Zelf kibbeling gebakken!

Zelf kibbeling gebakken!


Een paar weken geleden, het was volgens mij medio juni, hadden we elkaar iets beloofd. Een onderlinge afspraak gemaakt zeg maar. We zijn veel aan het werk, al dan niet intensief, omdat er hier altijd wel iets te doen is. Of je ziet iets in huis wat je wilt aanpakken of je wilt iets in de tuin doen. En als je écht wilt ben je zeven dagen in de week bezig. Daarentegen is er hier in de omgeving nog heel veel te ontdekken, te doen en te zien, waar dan gewoonweg geen tijd voor is. Nou, die tijd is er wel, maar er wordt geen tijd voor vrijgemaakt. Juist dat laatste zouden we meer gaan doen. Dat het niet zomaar een “afspraakje” was, is dit weekend weer gebleken. Zo hadden we gisteren immers een prachtige dag in de omgeving van Gränna.

Het was vandaag een sombere dag. Vele wolken zorgden ervoor, dat de zon niet tevoorschijn kon komen en vanochtend viel af en toe een buitje. Dan gaan Jikke en Ebba niet snel naar buiten en blijven ze nog lekker een poosje in hun mandjes liggen. Warm en droog. Wij maakten op dat moment een planning voor deze dag. Overigens liggen de dametjes altijd in dezelfde mand. Je zult Ebba nooit in die van Jikke zien liggen of andersom. Eveneens een onderlinge afspraak? Voor vandaag hadden we in ieder geval twee puntjes op de agenda staan en het had niets te maken met werken. Als eerste had ik een advertentie gezien van de loppis in Aneby. Het was schijnbaar de opening van het seizoen, omdat men het had over de “première”. Nadat we het vanochtend lekker rustig aan gedaan hadden gingen we na de lunch vol verwachting naar de loppis. We namen de route via Askeryd, via het meer Assjön.

Assjön is een meer in de gemeente Aneby en de gemeente Nässjö in Småland en maakt deel uit van het stroomgebied van de Motala-stroom. Het meer heeft een oppervlakte van 4,79 vierkante kilometer en ligt 252 meter boven zeeniveau. De stranden zijn grotendeels met rotsen, zand en keien bedekt, terwijl de vegetatie bestaat uit schaars riet. Het meer is grotendeels omgeven door naaldbossen, met elementen van landbouwgrond uit het noordwestelijke deel. Het meer heeft een zeer hoge biologische waarde. Zoetwaterparelmosselen komen stroomafwaarts voor en je zult er broedende zee-afhankelijke vogels aantreffen, zoals bijvoorbeeld grote duiven, visarenden, kleine kraaien en slechtvalken. Veel voorkomende vissoorten zijn witvis, snoek, voorn en baars. Het meer is aangewezen als landelijk bijzonder waardevol water (natuur) en wordt geacht een zeer hoge natuurwaarde te hebben. Een mooi uitzicht hadden we dit keer niet, omdat er juist op dat moment een flinke regenbui viel…


Op het moment, dat we in Aneby, bij het Folketspark op de parkeerplaats stopten, was het echter weer droog en kwam het zonnetje zelfs af en toe tevoorschijn. Een goed teken. Toch? Het viel ons meteen op, dat er zelfs twee partytenten op het terrein stonden. Zouden daar in ook spulletjes aangeboden worden? Nee, want toen we er langs liepen bleken er tafels en stoelen in te staan. En beide tenten waren leeg! Ook het gebouw waar we onze eerste veiling hadden meegemaakt, een soort clubhuis, was leeg. Waar was de loppis dan? Ineens keek Heiko me lichtelijk geïrriteerd aan en zei “Het is in de kantine!” Oh, dat was even iets anders dan we ons hadden voorgesteld. De kantine is ongeveer het formaat van onze kamer! Toen we ook nog eens meerdere mensen voor en in de kantine zagen staan, was onze beslissing snel genomen: we wilden niet meer kijken (vanwege de pandemie) en we dropen af, richting auto. We gingen weer naar huis…


Lang treurden we niet, want de route van en naar Aneby blijft altijd interessant. Of het zonnetje schijnt of dat er sneeuw ligt of, zoals nu, dat het bewolkt is. De wolken op zich zijn immers al fantastisch leuk om een poosje in de gaten te houden. Met de wind, die vandaag waaide, kreeg je nagenoeg meerdere beelden per minuut te zien. Zo snel veranderde het beeld. Donkere wolken en dan weer spierwitte. Dan vraag je je ineens af, of wolken ook leeg kunnen regenen? We weten allemaal, dat na regen uiteindelijk de zonneschijn komt. Neemt de regen dan al het water uit de wolken mee? Het antwoord luidt: nee. Zo moeten de druppels bijvoorbeeld groot en zwaar genoeg zijn om überhaupt te kunnen vallen. Er zullen daardoor altijd kleine druppels achterblijven, die zichtbaar blijven als een wolk. Moeten er trouwens wel genoeg overblijven. Die wolk van de rest-druppels zal best wel een keer verdwijnen, maar dat komt dan door de verdamping van die kleine druppeltjes. Ze veranderen dan weer in de waterdamp, waarmee de volgende wolk gevormd kan worden. De wolk zal dus nooit leeg raken, omdat er zich een telkens herhalend proces plaatsvindt. Grappig!



En dan zie je plotseling, dat een auto niet op de parkeerplaats staat, maar er volledig voor! Vanaf Aneby richting Bordsjö, bij de splitsing met de weg 33, ligt sinds enige tijd een carpoolplaats. Daar zien we regelmatig auto´s staan, waarmee duidelijk is, dat daar dankbaar gebruik van gemaakt wordt. Alleen is het toch de bedoeling, dat de auto óp de parkeerplaats staat? Hoe is het mogelijk, dat deze er vóór staat? Is de bestuurder onwel geworden en daardoor doorgereden? Heeft de bestuurder het gaspedaal per ongeluk ingedrukt, terwijl hij de rem wilde gebruiken? Het is natuurlijk voor de eigenaar onvoorstelbaar zuur, dat je dan ineens niet meer terug kunt en je auto moet achterlaten. En daar staat ie dan. Zo te kunnen beoordelen ook al een poosje. Waarom wordt de auto niet weggehaald? Omdat we vaker schade-auto´s aan de kant van de weg zien staan willen we dat toch eens uitzoeken.
 
Eenmaal thuis gingen we aan de koffie en thee en namen we er een lekker koekje bij. Met de nadruk op “je” want de broeken zitten nog steeds strak(ker). Toch wilden we beide eigenlijk wel, dat we meteen met het avondeten aan de slag konden gaan, want het tweede puntje op onze agenda was namelijk zelf kibbeling maken! Dat kennen ze hier niet. Althans niet zoals wij gewend zijn. We hebben ooit eens een bakje met kleine stukjes vis in de diepvries van een supermarkt zien liggen, alleen was dat niet met een knapperig korstje. Vaak trakteren we ons in Hoogezand of Oude Pekela op dit lekkers, alleen daar hadden we tijdens ons laatste bezoekje totaal niet aan gedacht. Ja, op de terugreis, op de boot. Maar waarom zouden we dit zelf niet kunnen maken?

 
Al snel kwamen we erachter, dat kabeljauw in de Zweedse taal torsk is en dat hadden we afgelopen week gekocht. De stukken vis werden in kleinere mootjes gesneden en daarna met een kruidenmix van peper en zout met citroen ingewreven. Het beslag werd gemaakt van meel, twee eierdooiers en bier. Tijdens het verwarmen van de frituur maakte ik sla klaar (uit eigen tuin) en bakte ik een paar aardappelpartjes. Toen de olie warm genoeg was konden de mootjes vis door het beslag gehaald worden en voorzichtig een voor een in de frituur. Al snel werden ze mooi van kleur, wat een teken was, dat ze klaar waren. Oh, wat heeft het ons lekker gesmaakt. We hoeven voor de volgende portie nu niet weer te wachten tot we in Nederland zijn. We maken het zelf. Eet smakelijk!

4 gedachten over “Zelf kibbeling gebakken!

  1. Om bij het laatste te beginnen: leuk jullie uitje naar de loppis. Helaas dus te veel volk om rustig te kijken. Jammer toch? Wie weet wat er voor bruikbaars lag…..

    En dan de heerlijke kibbeling!
    Wat goed dat jullie dit zelf gemaakt hebben. Het ziet er in iedergeval professioneel uit en oogt heerlijk!

    Ik ga nu in concept in op jullie verhalen van de vakantie naar Groningen.
    Dus….. Nog even mijn verhaal schrijven en dan plak ik het hier…..

    1. Een loppis is telkens weer een verrassing. Wát zal er liggen? De ene keer valt het tegen en de andere keer heb je geluk en vind je iets wat je eigenlijk niet nodig was, maar tóch leuk is om te hebben. Ha ha. Het is de spanning die het leuk maakt én je treft er verschillende mensen. Erg gezellig! De kibbeling gaan we vaker eten vermoed ik. Die was geslaagd en hier kennen ze dat niet, dus gelukkig weet Joke nu hoe het moet. Net als de bitterballen. Die kennen ze hier ook niet, maar zoals Joke ze zelf maakt, hoef ik ze niet meer uit een winkel. Héérlijk, echt waar. gr. Heiko

  2. Allereerst gefeliciteerd met de vader van Heiko. Jammer dat vaders last had van pijn. Zo jammer. Hoop dat het nu beter met hem gaat.
    Leuk die vlaggetjes en kaarten. Gezellig hoor!

