Zwarte thee blijft bruin

Zwarte thee blijft bruin

 
Verandering van thee, doet drinken! Eens iets anders dan mijn gebruikelijke smaakjes Earl Grey, vanille, rode vruchten of karamel. Ik vond namelijk nog een zakje zwarte thee. Waar die vandaan komt? Geen idee, want er was ook maar eentje van. Water aan de kook gebracht, een paar zoetjes en het theezakje in een glas gedaan. Nadat het water kookte, die in het glas geschonken. En ik heb eerlijk waar een poosje naar mijn thee gekeken. Het heet “zwarte thee”. Waarom blijft die dan bruin? Net als andere soorten? Mijn verwachting was een hele donkere, bij het zwarte af. Nee dus. Gewoon theekleurtje. De smaak was wel lekker fruitig, die van aardbeien. Over zwarte thee was heel veel te lezen. Overigens ook over “gewone” thee.

De geschiedenis van thee bijvoorbeeld. Volgens een Chinese legende vond keizer Shen Nong in 2737 voor Christus thee per ongeluk uit. Hij zou uit hygiënische overwegingen zijn onderdanen hebben opgedragen om water altijd te koken alvorens het te drinken. Toen hij door zijn rijk reisde, pauzeerde het gezelschap ergens en liet hij zijn onderdanen water koken in een pan. Dichtbij stond een theeplant, waarvan de blaadjes in de pan woeien. Ja, dat was het begin. Een feit is, dat thee omstreeks 300 na Christus een populaire drank werd in China. Vanwege de toenemende handel tussen China en het westen kwam thee in 1600 ook in Europa terecht. Toen de handel in thee toenam, daalde het product in prijs en werd het ook betaalbaar voor de minderbedeelden. In eerste instantie was het namelijk behoorlijk duur. Zwarte thee is overigens heel gezond. Daarover later misschien nog wel meer.
 
Het schoonmaken van de crosstrainer stond op het programma. Op zich niet zoveel werk. Even een sopje maken en dan alles van het apparaat even flink afnemen. Op zich was dat snel klaar. Alleen de rest niet. De rest begon namelijk met het maken van ruimte voor de crosstrainer. Hij is nogal fors en daarmee neemt hij redelijk veel ruimte in beslag. Hij moest in ieder geval met de achterkant tegen de wand aan, zodat er het meeste aan loopruimte overbleef. Het hoekkastje moest uiteindelijk daar maar weg. Omdat ik toch een sopje had maakte ik alles beneden maar even schoon. En daar bedoel ik mee, dat het bureau, de keuken, douche en mijn crea-hokje even gesopt werd. Was dat ook meteen weer aan de kant. De crosstrainer ga ik morgen gebruiken! Voor vandaag had wel weer genoeg beweging gehad.
 
Het apparaat staat nu mooi in de hoek, tegen de kast. Het is wel jammer dat ik kan nu niet zo goed meer bij de strijkplank kan komen… En het hoekkastje? Die staat nu op het aanrecht, boven de wasmachine en droger. Alsof hij daarvoor gemaakt is. Nou is dat niet zo bijzonder, want dat kastje kochten wij in mei 2018 in één geheel met de keuken. Dat was een tweedehandse keuken uit Eksjö. De toenmalige eigenaar kocht een nieuwe en bood de “oude” te koop aan. Volgens mij kostte die tweehonderdvijftig euro. Dat was toch een prikje? En nu staat het hoekkastje weer bij de rest van de keuken. Dat wat erin staat is waarschijnlijk tijdelijk: ik wilde er even iets in doen, maar het is mij nog niet helemaal naar de zin.
 
Vandaag heeft Heiko wel een hele bijzonder fruitboom geknipt. Drie zelfs. Bij een klant in Tranås zijn ooit drie appelbomen tegen een gevel aan gepoot en net als leilindes vanaf de stam “geleid” tot een grote drietand en iets hogerop op de stam nogmaals geleid tot een tweetand. Erg origineel. Maar ja, ook zo´n appelboom moet gewoon gesnoeid worden uiteraard. Helaas voor de klant zat er erg veel dood hout in en werd er noodgedwongen met de snoeischaar veel weggeknipt. Ik vond het wel een mooie muurbedekking en na de zomer, richting de herfst, kan deze familie appels van de muur plukken. Grappig.
 
Verder was Heiko deze dag samen met Håkan in slechts één straat aan het werk. In de Söderlingsgatan in Tranås zijn minstens zes huisnummers, waar ze een groot aantal bomen mochten snoeien. Wel handig voor Heiko en Håken, zo hadden ze geen reistijd. Ze konden van het ene huis naar het andere huis lopen, bij wijze van spreken of even de straat oversteken. En het grappige is, als mensen hen aan het werk zien, komen buurtgenoten spontaan aanlopen en vragen of ze hún bomen ook kunnen snoeien. Heiko is al een aantal keren meegelopen met een aspirant klant om een boom (of meerdere) te bekijken, om vervolgens aan de klant een prijsindicatie af te geven. Sommige kleine bomen kosten een uur tijd, grotere bomen, waar de ladder aan te pas komt die vaak verplaatst moet worden, kunnen zomaar 3 uur tijd kosten. Nu hij dit werk een aantal jaren doet, kan hij redelijk inschatten hoeveel tijd ermee gemoeid is. Vaak zegt de klant dan: “Oké, doe het maar”. Aan het einde van de dag volgde nog een ritje naar de vuilstort. De aanhanger was inmiddels redelijk afgeladen. Niet alle klanten wensen, dat ze de afgeknipte takjes meenemen. Sommigen doen het zelf, om tijd en geld te besparen uiteraard.

Al meerdere keren had ik Heiko gevraagd of het “niet verstandig was” om een nieuw hoesje voor zijn mobiele telefoon te kopen. Het was namelijk al een oudje en begon zo langzamerhand behoorlijk slijtageplekken te vertonen. Op zich is het natuurlijk niet erg, dat je kunt zien dat hij gebruikt wordt. Maar maanden geleden werd het magneetstripje er al afgeknipt, omdat die nog slechts aan een heel dun draadje hing. Daarna werd het middenstuk zo “gaar”, dat het niet langer vertrouwd was, dat Heiko hem gebruikte.

Uiteindelijk, na veel zeuren van mijn kant, bestelde hij een nieuwe. Binnen drie dagen was die er. Wat een snelle levering! Echter… hij paste niet! Heiko was eventjes te snel geweest en had gekozen voor een model 6. En later bleek, dat hij model 6A had moeten hebben. Even een mailtje gestuurd en Heiko kon de verkeerde gewoon terugsturen en een nieuwe bestellen. De juiste. Ook die lag na drie dagen in de brievenbus. En hij paste dit keer perfect! Nu is het een kwestie van weer even wennen aan het magneetstripje en het feit, dat dit hoesje even dikker is. Zeker is wel, dat hij betere bescherming geeft aan zijn mobiele telefoon!

We kregen onlangs de nieuwe printplaat in huis, nadat de oude kapot was gegaan. Daar had ik water op laten vallen. Weet je nog? Alleen werkte de nieuwe niet. Althans niet goed. De eerste stappen van het opstarten van de pelletbrander ging prima. Daarna stopte het apparaat ermee en gaf hij een storingsmelding. Heiko stuurde daarom een mailtje naar de leverancier PBS, Pellet Brännare Service en vroeg om hulp. Maandag om even over zeven hadden we al een mailtje terug. Men vroeg of we een nieuwe printplaat hadden besteld voor een pelletbrander met of zonder ventilator. Oh, zit daar verschil in dan? Even op hun site gekeken en ik kon die zónder niet vinden. Dat maar doorgegeven en vanochtend meteen al bericht terug.

We moesten een aantal handelingen uitvoeren en dan zou er iets in het programma gereset worden, waarna het apparaat wel weer goed zou functioneren. Vanavond deed Heiko dan ook precies dat wat in de mail stond en… De machine gaf weer een foutmelding. Dan de handleiding er nog maar weer eens bij pakken. Ergens ging toch iets niet goed. In alle rust nam Heiko de beschrijving van de pelletbrander door en ineens kreeg hij een helder ogenblik! In verband met de storing had hij de stekker uit de motor van de pellets-invoer-schroef gehaald. Uit voorzorg. Die had hij nog niet weer in het stopcontact van de pelletbrander gedaan. Maar dat kon de printplaat toch niet zien? Wel dus! Want nadat hij de stekker erin had gedaan en de pelletbrander opnieuw opstartte werkte de machine als een tierelier! Met veel trots kwam hij mij dat even later vertellen. Ja, met recht mocht hij daar trots op zijn!

Gisteren was het overigens “Punschrullens dag”. Ik moest ook even kijken wat dat betekende. Het blijkt, dat dat die groene mergpijpjes zijn. Of men daar meer van heeft gegeten, omdat het gisteren de dag van de groene mergpijpjes was? Hetzelfde geldt voor “tomatsåsdag”, tomatensaus-dag. Vandaag. Wij zullen in ieder geval geen gerecht eten met tomatensaus daarin verwerkt. Tomaten zijn niet alleen lekker, ze blijken ook nog eens heel nuttig te zijn. Hoewel ze een lage voedingswaarde hebben, wordt dit gecompenseerd door het feit, dat ze rijk zijn aan vitamine C en andere vitamines. Daarnaast bevatten ze mineralen, zoals fosfor, magnesium, kalium en calcium. Onderzoek toont aan, dat tomaten stoffen bevatten, die ons resistenter maken tegen verschillende vormen van kanker. Het stofje lycopeen is daarvoor verantwoordelijk. Het effect zou zelfs blijven bestaan ​​in tomatenproducten, zoals tomatenpuree, gedroogde tomaten en meer. Dat wil zeggen, terwijl we tomatensaus eten, krijgen we ook die beschermende stoffen binnen.

De tomaat komt van oorsprong uit Zuid-Amerika. Het wordt daar al heel lang geteeld. Het kwam in de 16e eeuw naar Europa, maar werd aanvankelijk vooral als sierheester gebruikt. Het werd lang als oneetbaar beschouwd. In de 18e en 19e eeuw dacht men, dat tomaat een afrodisiacum was en het werd onder andere Pomme d’amour genoemd, dat wil zeggen: liefdesappel. Tomaten zijn tegenwoordig verkrijgbaar in talloze vormen, maten en kleuren. Rond, peervormig, klein en groot, rood, geel en wit. Tomaten zijn ook verkrijgbaar in blik, zoals geplette tomaten, gepureerde tomaten, hele gepelde tomaten. Geplette tomaten bevatten een paar stukjes tomaat, in tegenstelling tot gepureerde tomaten, waar helemaal geen stukjes in zitten. Zongedroogde tomaten zijn weer een hele andere manier om aan tomaten te komen. Deze kunnen worden gedroogd zoals ze zijn of in een glazen pot met olie liggen. Dat laatste voegt Heiko meestal toe aan zijn pizza. Je merkt het wel: keuze genoeg om iets met tomaten te eten!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta