“Wat doe je daar nou?!?”

“Wat doe je daar nou?!?”

 
“Wat doe je daar?” Ik had de sjaals nog niet eens goed aan een paar bomen in Aneby opgehangen, of er komt al een mevrouw naar me toe. Ze kijkt me vreemd aan en wil weten waarom ik nota bene sjaals om de bomen knoop. Wanneer ik haar uitleg, dat deze bedoeld zijn voor mensen die het koud hebben, kijkt ze me in plaats van vreemd verrassend aan. “Oh!” En daarna loopt ze door, terwijl ze nog een keertje over haar schouder naar mij kijkt. Hoewel men mij niet vroeg, kreeg ik in Tranås een soortgelijke reactie. Daar staarde men mij ook aan en begreep er helemaal niets van. Toen ik op mijn beurt over mijn schouder keek toen ik wegliep, zag ik, dat ze direct naar het kaartje grepen en gingen lezen wat erop stond. Op dat moment kwam er een lach op hun gezicht en knikten ze naar me. Er kwam van een meneer zelfs een duim omhoog. Nu maar hopen, dat de sjaal bij de juiste mensen terecht komen. Het is inmiddels koud geworden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta