Weer thuis in Ödarp

Weer thuis in Ödarp

   
Na een paar uurtjes nachtrust waren we vanochtend toch tegen negen uur weer fris en fruitig beneden voor het ontbijt. De zon scheen ons vanuit het oosten via het keukenraam in het gezicht. De wereld lachte ons toe: we waren weer thuis. Het was een hele fijne week in Nederland met de vele bezoekjes, edoch een zeer vermoeiende week. Nu kan het normale leven en het normale ritme weer terugkeren. Toen we vannacht thuiskwamen zagen we niets meer van de omgeving, echter vanochtend was het meteen weer een verademing om onze tuin te zien. En de bomen en struiken op de achtergrond. Eerlijk is eerlijk: de natuur is hier toch echt fantastisch. Na het ontbijt hebben we even de post doorgenomen, die Phaedra keurig gesorteerd voor ons op de keukentafel had gelegd. Phaedra had ook voor Jikke en Ebba gezorgd en dat was geweldig! Volgens ons zijn de dametjes gegroeid!
 
De post sorteerde Phaedra ook maar meteen: kranten apart, folders apart en de post apart. Toppie! Heel erg bedankt! Tussen de poststukken zagen we in ieder geval één belangrijke brief. Namelijk eentje van het ziekenhuis in Eksjö. Net voor vertrek naar Nederland was ik nog even naar de huisarts geweest, in verband met mijn koude en verkrampte voeten. Nu was er al een afspraakbevestiging met een neuroloog. Mooi vlot! Komende donderdag om 11:00 uur. Verder was er weinig bijzonders bij de post. Deze zondag hebben we verder vrij rustig doorgebracht. Geen grote projecten of klussen. Joke is wel meteen begonnen met opruimen. We hadden vele boodschappen gehaald en cadeautjes gekregen. Hoe vind je het nestkastje in de vorm van een eland van Geert en Froukje? Is hij niet geweldig mooi?
 
Binnenshuis werd er dus toch een beetje “gewerkt” vanochtend. Bijna verplicht, want hoe mooi de dag ook begon, het werd bewolkt en rond elf uur regende het pijpenstelen. Niet lang gelukkig. Daarna kon ik nog even een beetje in en rond het huis snuffelen aan kleine klusjes. Rond drie uur hadden we afgesproken met Erling en Britt. We konden onze grote vriend Pantro weer ophalen. De laatste dagen mistten we hem wel hoor. Net als wij, was ook Pantro erg blij dat we elkaar weer zagen en hij blafte van blijdschap aan een stuk door. We konden merken, dat hij prima verzorgd was door onze buurtjes. Hij zag er goed uit en leek erg tevreden. Na even kort bijgepraat te hebben en hen middels een paar cadeautjes te hebben bedankt, zijn we weer naar huis gegaan. Het werd een middagje met vooral veel aandacht voor Pantro en Jikke en Ebba. Aan het eind van de middag belde mijn werkgever nog. Waren we weer veilig thuis? Hij had voor morgen geen klus voor me en daarmee hoef ik er morgenvroeg niet om half zes uit. Best wel fijn eigenlijk!
  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta