Zweden: zéér grote verrassing!

Zweden: zéér grote verrassing!

DSC07205 DSC07214 DSC07256
Dinsdag, de 17e mei zou mijn neef Sietse op de motor stappen en richting “Rolsberg” rijden. Als eerste van de familie zouden wij hem woensdag kunnen verwelkomen. Maar dat ging niet door: onder zijn motor lag een flinke plas olie, welke hij “gelukkig” maandagavond nog had gezien. Van beide kanten was de teleurstelling groot. De volgende ochtend ging hij met zijn Harley naar de garage en daar bleek het om een keerring te gaan. Niet zó maar even te verhelpen. Toch kregen we later die middag een berichtje van Sietse, dat hij ‘s woensdag wél op pad ging.
DSC07241 DSC07268 - kopie DSC07283
Hij zou overnachten in Denemarken. Daar had hij een slaapplaats geregeld. En hij had al via Google naar Harley-garages gezocht, die op de route lagen. Mocht er iets zijn… Even los van het probleem met de motor, waren wij super blij, dat hij de reis toch aandurfde. Als alles goed zou gaan konden we donderdag in de loop van de middag verwachten! Wij maar hopen, dat hij geen problemen kreeg onderweg. Dat zou zo sneu zijn. Ja, ja…
DSC07292 DSC07297 DSC07387
Het laatste berichtje dat we kregen was, dat hij rond vijf uur bij ons zou zijn. Even daarvoor alles in het gastenverblijf klaar gemaakt, zodat hij ook daar kon slapen, wanneer het te koud zou worden in de, door hem meegenomen, tent. Bed klaargezet, tafeltje met stoelen, vloerkleedje neergelegd en een schilderij aan de wand. Daarna was het wachten op het bekende geluid van zijn motor. Maar ineens roept Heiko: “Hij is met de auto! En er zit ook iemand bij hem in!”
DSC07303 DSC07312 DSC07362
En toen kwam de grootste verrassing ooit: mijn tante Heiltje (Sietse zijn moeder) zat bij hem in! Daarna waren we volledig in shock: 84 jaar en “even” met Sietse naar ons, in Zweden! Tranen met tuiten. Wat een emotioneel moment. Niet te bevatten, dat zij in “Rolsberg” was. Ze had al vaak eens gezegd: “Ik wou dat ik een vogeltje was, dan kwam ik even naar jullie toevliegen om te zien hoe alles er bij jullie uitziet.” En nu was ze er! Ze wisten het al meer dan twee weken. Toen had Sietse haar gevraagd of ze mee wou. Meteen had ze Ja gezegd! Niemand in de omgeving mocht iets zeggen. Wat een verrassing! Het was uiteraard ook schitterend dat Sietse er was. Laten we dat vooral niet vergeten! Super!
DSC07373 DSC07404 DSC07411
Toen we allemaal weer een beetje “bij” waren werd gezellig koffiegedronken en vooral veel gepraat over het bijzonder bezoek. Die avond hebben we eten ui Vetlanda gehaald. En wat smaakte dat lekker! De dagen die daarop volgden hebben we ze mooie plekjes van de omgeving laten zien: uiteraard door de bossen gereden, langs vele meertjes en stopten we regelmatig om de gevulde picknickmand leeg te maken. En wat waren ze enthousiast! Ze vroegen ons heel veel en wij realiseerden ons toen (pas), dat we op zoveel vragen antwoord wisten…
DSC07418 DSC07463 DSC07478
Sietse heeft op een ochtend Heiko nog geholpen met de plafondplaten van het gastenverblijf. Dat scheelde enorm. In die tijd zijn mijn tante en ik naar Vetlanda geweest, naar diverse winkeltjes. Ze keek haar ogen uit: toch weer heel andere dingen dan “thuis”. We scoorden nog een leuke bloempot, die paste bij het asbakje. Later die dag gingen we weer “cruisen”. Onder andere naar een échte loppis en daarna naar het mooie Stalpet, waar de grootste watervallen zijn van Zuid Zweden. Een lekkere wafel gehad en doorgereden naar Gränna. De zuurstokken-stad aan het Vätternmeer. Helaas was de procedure niet meer te zien (anders altijd!), maar we hebben wel allemaal lekkere dingen meegenomen!
DSC07487 DSC07545 DSC07549
We hebben ook nog een “Vikingamarknad” bezocht in Vetlanda, die toevallig dat weekend werd georganiseerd. Dit wisten trouwens niet alleen via de vele borden in de stad, maar ook dankzij een berichtje van Ria, die in Zweden woont (met Jan). Was heel gezellig en leuk om te zien. Uiteraard hebben we veel gepraat. Heel veel. Ook waren we af en toe even met onze gedachten bij mijn moeder en haar broer Jan, de man van tante Heiltje en pap van Sietse. We hadden allemaal hetzelfde gevoel en wisten zeker, dat zij dit ook graag hadden willen zien. En wij hadden het graag met ze gedeeld!
DSC07574 DSC07648 DSC07658
Nadat we ‘s zondagsavond door tante en neef werden getrakteerd op een barbecue besloten we maandag ieder ons eigen weg te gaan, want we kregen ‘s middags bezoek. Aan het eind van de middag kwamen ze gelukkig nog langs. Heiko en Sietse zijn nog aan het wandelen geweest in het bos tegenover ons, om nog een eland te spotten. Helaas niet gelukt. Tante Heiltje en ik hebben dat uurtje gepraat. Een paar uur later was het tijd om “Vi ses” te zeggen. Ze zouden de volgende ochtend weer huiswaarts gaan en hadden daar drie dagen voor uitgetrokken. Wederom een emotioneel moment, toen mijn tante ook nog even zwaaide vanuit de auto: met beide armen! We vonden het fantastisch dat ze bij ons zijn geweest. We hebben ge-no-ten!
DSC07663  DSC07665

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta