Wát een kreeften-feest!

Wát een kreeften-feest!


Tjonge jonge, de kreeften vliegen de zaak uit. Nou ja, niet letterlijk natuurlijk. Dan zou het eerder “kruipen de zaak uit” zijn, want de kreeften die mijn werkgever Örtengren in Tranås verkoopt, leven nog als hij ze inkoopt. Het kreeftenseizoen begint in week 33, begin augustus en duurt ongeveer 7 tot 8 weken. In die periode zijn er in de winkels heel veel bordjes, bekers, doosjes, bakjes, servetten en nog veel meer, te koop met afbeeldingen van een kleine rode kreeft. Mijn werkgever heeft al jarenlang een eigen stuk viswater en in week 33 gaat hij er twee dagen en een nacht op uit, om daar kreeftenvallen uit te zetten en leeg te halen. De vers gevangen rivierkreeften gaan in grote witte bakken en dan even tijdelijk in de koeling. Om vervolgens in een hele grote pan met water, zout en dille te belanden die verwarmd wordt. Nog steeds levend. Ze worden daadwerkelijk levend gekookt. Tijdens het koken krijgen ze de rode kleur.

Voor de Zweden is de kreeftenperiode een ware traditie en wil iedereen de “eerste” kreeften hebben. Het is in grote lijnen vergelijkbaar met de eerste haring, die ieder jaar in Nederland met de nodige stampij wordt onthaald. De Zweden zijn van kinds af aan groot gebracht met dit bijzondere feest en het kreefteneten is dan ook een echt familiefeest! Dan komt de grote pan met kreeften op tafel en kan iedereen op het verschillende onderdeeltje van de kleine diertjes knabbelen, zuigen en sabbelen. Binnenin de pootjes zit een heel klein beetje vlees, echter het lijfje bevat het meeste. Vandaag proefde ik mijn eerste kreeft. Tot op heden wilde ik ze niet hebben. Puur vanwege het beeld. Ik vind een kreeft een lelijk ding met die grote voelsprieten en de akelige pootjes. Dat ziet er niet echt appetijtelijk uit! De zoon van Örtengren zat gistermiddag weer eens lekker op een kreeftje te knabbelen, zuigen en sabbelen. Het was “gott” zei hij, wat zoveel betekent als “héérlijk!”. Hij gaf mij ook een stukje om te proeven en ik moet zeggen dat het niet verkeerd was. Een beetje zoals een garnaal. Je moet er alleen wel veel werk voor doen, om het vlees uit die kleine kreeftjes te halen. Daarom is het denk ik ook een familiefeestje: gezellig gezamenlijk knabbelen, zuigen en sabbelen, terwijl je met elkaar aan het praten bent. Uiteraard hoort er wel een stark öl bij, een sterk biertje. Hmmm, het is al iets minder vreemd nu. Gisteren weer een beetje Zweedser geworden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta