Weer even “op jacht” geweest

Weer even “op jacht” geweest


Even weer aan de rit. We willen nog steeds zó graag een keer weer een eland spotten. Raar, dat je iets zó graag wilt zien. Het is uiteindelijk niet zomaar een dier, maar wel even de “Koning van de Zweedse bossen”. Het is ook toch onvoorstelbaar, dat er tussen de 300.000 en 400.000 elanden in Zweden lopen, maar niet eentje een keer ons pad kruist. Wat we wel wederom zagen waren de prachtige reetjes. We stoppen elke keer, om ze op de gevoelige plaat vast te leggen. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Ook omdat de ree de ene keer mooier is dan de andere keer. Vanavond kregen we een bok in het vizier. Toen ik bezig was met filmen kwam er ook nog eens een geit bij! Fantastisch! Ze hadden ons totaal niet in de gaten en daardoor bleven ze rustig eten.
 
Hierna reden we door  en vervolgden de grusväg die we waren ingeslagen. Wat is de natuur toch prachtig. Dan bedoel ik uiteraard de ongerepte natuur. We genoten toch van het ritje, ook al zagen we niet het gewenste wild. Dat zal wel komen, als de tijd rijp is en wij nét op dat moment daar zijn, waar de eland ook net is. Alle goeie dingen komen immers langzaam… Langzaam waren ook de koeien trouwens. Niet vooruit te branden. Vaak als we ze zien en uitstappen praat ik even met ze. Dan komen ze puur uit nieuwsgierigheid dichterbij. Deze dames niet. Ja, ze keken ons aan, maar dat was ook alles. Rare dieren, die Zweedse koeien. Nee hoor, ze hadden gelijk. Want als ze naar ons toe zouden komen zouden wij uiteindelijk vertrekken en hen achterlaten zónder dat ze zouden weten wie wij waren.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta