Verder met jaarboek

Verder met jaarboek


Vandaag was het koud! Buiten dan wel te verstaan. Binnen was het ongeveer 22,5 graden en daarmee aangenaam warm. De afgelopen nacht heeft het 7 tot 8 graden gevroren en er stond een redelijk windje. Dat maakte het extra koud. Nog een reden om vandaag niet naar buiten te gaan voor een wandeling. De andere reden is de lichamelijke klachten. Het is tijd om weer eens pas op de plaats te maken. Zodoende een binnenactiviteit en dat betekende: verdergaan met het sorteren van de 21.000 foto´s. Tjonge jonge jonge: wat veel mapjes en wat veel foto´s! “Komt die foto in aanmerking voor het jaarboek? Zegt dat iets over ons leven hier in Ödarp? Geeft het een goed beeld van hetgeen we hebben gedaan? Is die scherp genoeg, of toch beter die andere? Nou, ik selecteer ze eerst maar even allebei. Dan kan ik later, als ik het fotoboek echt ga samenstellen de definitieve keuze maken.”

“Heiko? Hoe dik mag het fotoboek worden dit jaar?” Volgens mij wordt het album door de jaren heen steeds dikker en dikker. Het jaarboek moet een weerspiegeling worden van onze hoogte- en dieptepunten over het afgelopen jaar. Alleen dat vergeet ik nog wel eens, omdat er zoveel mooie foto´s tussen zitten. Het voorwerk is altijd erg tijdrovend, maar tegelijkertijd ook heel leuk. Je ziet alle gemaakte en bewaarde foto´s nog een keer en dat roept over het algemeen weer leuke herinneringen op. “Oh! Het afgelopen jaar hadden we de containers afgebroken en laten verwijderen?” “De eerste houtstek hebben we gebouwd en later nog een en nóg een.” Bezoekjes aan Nederland, contacten met de buren, uitjes met z´n tweeën, caravan verkocht, drie dagen op vakantie geweest in de omgeving Örebro, maar natuurlijk ook het overlijden van mijn tante… Het komt allemaal aan de hand van de foto´s weer naar boven. Voorlopig ben en blijf ik nog wel even onder de pannen!


Eentje die niet onder de pannen bleef was Ebba! Heus! Ze heeft weer een paar stappen buiten gezet. En een paar meer dan eerder. Terwijl ik achter de laptop zat hoorde ik namelijk ineens een katje miauwen. Geen van beide dametjes was binnen. Het kwam naar mijn idee vanaf de veranda en ja hoor: Jikke én Ebba zaten op de tafel! Het sneeuwde en daarom waren ze waarschijnlijk onder het afdakje gaan zitten. Nieuwsgierig kijkend naar hetgeen uit de lucht kwam vallen. Op het moment, dat ik de deur open deed, was het alsof er een lichtflits aan mij voorbij ging: zo snel waren ze weer binnen. En natuurlijk moesten ze zich even warmen. Bij de kachel die niet aan is… Dametjes toch: we hebben radiatoren aan de wanden!
 
Gisteren scheen de zon en met een strakblauwe lucht hebben de zonnestralen vrij spel. Ze kunnen namelijk sneeuw doen smelten. Niet alleen van de bomen, waardoor er alweer vele groen en daarmee donker werden. Eveneens smolt een deel van de sneeuw op het dak. Dat gaf een leuk beeld. Langzaam was de sneeuw naar beneden gekomen en daar blijven hangen. De zon scheen er niet meer op. Aan de sneeuw hingen behoorlijke ijspegels. Die waren natuurlijk gevormd, doordat het sneeuwwater onder de sneeuw door liep en eindigde voorbij de goot. Er viel ook de nodige sneeuw van het dak af. Soms schrok je even, wanneer er een vrachtje op het terras of balkonnetje viel. Het smelten was aan het eind van de middag weer gestopt, toen de wolken voor de zon kwamen.
   
Niet alleen de sneeuw op het dak ging smelten: ook op de weg. En dat werd meteen een behoorlijke ijsbaan! Doordat er nog vorst in de grond (en asfalt) zit, werd het gesmolten sneeuwwater meteen ijs! Op dat moment ontstond er een gevaarlijke situatie voor de weggebruikers. Vanochtend vroeg was er al zand gestrooid. Voordat de zon doorbrak, waarmee het eigenlijk geen nut meer had. Daarom werd groot materieel ingezet: de sneeuwschuiver! Die heeft behoorlijke bandjes, zoals te zien was aan de sporen die hij achter liet. Na het schuiven werd er nogmaals gestrooid en hierna werd het weer stukken veiliger op de “drukke” weg tussen Tranås en Bordsjö.

Tussen de bedrijven door heb ik nog computerondersteuning “op afstand” gegeven. Heiko zijn moeder vindt het erg leuk om achter de laptop bezig te zijn. Eerder ging ze naar een computergroepje, waar ze naast het mailen en het gebruiken van WhatsApp ook leerde scannen, printen én gebruikt ze Messenger, Facebook en nog veel meer. Alleen moesten die leuke lesjes stoppen vanwege corona. Dat mist ze heel erg, want nu staat haar ontwikkeling op dat gebied stil. Laatst vertelde ik haar over Kaartjeposten.nl. Een website die ik vrij veel gebruik, wanneer ik kaartjes in Nederland wil versturen. Mijn schoonmoeder vertelde namelijk, dat ze iemand een kaartje had willen sturen, maar geen geschikt kaartje meer in huis had. Nu de winkels dicht zijn, kon ze ook geen kaartjes meer kopen. Daarvoor is nu juist de website Kaartjeposten.nl. Haar nieuwsgierigheid was gewekt! Vanmiddag kon ik haar computer hier overnemen en haar laten zien hoe je met dit programma verschillende kaartjes kunt kiezen, tekst en illustraties kunt toevoegen, met als uiteindelijk doel om het kaartje te versturen. Ze kreeg wel heel erg veel informatie te verwerken. Gelukkig schreef ze zo veel mogelijk op en probeert ze het later gewoon in alle rust uit. Ze geniet hiervan en ik weet zeker, dat ze binnenkort de eerste kaartjes online gaat versturen. Leuk hoor! Overigens ideaal, dat wij heel eenvoudig op afstand haar computer even kunnen overnemen.

In 2020 hebben wereldwijd vele huishoudens, al dan niet voor het eerst, een hond gekregen. Eveneens in Zweden, waar vorig jaar zelfs 11 procent meer honden werden geregistreerd. Tijdens de coronapandemie zijn een groot aantal mensen meer thuis. Velen werken vanuit huis en hebben tijd over. Meer tijd dan normaal. Dit is waarschijnlijk een van de redenen waarom veel mensen van de gelegenheid gebruik maakten om een ​​hond te kopen. In Zweden werden 57.000 honden gekocht, wat 6.000 meer zijn dan het jaar ervoor (die 11 procent). De meeste nieuwe hondeneigenaars hadden overigens niet verwacht ooit een hond te nemen. Nu zijn ze (veel) thuis en is het geen probleem. Maar wat als het leven weer (meer) normaal gaat worden? En het werk op bijvoorbeeld kantoor of school weer wordt hervat? Wat gebeurt er dan met het hondje? Een aantal mensen klaagt nu al, dat het houden van een hondje best wel veel tijd kost. Meer tijd dat men had verwacht. Hopelijk valt het allemaal mee en wordt het onderstaand beeld van overvolle asielen geen waarheid…

2 gedachten over “Verder met jaarboek

  1. Wat heerlijk dat Heiko nu met zoveel plezier aan het darten is.
    En nu ook nog veel sneeuw, en het is koud bij jullie. Hopelijk snel weer wat meer zon, want die verwarmt je zo heerlijk.
    De wandelingen in de bossen in jullie omgeving is voor mij (en ook anderen, neem ik aan?) leuk om te volgen. Als de sneeuw weer weg is, zal het zeker anders zijn om daar weer te lopen.
    Fijn ook dat Heiko zijn moeder kan helpen met kaartjes sturen. Voor haar ideaal om privéles te krijgen. En helemaal toppie dat Heiko haar computer op afstand kon overnemen.
    Vraag me ook af, of dat makkelijk gaat. Krijg je dan het zelfde schermpje als zij heeft? Heb zoiets ook als eens geprobeerd met mijn broer. Kon er geen wijs uit worden.
    Welk programma gebruiken jullie daarvoor?

    Dus de poezenmeisjes blijven meer binnen. Op zich wel fijn dat ze, vanwege de kou, minder naar buiten gaan. Is ook, niet fijn als ze dagen weg blijven. Wisten jullie maar waar Ebba heeft uitgehangen. Geeft veel stress toch.

    Gelukkig kunnen we hier nog genoeg genieten van jullie prachtige verhalen. Dat is echt genieten.

    1. Hoi Wilma, ja, het darten is een leuk tijdverdrijf in deze winterse periode. En hij krijgt er steeds meer aardigheid aan nu de resultaten omhoog gaan. Het zal wel niet zo heel lang meer duren trouwens, wat binnenkort kan er begonnen worden het het snoeien van de fruitbomen. Dan heeft hij niet meer zoveel tijd.
      Af en toe hebben we dag, of een momentje op de dag dat de zon erbij is. Helaas niet zo vaak als we graag zouden willen, maar ja, het is niet anders deze winter. We zijn in ieder geval erg blij met de sneeuw en de vorst en genieten er zoveel mogelijk van. Zelfs via een ritje op een slee. Heerlijk.
      We nemen de computer van Heiko zijn computer over met het programma Teamviewer. Een gratis via het internet gedownload programma dat perfect werkt. Geen ingewikkeld gedoe, maar in een keer contact. Erg grappig dat we op afstand haar cursor kunnen bedienen. We krijgen hier haar computerscherm in beeld op onze eigen computer en kunnen alles openen. Het is heel fijn dat we dit op afstand kunnen doen, zo kunnen we haar af en toe even weer op gang helpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta