Wederom stroomstootjes

Wederom stroomstootjes


Het is bijna niet te geloven. Tot mijn 55e verjaardag was ik nog nooit in een ziekenhuis geweest voor klachten of specialisten. Maar na de eerste, onaangename, ervaring in het Ommelander ziekenhuis te Winschoten, volgden er meer bezoekjes aan specialisten, wederom in ziekenhuizen. Alleen zo gek als het nu is, in die twee jaar dat ik in Zweden woon is wel bijzonder. Vandaag namelijk opnieuw naar het “grote” ziekenhuis in Jönköping geweest voor een onderzoekje. De neuroloog in het ziekenhuis te Eksjö had voor een verwijzing gezorgd. Voor de tweede keer binnen 3 maanden mocht ik daar een “stroomstootjes onderzoek” ondergaan. Een zogenaamde Elektromyogram (EMG). Met een EMG-onderzoek meet de arts de werking van de zenuwen en spieren. Een hele vriendelijke onderzoekster plakte een paar draadjes op mijn voeten en gaf toen kleine stroomstootjes, om te meten of het stroompje vanuit mijn onderbeen wel aankwam bij de tenen. Nou, als je er maar genoeg voltage op ze gaat die voet echt wel bewegen hoor. Tjonge, ik verwachte na afloop wel brandwonden te hebben van die stroomstootjes, maar dat viel gelukkig mee. Welke conclusies men aan het onderzoek kan verbinden weet ik nog niet. En welke zenuwen langzamerhand uitschakelen weet ik ook nog niet. Naar ik heb begrepen zijn er twee groepen zenuwen. De ene groep stuurt de bewegende delen aan en de andere groep geeft het gevoel (warm, koude, pijn, enzovoort) door aan de hersenen. Dus ik vermoed, dat die laatste bij mij niet meer voor de volle 100% functioneren. Hopelijk krijg ik snel een berichtje van de neuroloog, die de resultaten van deze test én van de bloedonderzoeken én van het hersenvocht kan combineren tot een deskundig oordeel. En uiteraard of er een remedie voor is én of het bij mijn huidige klachten blijft. Over twee weken horen we wellicht meer.

Eén gedachte over “Wederom stroomstootjes

  1. Stroomstootjes…vreselijk pijnlijk en naar. Heb een dergelijk onderzoek gehad aan de handen en onderarmen. Het vermoeden was dat ik aan beide polsen een carpaal tunnel syndroom had. Uit het onderzoek kwam dat ook naar voren bleek later. Maar ergens knaagde het. Ik ging naar een fysiotherapeut die mijn nek een aantal keren heeft gekraakt. En hoppa! Klachten over! Gelukkig een operatie voorkómen!
    Maar hoop voor jou Heiko dat er een oplossing komt voor jouw klachten!

Laat een reactie achter op Marijke Stelpstra Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta