Wederom op zoek naar eland

Wederom op zoek naar eland

DSC04756      DSC04794
Na de teleurstelling van gisterochtend zijn we nu een half uur eerder (om half negen) opnieuw naar het stuk bos aan de overkant gelopen. Heiko zei: “Als we elke dag even langsgaan, rond hetzelfde tijdstip, moeten we ene keer geluk hebben”. Zo dacht hij dinsdag ook en inderdaad, toen was het immers daadwerkelijk zo ver. Toen zag hij de eland door het berkenbos wegvluchten, nadat Pantro was begonnen te blaffen. We kozen voor dezelfde strategie als gisteren: Heiko door het berkenbos, met Pantro en ik achteraan het “eilandje” in een hoek, van waaruit ik twee zijden in de gaten kon houden. Terwijl ik daar sta met m’n camera in de aanslag, hoor ik Heiko in het berkenbos over takken stappen. Sommigen worden geraakt en die doormidden breken onder invloed van zijn gewicht. Ongeveer tien minuten later staat hij dicht bij mij. Helaas. Opnieuw was de eland niet aanwezig. Morgen toch nog maar even weer kijken? De aanhouder wint toch altijd? We zijn vervolgens een stukje verder gaan lopen. Dwars door het bos en het gedeelte waar het bos vorig jaar is gekapt. Een uur later en met koude oren en voeten waren we weer thuis. Vele mooie foto’s gemaakt, maar niet van een eland of een hert. Wel zagen we de sporen (pootafdruk) van een hert in de sneeuw. Dat is het voordeel van sneeuw: je ziet de sporen meteen. Oh ja, en vele stukken omgewoelde mos, zodat de zwarte aarde boven komt. Dat doen de wilde zwijnen als ze op zoek zijn naar eten. Morgen meer geluk met “onze” eland?
DSCN2822      DSC04809

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta