Vreemd geurtje…

Vreemd geurtje…


Gistermiddag was het weer zo lekker, dat we besloten om ´s middags buiten thee te drinken. Althans op de veranda. Het zit daar uit de wind en dan kun je het lang volhouden. Terwijl we druk praten komt buurman Jörgen langslopen en begroet ons. Hij loopt niet door, maar komt naar ons toe en geeft aan, dat hij het erg spijtig vindt van Pantro. Hij vertelde, dat hij een soortgelijke situatie had meegemaakt en weet hoe wij ons voelen. Hij had hun Elza, een hondje van twee jaar, meegenomen. Het was hem onlangs flink in de rug geschoten en het wandelen maakte alles iets beter. Hij ging in op onze uitnodiging om thee (of koffie) mee te drinken en daarmee liepen, zowel Jörgen, als Elza de veranda op. Na ruim een half uur vertrokken ze en toen was het feest voor Jikke. Die kwam meteen vanuit de tuin naar ons toe. Die had waarschijnlijk alles vanaf een afstandje in de gaten gehouden. Ze kwam heel voorzichtig de trap op en begon meteen te ruiken. Aan de treden. Aan de planten en struiken. En aan het hekje. Oh, oh, oh, wat was dat een lekker geurtje! Volgens mij moet ze zo´n beetje gehyperventileerd hebben, want ze bleef maar ruiken. Na ongeveer een minuut of tien, twaalf vond ze het welletjes en kwam ze bij me op schoot zitten. En ja hoor: ook ik, die Elza had geaaid en snoepjes had gegeven, kwam er niet onderuit. Ik werd van top tot teen “besnuffeld”!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta