Zestien jaar zonder Eddy

Zestien jaar zonder Eddy

ed
Dat de tijd snel gaat weten we allemaal. Dat realiseerde ik me vanochtend weer eens. Vandaag is het zestien jaar geleden, dat mijn broertje Eddy is overleden. Op 25 november 2000. Zestien jaar. Toch beleef je die dag vandaag alsof het gisteren is gebeurd. Je kunt je bijna per minuut herinneren hoe die dag behoorlijk van invloed was op de rest van het leven. Bepaalde dingen zouden nooit meer zo zijn als ze waren. Kwamen nooit meer terug. Werden nooit meer beleefd. Kon je nooit meer doen. Zou je nooit meer te weten komen. Nooit meer. “Herinneringen blijven” zeggen mensen goed bedoeld. Natuurlijk en die zijn er gelukkig in groten getale. Maar je had zo graag al die jaren nog herinneringen gemáákt. Nog elke dag. Nog elke dag herinner je je wel weer even aan iets wat je samen beleefde of dat zomaar even zijn naam door je gedachte gaat of dat je even zijn gezicht of een uitspraak herinnerd. Helaas… het blijven slechts herinneringen van vroeger. Het heden is niet meer voor hem en een toekomst hield zestien jaar geleden voor hem op. Het gemis voor mij blijft…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta