Walnotentaart (mis-)lukt!

Walnotentaart (mis-)lukt!

DSCN0117    20151114_102841_resized
Onlangs noemde ik, in een verhaaltje over de opbrengst van de walnoten, dat je er lekkere taarten van kunt maken. Toen liep het water me in de mond, want ze zijn echt heerlijk. Afgelopen zaterdag daarom aan de slag met het maken van een dergelijke lekkernij. Het is wel bewerkelijk. Eerst meel, suiker en boter tot een samenhangende deeg kneden, waarna het een half uurtje in de koelkast moet liggen. In de tussentijd de walnoten kraken. Er hoeft slechts één ons in, maar dat zijn toch nog vele noten om te kraken. Gelukkig hielp Heiko mij hierbij. Ze moeten ook nog eens in hele kleine stukjes gesneden worden. Daar ben je wel een half uurtje mee bezig. Suiker laten karamelliseren en afblussen met water en er slagroom aan toevoegen. Steeds blijven roeren, totdat de suiker helemaal gesmolten is. Walnoten toevoegen en even laten koken. Pannetje van het vuur. Het deeg in tweeën verdelen en per deel uitrollen tot een mooie laag voor in de taartvorm. Eerst de bodem, daarna mengsel van walnoten er op, om vervolgens af te dekken met de tweede laag deeg. Ei er over en daarna ruim een half uur in de oven en klaar. Af laten koelen en smullen! Huh?!? Het deeg is niet gaar. Hoe kan dat nou? Geen idee eigenlijk. Smaken doet het in ieder geval niet en daarom wordt de taart in stukken gemaakt en in de bak voor de vogels gedaan om te drogen. Jammer! Juist nu we er zo naar uit hadden gekeken. Zondagochtend een tweede poging gedaan. Toch! Want als je er zo lang op hebt gewacht wil je het eten ook. En die lukte prima. Toen we ‘s middags Jan en Sia even op bezoek hadden hebben we het ons heerlijk laten smaken. De maandag erop heb ik nog een taart gemaakt, want Jan kwam dinsdagochtend. Toen hij ons een paar weken geleden verraste met de cake met walnoten had ik hem beloofd een walnotentaart te bakken. Belofte maakt schuld. We hebben zelf er genoeg van gegeten, vrienden laten mee-eten en een paar stukken weggegeven. Nu hebben we eerst weer genoeg walnotentaart gehad én gemaakt: drie in drie dagen. Genoeg voor dit jaar. Of toch niet?
DSCN6250

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta