Zó stil in Hällaryd…

Zó stil in Hällaryd…


Het is nu een feit: we zijn weer “opa en oma” geworden. Van maar liefst vijf “kleinkinderen” tegelijkertijd. Gevleugelde kleinkinderen welteverstaan! Ze werden de vorige week nog heel vaak gevoerd door pap en mam. Met veel liefde. Toch komt het moment, dat de kleintjes op eigen pootjes willen staan. In dit geval “met eigen vleugeltjes willen vliegen”. Dan is de “liefde” niet meer genoeg en willen ze maar één ding: weg! En dat was deze week. We misten beide ouders svartvit flügsnappare al een dag. En heel stom: we dachten er geen seconde aan, dat de jongen uitgevlogen zouden kunnen zijn. “Heeft Åtta iets verschrikkelijks gedaan?” Nee, dat was een valse beschuldiging, want het broedkastje was gewoon leeg! En het vervelende is nog wel, dat we bijna dagelijks buiten zaten en alles goed in de gaten hielden. En nou hebben we het “moment suprême” niet eens meegemaakt! We missen ze nu al… ze konden toch wel mooi zingen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta