Verlaat kerstcadeautje!?!

Verlaat kerstcadeautje!?!

 
Ergens eind oktober gaf onze zakkensluiter de pijp aan Maarten. Het beestje was al heel wat jaartjes oud en had heel veel zakjes gesloten. Even later bestelde ik een nieuwe zakkensluiter. In Nederland en het werd afgeleverd bij mijn neef Sietse. We zouden immers in december wel langskomen en dan kon het apparaatje meegenomen worden. Het liep anders. Omdat er geen haast bij was bleef de sluiter vooralsnog maar in Zuidbroek. Alleen veranderde ik van mening, toen bleek, dat de situatie rond de pandemie en daarmee het reizen, niet snel zou veranderen. Vrijdag deed Sietse de zakkensluiter daarom op de post en gisteren was het pakje er al!
  
Het is een solide zakkensluiter met een grote rol plakband. Daar zijn er meteen maar een paar extra van bijbesteld. Er moet nog uitgezocht worden of deze hier in de omgeving verkrijgbaar zijn. Het apparaatje werkt perfect! Niet dat ik lui ben, maar ik had het wel gehad met dat stomme draad. Je weet wel, die standaard bij boterhamzakjes inzitten. Omdat er veel in de diepvries komt en ik bijna alles uit de originele verpakking komt (neemt minder ruimte in beslag) moest ik veel draadjes draaien. Nu is dat verleden tijd! Wat ik niet (meer) wist, is dat de plastic zakjes niet alleen worden gesloten, maar je kunt het overtollige ook nog eens laten afsnijden. Oh, wat een luxe!

Gistermorgen was Heiko samen met collega Håken begonnen aan het snoeien van een vijftal fruitbomen aan de Sveagatan in Tranås. Deze waren de laatste jaren niet meer gesnoeid, zo konden de heren zien en daarmee was het nu wel de hoogste tijd. Een snoeischaar was niet voldoende: daar moest de zaag ook aan te pas komen. Heiko vertelde, dat hij vijf uur (!) met één boom bezig was geweest en dat het nóg niet klaar was. Er moest veel tussenuit gehaald worden, zodat er weer licht in de boom kon komen. Het is natuurlijk niet alleen een kwestie van knippen en zagen. Het is ook continue de trap op en af, trap of ladder verplaatsen, afgeknipte takken opzij gooien (zodat je de trap weer fatsoenlijk neer kunt zetten), enzovoort…
 

Na de middag moest hij een andere collega, Anton, even helpen bij een nieuwbouw project. Daar zijn op de schuine bergwand muurtjes van stenen in gaas geplaatst, met daartussen zwarte grond. Althans, het zou zwart moeten zijn. Er zat namelijk zoveel onkruid in die grind, dat het nu één grote puinhoop aan onkruid is geworden. De aannemer wil dit voorjaar het gebouw opleveren, maar dan ook met een nette strook grond. Of Örtengren dit onkruid kon weghalen? Ja, dat kan uiteraard. Maar daar gaan wel een aantal uurtjes handwerk in zitten.

Om te testen hoeveel ze op een dag zouden kunnen doen, besteedden ze er een paar uurtjes aan. Na deze test bleek, dat ze vier meter kon schoonmaken per uur, per persoon. Om hoeveel meter het in totaliteit gaat weet Heiko niet, maar volgens hem waren het er minstens 100. Op onderstaande foto is het verschil in ieder geval heel duidelijk te zien. Wellicht mag Örtengren na het schoonmaken van de grond ook de planten leveren én het aanplantwerk doen…


Vandaag mocht Heiko naar een nieuw adresje: aan de Tröskagatan 12 in Tranås. Wederom een totaal verwilderde appelboom, die hij met grof geweld te lijf moest gaan. Het waaide overigens behoorlijk, waardoor de boom soms behoorlijk heen en weer ging. Het was tevens een redelijke koude wind, waardoor Heiko erg blij was met zijn thermo ondergoed. Voor alle zekerheid heeft hij dat nog steeds aan. Met name ´s morgens is het vaak nog frisjes. Op de eerste foto is de totaal verwaarloosde boom te zien. Op de foto daaronder het resultaat na zes uur zagen en knippen. Heiko vertelde me, dat hij ongeveer een halve boom had weggesnoeid. Dat is mooi te zien op de derde foto. Inderdaad een behoorlijke stapel takken!

Eventjes weer iets anders: een raadseltje. Er zijn er een paar onder ons, die dit wel kunnen “waarderen”. Bijgaande foto maakte is gisteren of eergisteren… Zonder dat ik te veel aan informatie wil vrijgeven kan ik wel zeggen, dat de foto buiten genomen is. Het is geen boom, het is geen dakpan, het is geen… Maar wat is het wel? De volgende week zal ik het antwoord geven. Heb je enig idee, wat hier op de gevoelige plaat is vastgelegd? Of is het toch te moeilijk?

Wat gaat de tijd toch snel. Is het alweer de 26ste vandaag. Vergat ik toch te vertellen, dat gisteren de “Grapefruit-dag” was! En net als met de meeste, zo niet alle, themadagen, was ook deze dag bedoeld om de grapefruit onder de aandacht te brengen. Zal ik het gewoon vandaag nog maar even doen? We kennen allemaal wel de grapefruit, de grote subtropische citrusvrucht. Het wordt ook vaak een supervrucht genoemd. Het blijkt namelijk, dat studies hebben aangetoond, dat grapefruits kunnen helpen om af te vallen en op gewicht te blijven. Dit komt doordat de grapefruit de afgifte van vet uit de vetcellen verhoogt. Eveneens heeft de grapefruit een hoog gehalte aan vitamine C. Dat versterkt het immuunsysteem, botten, tanden en huid. In feite zit de volledige dagelijkse aanbeveling van vitamine C al in een halve vrucht. Grapefruit helpt ook de lever te reinigen. Het werkt namelijk als een soort soort detox.

Als men kleinere porties wilt gaan eten, wordt gezegd dat de grapefruit de vrucht daarvoor is. Het zou namelijk een zogenaamd neurologisch effect moeten hebben, dat de eetlust vermindert door het hongergevoel te beïnvloeden. Wist je, dat een grapefruit maar liefst 92% water bevat? Daarmee perfect als je iets goeds wilt om je dorst te lessen. Als laatste kan ik nog melden, dat de grapefruit een stof genaamd lycopeen bevat. Die heeft in veel gevallen kankertumoren geremd. Overtuigd, dat de grapefruit gezond voor ons is? Niet altijd! Ik moet erbij vermelden, dat de grapefruit in combinatie met bepaalde medicijnen zelfs direct gevaarlijk kan zijn. Wil je na het lezen van dit bericht beginnen met het eten van grapefruits of het drinken van zijn sap? Dan wel graag eerst contact opnemen met de huisarts!
 
 
Katten zijn schoon. Heel schoon. Niet alleen op zichzelf, maar ook op de omgeving. Als voorbeeld noem ik dan maar de kattenbak. Wanneer die niet (snel genoeg) schoongemaakt wordt, gebruiken ze hem niet meer en zoeken ze een ander plekje. En dat wil je toch niet? Daarom houden we dat om de dag bij. Nu het dooi is, is uiteraard de omgeving nat. Het gras zou bij een voetbalwedstrijd volledig worden afgekeurd. En volgens mij door Ebba ook! Die kwam thuis, na een kwartiertje “stappen” en begon meteen haar pootjes te likken. Oh, oh… Wat waren die vies geworden! Ik kon het vuil trouwens niet zien hoor, maar madammeke was me toch druk bezig! Ineens kreeg ze me in de gaten en keek me recht in de ogen aan. En zelfs een mooi poosje. Daarbij vergat ze, dat ze haar achterpootje nog zwevende had. Nadat ze haar pootjes, voor haar doen, schoon genoeg waren, mocht ze van zichzelf op de krabpaal gaan liggen. Is het geen knappie?

Na een dag van harde arbeid, is het tijd om gezellig samen aan tafel te gaan. Heiko had inderdaad hard gewerkt met het snoeien van fruitbomen en het onkruid wieden. Ik had me bezig gehouden met onder andere de administratie en het huishouden. Dat is soms ook best hard werken hoor. Klinkt dit nu als een verontschuldiging? In ieder geval was het naar mijn idee tijd om weer eens pasta te eten. Daar zijn we beide gek op en kunnen we niet vaak genoeg eten. Dit keer werd het mihoen. Dat is een dunne, Chinese noedel, gemaakt van rijstbloem. Als vlees nam ik een stuk kassler, die in blokjes werd gesneden. Ze kennen hier niet de groentemixen (met onder andere kool en taugé), die ik in Nederland met enige regelmaat gebruikte. Hier gebruik ik daarom prei, ui, paprika en tomaatjes, samen met een kruidenmix. Nadat de mihoen gaar was, deed ik dat bij het vlees en de mix nog even in de wok. Gebakken eitje erbij en “Aan tafel!”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image