Weer met z´n tweetjes…

Weer met z´n tweetjes…

   
De familie uit Nederland is weer onderweg naar huis. Vanmorgen waren ze tegen tien uur vanuit Solviken vertrokken. Op een gegeven moment kregen we een WhatsApp berichtje mét een foto van mijn tante achter de koffie. Toen zaten ze ergens in Värnamo. Gedurende de dag konden we hen een beetje volgen en rond vier uur kwam het bericht, dat ze Zweden dit jaar definitief achter zich hadden gelaten: ze reden de boot op in Helsingborg…  Voor 2019 is Zweden nu alweer een herinnering. Een leuke herinnering was Heiko nog vergeten te vertellen, want Sietse en hij hadden nog een spelletje darts gespeeld. Schijnbaar spraken wij dames over iets, waardoor Sietse en Heiko besloten dat het tijd was, om een potje te darten in de kelder. Daar bleek al snel, dat ze het nog niet verleerd waren. Toch bleek ook, dat ze niet beter geworden waren. Dat laatste is eigenlijk ook logisch, omdat voor beiden gold, dat de laatste pijl in juni gegooid was toen Sietse en zijn moeder eveneens bij ons waren. Ondanks dat hadden ze een leuke wedstrijd.

Nog een leukje: op een bepaald moment waren tante Heiltje en ik alleen en vroeg ze mij of ik eens naar haar Facebook profiel zou willen kijken. Ze wilde graag lid worden van de groep “Sibboerster Neisblad” oftewel nieuws uit Siddeburen. Daar waar ze in haar jeugd veel had vertoefd. Het was even zoeken, maar eenmaal gevonden was een verzoek snel verzonden. En nog sneller kreeg ze een seintje dat ze toegelaten was. Meteen daarna eigenlijk zagen we, dat deze groep een berichtje had geplaatst: ze hadden de 1.200ste lidnummer toegevoegd en die zou een prachtige bos bloemen krijgen. Raad je het al? Ja! Dat was mijn tante! We kwamen bijna niet weer bij van het lachen. Daar had je toch niet over kunnen dromen? In een zogenaamd privé-berichtje gaven we aan, dat ze in Annen woonde en daarmee het bezorgen van een boeketje bloemen een flinke reis zou worden. In een mum van tijd kreeg ze het antwoord, dat ze een cadeaubon kreeg toegezonden, die ze, als het haar uitkwam, kon inleveren. Niet te filmen!

Leuke herinneringen… En terwijl zij onderweg waren, liepen wij een beetje met ons zieltje onder de arm. “Wat gaan we doen?” Om niet de hele dag op de bank te blijven zitten pakten wij een dun draadje op van een paar huishoudelijke beslommeringen. Je kent het wel: beddengoed van de logeerbedden wassen, voor het eten zorgen en verder… Heiko ging even stofzuigen en daarna dronken we samen maar weer een kop koffie. Hierna ging ik aan de slag met de vele foto´s, die we van de afgelopen dagen hadden genomen. Vlak voor het vertrek van Sietse en tante Heiltje hadden we alle foto’s van hun bezoek aan ons verzameld. Zowel Heiko als Sietse, zowel tante Heiltje als ik hadden de afgelopen dagen de nodige foto´s gemaakt en daarin wilde ik enige ordening in aanbrengen. Later zal ik er een fotoalbumpje van maken, ter herinnering aan deze week. En verder… De dag vorderde eigenlijk zonder noemenswaardige gebeurtenissen, waarmee het zomaar donker was en tijd was voor het slapengaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta