Vijf centimeter sneeuw!

Vijf centimeter sneeuw!

  
Gisteravond zag ik ons geluksklavertje wel heel erg zielig zijn. Toen het donkerder werd, waren alle blaadjes weer dichtgevouwen. Dan heb ik meteen de neiging om te denken, dat het plantje water moet hebben. Nadat ik de grond in de bloempot even had gecontroleerd, bleek dat niet het geval te zijn. Het klavertje ging in feite gewoon slapen. Vanochtend kregen we weer een wakker plantje te zien. Die al eerder wakker was dan wij. Heel bijzonder dit. En tegelijkertijd ook ontzettend grappig! We hadden gelezen over het feit, dat het geluksklavertje zijn blaadjes sluit en opent, maar dat het zo duidelijk zou zijn hadden we niet verwacht.
 
Wat we ook niet verwacht hadden, waren de vorderingen van de tak van de kersenboom. Natuurlijk bedoel ik de bloei ervan. Binnen een paar dagen werden de knoppen groter en groter en kwamen mooie, frisgroene blaadjes tevoorschijn. Dat is een teken van de lente. Van de ontpopping van nieuw leven. Hier en daar zitten in de groene knoppen al hele kleine witte blaadjes. Echt heel klein, maar toch zijn ze er al. Ik denk, dat als we twee of drie dagen verder zijn, dat er wel een paar bloemetjes te bespeuren zijn. Vreemd misschien, maar daar kan ik me echt op verheugen.
   
Meteen na de koffie ging ik naar de kelder, om verder te werken aan de kei voor Jikke. Heiko en ik hadden gisteravond nog samen gesproken over hoe ik het beste haar naam op de steen kon zetten. We zagen het geen van beide zitten, om rechtstreeks op de kei te verven. Het verf zou meteen opgezogen worden en rechte lijnen krijg je dan nooit of te nimmer. Heiko kwam op het idee, om er een klein en dun plankje op te lijmen. En op dat plankje haar naam te zetten. Helemaal goed. Daarmee ging ik aan de slag. Maar waar vind je een dergelijk klein stukje hout? Nou, heel snel eigenlijk, want de afmeting van een grotere roerstaaf voor verf was de oplossing. Ik zaagde een klein stukje van de roerstaaf af. Niet te veel, zodat hij ook nog gebruikt kan worden voor het roeren van verf.
 

Voor de kleur van Jikke haar naam koos ik rood. Al met al moet het niet schreeuwerig worden. De kleur van de kei, het plankje en het verf leek me wel een goeie combinatie. Eerst had ik even met de kwast geoefend, want je weet nooit hoe het verf op de ondergrond komt: wordt het te dik of juist te dun? Daarna kon ik het op het plankje “in het echt” schrijven. Heel tevreden ben ik er niet over. Het hout zoog toch ook wel verf op, waardoor de letters hier en daar (en dan met name aan de randen) scherper gemaakt moesten worden. Daardoor werden ze ook dikker. Van een afstandje is het wel goed. Ons dametje Ebba heeft de hele tijd naast me op het bureau gezeten. Ze hield alles heel nauwkeurig in de gaten. Zou ze door hebben gehad, dat het voor haar zusje was?

   
Eenmaal weer boven, bleek dat de wereld een stuk witter geworden was: de voorspellingen kwamen gedeeltelijk uit. Gedeeltelijk, want uiteindelijk viel er een centimeter of vier. Niet de vijf tot tien die ze dachten. Toch was het weer een winters tafereeltje. Onze derde winter. Men zegt hier dat we drie keer winter hebben tussen november en april. Zal dit dan de laatste keer zijn dat er sneeuw vat? De wind was matig, met af en toe een windvlaag. In tegenstelling tot de rest van dit land. Hier en daar was het wel gewoon bar en boos. Voor “onze” vogeltjes dekte ik snel de tafel, want die vinden dan even geen eten. Dat lag immers wel onder die paar centimeters sneeuw. Vanmiddag heeft het ook nog eventjes geregend. Heel even en heel weinig. Of men daardoor in gevaarlijke situaties terecht is gekomen? Hopelijk niet.
   
 
Gistermiddag, aan het eind van Heiko zijn “zaag- en kloofdag”, was de houtstek aan de rechterkant voor meer dan de helft gevuld. Hij wilde al het hout wat er nog lag graag aan de kant maken en dat was gelukt. De laatste stukken stam van buurman Erling, van Blå Grindar én van het werk, waren allemaal in mootjes gezaagd, gekloofd en in het houthok gegooid. Heiko zou Heiko niet zijn, als alles netjes achtergelaten moest worden. Hij had alles op het gras en het zand weer aangeharkt. Keurig! Twee boomstammen zijn blijven liggen, die voor een ander doel bestemd zijn. De ene wordt een bankje en van de andere worden schijfjes afgezaagd voor een ander projectje. Daarnaast liggen de vele takken van de kersenboom er nog. Die gaan we versnipperen en deels opbranden voor het grillen bij onze grilplaats. Dat is een klusje, die we waarschijnlijk beter weer eens samen kunnen oppakken.
 

Vandaag werkte Heiko weer voor Örtengren, maar niet met zijn vaste collega Håkan. Deze keer met collega Anton. Ze waren naar een huis op een berg in Tranås gedirigeerd. Daar moest aan bomen en struiken het een en ander flink uitgedund worden én er moesten een paar bomen omgezaagd worden. Nadat de fruitbomen gesnoeid waren pakten ze de motorzaag uit de auto en begonnen ze met het omzagen van een hoge esp. Die bestond uit drie lange stammen van zo´n meter of tien. Het hout was voor Heiko, had Örtengren gezegd. Mooi werk! Hmmm… Heiko had het net weer allemaal aan de kant… Nadat de esp geveld was, volgde een oude kleine appelboom, een oude seringenstruik en twee dikke stammen van een hele grote, oude vlierbesboom. Langzamerhand ontstond er een mooie berg met stammen, die Heiko en Anton aan het einde van de dag op de aanhanger legden. Het bleek echter zoveel te zijn, dat niet alles in een keer meegenomen kon worden. Morgen de rest maar halen. Er lag ongeveer voor twee kuub aan hout op de aanhanger, was Heiko zijn ruwe inschatting. Toch weer leuk meegenomen. Komend weekend heeft Heiko weer iets te doen.

Deze dag is de Wereld Loodgieters Dag. Sinds de oprichting door de World Plumbing Organisation in 2010 staat het op de internationale kalender. Vandaag werd het verband tussen sanitair van goede kwaliteit en de gezondheid, ecologische duurzaamheid en, in toenemende mate, economische welvaart gepromoot. De 11e maart wordt gekenmerkt door vieringen, wedstrijden, seminars en activiteiten over de hele wereld. Mensen van binnen en buiten de sanitaire broederschap komen samen om te leren, kennis te delen, verbindingen te leggen en mogelijkheden te vinden om samen te werken, om de kwaliteit van en toegang tot zoet water en de veiligheid van sanitaire voorzieningen te verbeteren. Er zijn nu honderden jaarlijkse Wereld Plumbing Day-evenementen, die het verband tussen goede sanitaire voorzieningen en de gezondheid van mens en milieu promoten.

“Wereld Nieren Dag” op 12 maart is een wereldwijde campagne, om te benadrukken dat nierziekten in de wereld toenemen en dat we kennis moeten vergaren, nierziekten beter op tijd moeten kunnen opsporen en preventieve behandelingen moeten implementeren. Nierziekte kan gemakkelijk worden opgespoord met urine- en/ of bloedonderzoeken en hoge bloeddruk is een veel voorkomend teken, dat de nieren niet goed werken. In Zweden hebben naar schatting een miljoen mensen een chronische nierziekte, waarvan iets meer dan 500.000 een matige nierfunctiestoornis hebben, 6000 niertransplantaties ondergaan en 4.000 dialyse ondergaan. Ondanks het feit, dat chronische nierziekte toeneemt, is de kennis bij, zowel de algemene volks-, als de gezondheidsautoriteiten laag, iets wat op Wereld nieren dag overal ter wereld wordt opgemerkt.
   
“Kip! Het meest veelzijdige stukje vlees: kip!” Zo werd jarenlang reclame gemaakt. Op radio, tv en in kranten en tijdschriften. Tot 2006. Toen stopte men ermee, omdat het de consumptie van pluimveevlees nog maar nauwelijks zou stimuleren. Maar het is en blijft wel veelzijdig: reclamespotje of niet. Heiko gaf aan, dat hij wel eens weer kip met brie wilde eten. Dat was een goed idee, want dat had al een poosje niet op tafel gestaan. De kip werd gekruid en gebraden en op het laatst legde ik plakken brie over de kip. De deksel even op de pan en daardoor smelt de kaas. Dat had wel even langer mogen duren, want helemaal gesmolten was de kaas niet. De smaak was uiteindelijk wel goed. Samen met gekookte aardappelen en sperzieboontjes. Ja, je ziet het goed: twee soorten, kleuren boontjes. Ik meende niet genoeg te hebben klaargemaakt. Op het laatst deed ik er nog een klein blikje boontjes bij. En weet je? Er zijn ongeveer de inhoud van dat blikje aan boontjes overgebleven…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta