Visite blijft nog!

Visite blijft nog!


Was me dat even schrikken! Loop ik om zeven uur niets vermoedend de keuken binnen begroet Carla mij al: “Goedemorgen!” Ze was al vroeg wakker geweest en kon de slaap niet hervatten. Rond half zeven was ze maar naar boven gegaan en in de keuken gaan zitten. Gelijk had ze! Meteen koffie en thee gemaakt en, heel vreemd, we begonnen te praten. Ik kan je niet vertellen waar we het allemaal over gesproken hebben. Een paar onderwerpen steken er natuurlijk met kop en schouders bovenuit: familie, gezondheid, Zweden en onze huisdieren. Zij hebben ook een hondje, Guzzy, waar de zus van Carla nu op past. Toch missen ze hun viervoetertje. Kunnen wij ons alles bij voorstellen. Nadat Koos ons ook kwam vergezellen werd de tafel gedekt voor het ontbijt. Mét een eitje, want die krijgt Koos al járen elke ochtend. Hij had al gezegd, dat zonder een eitje ´s ochtends zijn dag niet goed zou beginnen en dat willen we toch echt niet op ons geweten hebben!

Hierna konden we op het terras zitten, in de zon. Een heerlijke dag! En we praatten en praatten, dronken koffie en toen was het ineens twaalf uur! Ze hadden gezegd, vanochtend weer verder te zullen gaan, maar toen we de tijd zagen werd al heel snel besloten, dat ze nog een nachtje zouden blijven! Even nadenken over het eten voor vanavond en toen kwam Koos met het idee om alvast aardappels te schillen. Wij dames keken graag toe! Na een broodje en weer de hele middag ontzettend gezellig babbelen, kwam Heiko rond half zes thuis, waarna we rond zeven uur aan tafel gingen. Het weer was nog zo mooi, dat we de koffie op de veranda konden drinken. Voor dat ander drankje gingen we rond negen uur naar binnen. Om morgen écht op tijd weg te kunnen gaan gingen onze gasten vanavond rond half elf naar hun camper. We hebben samen weer een fantastische dag beleefd!
   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta