Vogeltje gevangen

Vogeltje gevangen


Vanochtend zaten we weer eens niet alleen te ontbijten. Het had flink gevroren vannacht en het valt ons op, dat er dan meer vogels komen mee te eten. Alsof de koop- en pimpelmezen, de boomklevers en de grote bonte specht dan meer honger hebben. Dat veel van hun voedsel nu onder de sneeuw ligt is vanzelfsprekend, maar dat gaat al een paar maanden. Niet iedere dag zijn er veel vogels en daarmee krijgen we steeds meer het vermoeden, dat de strenge vorst wel van invloed is. We hadden al tegen elkaar gezegd, dat we meer mezenbollen in de houder zouden leggen en dat de rest van het voer ook maar flink bijgevuld moest worden. Voor het zover was ging een zwartkopmeesje (mijn favoriete vogel momenteel) niet áán de bol hangen maar ging erop stáán. Hij kroop in de houder, een spiraal van ijzerdraad. Wat een komisch gezicht. Want het draad is zo langzamerhand flink uiteen getrokken, doordat we daar doorheen elke keer nieuwe bollen in de houder doen. We waren even bang, dat hij er misschien niet weer uit zou kunnen komen, maar niets was minder waar. In split second vloog hij uit deze ogenschijnlijke gevangenschap richting de seringenboom. Om vervolgens even later terug te keren en hetzelfde kunstje weer te doen. Klein zijn heeft dus ook z’n voordelen. Het lukte de grote bonte specht namelijk niet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta