Verdrietig om 16 mei 2011

Verdrietig om 16 mei 2011

 
Op die dag overleed mijn lieve moeder, Henny Slagter, op 73 jarige leeftijd. Dat maakte me ontzettend verdrietig. Ze was te jong, had nog zoveel willen doen en beleven, had nog zoveel plannen. Mijn moeder en ik waren naast moeder en dochter ook hele goeie vriendinnen. We wisten niet alles van elkaar, maar geheimen hadden we zeker niet! We konden uren praten én luisteren, want dat kon zij als geen ander en had mij dat ook geleerd. Na de periode van verdriet van haar overlijden, volgt de tijd, dat het negatieve gevoel wordt vermengd met positieve gevoelens. Bijvoorbeeld dankbaarheid. Omdat je haar dochter bent, omdat je haar hebt gekend, omdat je haar leven hebt gedeeld. Omdat zij jou zoveel dingen heeft geleerd. Bewust en onbewust. De liefde voor het bakken en braden was zo eentje. Waarschijnlijk een onbewuste, want omdat zij dat zo mooi vond en daarom ook vaak deed, nam ik dat over. Veel afkijken, veel samen maken, veel samen proeven! In gedachten bakken en braden we nog steeds vaak samen. Dan denk ik “Wat zou mijn moeder er nog doordoen?” “Zou zij ook peper hebben gebruikt?” Ze is er nog altijd… ze blijft er altijd… in mijn hart…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta