, maar het beeld was een hele verbetering! Hartstikke leuk! Sietse werd meteen gebeld om hem te bedanken. Die beloofde deze week nog een keer langs Heiko zijn ouders te gaan, om te proberen het geluid in orde te maken. Vanavond was het in ieder geval zo ook heel mooi!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.