    En zo jammer dat de airco het niet deed. Wij kennen dit, want ook bij ons deed hij het niet meer. Dat was 2 of 3 maanden geleden. Toen was het gelukkig nog niet zo heet. Helaas bracht de reparatie met zich mee, dat het apparaat van de airco vast zat aan de radiator. Dus die twee zitten aan elkaar vast, is één geheel. Was alleen zo bij onze auto, Clio. We hebben toch besloten om dit geheel te laten vervangen. Voor hetzelfde geval gaat de radiator kapot…… En het was met die hitte heerlijk koel in de tuut. Geen spijt dus.
    Had met jullie te doen met die hitte. En dan ook nog slecht slapen.
    Wat kan ik het me voorstellen dat jullie hebben moeten bijslapen.

    Leuke foto met het gebouw op je hand, Heiko! Tja, altijd leuk dit soort foto’s.

    Wat betreft jullie hut op de boot: wat groot! Hadden jullie dit speciaal zo geregeld? Ik heb ooit in zo’n smalle hut gezeten, met klimmen naar bovenste bed. Ach, voor een kort nachtje goed. Zag er bij jullie luxe uit en ook een raam.

    Ja, jullie moesten ook nog zorgen voor kadootjes voor de kleinkinderen. Maar is wel gelukt, zag ik. Altijd leuk voor ze.

    Wat apart dat er zomaar een auto met Zweeds kenteken naast jullie auto kwam staan. Wat is de wereld inderdaad klein als je schoonzoon dit persoon ook kent. Wat een toeval toch…..

    Jullie hebben ook het gevangenismuseum bezocht. Héél lang geleden zijn wij er ook eens geweest. Zal tussen de 20-25 jaar geleden geweest zijn. Misschien is er nu wel iets verandert. Waar Joke in zat, kan ik me niet herinneren.

    Wat is kleinzoon al groot. Ja, kleine kinderen worden groot……

    Duitse norse dame. Sommigen zijn blijven hangen in die grundluchkeit.
    Niet fijn dat je eigenlijk zo vernederd wordt. Hebben jullie niet overwogen om een diepe buiging te maken?

    En, de kastanjeboom goed overgekomen. Hopelijk straks zo’n mooie grote, echt Nederlandse boom!

    En dan zijn jullie thuis en kunnen de katjes weer uit de lock down.
    Is ook wel lang geweest voor ze.

    Dan ook bij jullie het zwembad opgepompt. Is wel een grote zeg. Wel fijn dat jullie er met z’n tweeën in kunnen zitten. Scheelt wel met water inlaten……. hahahahahahaha……

    En dan zijn jullie thuis en weer wat geacclimatiseerd en dan wordt het tijd dat jullie weer even zin hebben in een uitje.
    Naar de loppis, helaas te druk, jammer. Dus dan maar op weg naar oud spul. Dus de ruïne. Toch jammer dat het nu zo kaal is. Was wel een mooi gebouw vroeger. Gelukkig hebben jullie het leuk gehad die dag.
    En afsluitend een pizza. Wat een grote zeg. Zijn ze beiden helemaal opgegaan? Voor mij zou de helft al groot genoeg zijn.

    Nou, ik kan weer verder gaan lezen. Altijd mooie verhalen.

    Oh ja, ik vergeet nog even te vertellen dat wij op het eiland Visingsö zijn geweest jaren geleden.
    Hebben hier een fiets gehuurd en zijn eerst richting het noorden gefietst. Later naar de andere kant van het eiland gefietst. Hier was ook een ruïne: Näs slottsruin. Toen we weer richting haven fietste, zagen we nog een ruïne. Ook hier nog even rondgelopen: Visingsborgs slottsruin.
    Heerlijk rustig om hier te fietsen. Aanrader!

    1. Leuk om jouw reactie te lezen Wilma, zo heerlijk enthousiast als jij schrijft. Dankjewel! De week in Nederland was weer erg divers, vol én verschrikkelijk warm. Wat een verschil met vandaag. Het regent hier nu en het is slechts 10 graden. Minder dan een derde van de temperatuur van twee weken terug. Inmiddels weet ik welk onderdeel er vervangen moet worden van de airco. Die zit aan de radiateur vastgekoppeld, maar kan in ons geval wel los. De grootste klus is om de bumper van de auto er voor weg te halen met de bullbar en de verstralers. Het onderdeel is voor €100 vía het internet te koop. Dat zijn de kosten niet. Of ik aan deze klus durf te beginnen… Voorlopig is de airco niet nodig. Integendeel, de kachel kan weer aan. De pizza ging wel op, maar de randjes bleven liggen. Het was té veel. Wat leuk dat je op Visingsö bent geweest. Ikzelf ook al een keer met mijn ouders, ongeveer 16 jaar geleden. Met Joke nog niet, maar dat gaat vast nog een keer gebeuren. Oh ja, we hebben geen buiging gemaakt voor de Duitse dame, maar ik heb wel héél vriendelijk gelachen en net gedaan of ik het niet verstond. Daar kon ze niets mee, ha ha. gr. Heiko

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta