Vele kilo´s pellets

Vele kilo´s pellets

 
Yes, ze zijn er al. En ook nog eens veel eerder én veel vroeger dan verwacht. Eerder in de zin van: ik had ze pas maandag besteld en vandaag, donderdag werden ze al geleverd. Met vroeger dan verwacht bedoel ik, dat de vrachtauto al om 07:30 uur bij ons voor het huis stond te lossen. We hoorden vreemde geluiden toen we net aan het wakker worden waren en vanuit het raam zagen we de grote vrachtauto. Hij stond midden op de weg! Gelukkig niet veel verkeer… De chauffeur had een handig heftrucje en nam twee pallets tegelijkertijd mee uit de vrachtwagen en zette die bij ons achter het huis. Toen ik mijn kleren aanhad stonden er al twee pallets achter het huis, maar bij de verkeerde deur. Dat zou betekenen dat ik er een eindje mee zou moeten lopen. De opslag is namelijk in het stookhok, nabij de pelletskachel. Ik snelde me naar beneden en naar buiten, zette heel snel de Volvo aan de kant en vroeg de man of hij de pellets onder ons terras wilde plaatsen, nabij de achterdeur die toegang geeft tot het stookhok. Geen enkel probleem en met grote vaardigheid stuurde hij het heftrucje met de twee pallets met pellets op de door mij aangewezen plek. Goeiemorgen zeg! Dát is raar wakker worden. Na ons ontbijt ben ik nog begonnen met een pallet leeg te halen. Ik wilde dat een beetje verspreid over de dag doen. Het zijn immers wel 208 zakken á 16 kg. Toen ik 1 pallet leeg had was het tijd om aan het werk te gaan.

Joke vertelde dat ze haar bureaulade wilde opruimen vandaag. Daarin had ze heel veel pennen liggen. Zowel gewone inktpennen om mee te schrijven, alsook vele markeerstiften en dikke stiften. Die laatsten gebruikt ze zelden en de vraag was dan ook of die het nog wel deden. Een klusje die ze zo tussendoor kon doen. Niet iets wat per se vandaag zou moeten. Voor de rest was het motto helaas nog steeds “rustig aan doen”. Haar tante belde nog ´s ochtends, om te horen hoe het ging en nadat de postbode met zijn autootje langs was gekomen, bleken er onder andere twee kaartjes in de brievenbus te zitten. Een kaartje van neef Sietse en eentje van haar vriendin Tineke. Heel erg attent en erg lief. Zelf deed Joke nog twee kaartjes op de bus voor jarigen in Nederland. Dat doen we hier via dezelfde postbode, als die de post komt brengen. Als we te verzenden post hebben doen we dat in een plastic zakje, die we half uit de brievenbus laten steken. Zodoende weet de postbode dat hij iets mee terug moet nemen. Fijn geregeld!
 
Op het werk ging ik verder met waar ik gisteren was gebleven. Samen met mijn collega reden we naar het gebouwencomplex, waar we in opdracht van de vereniging van eigenaren het nodige onderhoud mochten plegen aan hun tuin. Er konden nog een paar struikjes verpoot worden en de laatste boom moest nog gesnoeid. Mijn collega ging verder met het timmeren van het hekwerkje rondom de grotere struiken. Net na de middag waren we daar klaar en reden we naar een ander adres. Daar wachtten twee hele grote bomen op ons, die gesnoeid wilden worden. Daarvoor hadden we een kettingzaag meegenomen en een lang stuk touw. Het ging namelijk om behoorlijke takken die eraf moesten. Behoorlijk in de zin van dik én lang. De boom stond redelijk dicht op het huis, waarmee het touw nodig was om de takken de juiste kant op te laten vallen. Dit werd door goed teamwork opgelost, waarna mijn collega de boom inklom om de kleinere takken eruit te zagen. Ondertussen ging ik met de grote fruitboom aan de slag. Die was zo te zien de laatste jaren niet meer gesnoeid en was daar echt aan toe. Ook daarin ging veel tijd zitten en ik was dan ook nog niet op een kwart toen de klok 14:00 uur aangaf.
 
Zoals eerder genoemd had ik met Kenth Örtengren afgesproken, dat ik van 10:00 tot 14:00 non-stop zou werken om daarna naar huis te gaan. Kijken wat ik nog voor Joke zou kunnen doen. Na nog een klein boodschapje reed ik naar huis. Even samen de dag doornemen bij een kop thee, waarna ik naar het stookhok verdween, om de rest van de pellets naar binnen te brengen. Ik wilde nog twee pallets leegmaken, maar had de swing er zo goed in, dat ik de laatste pallet ook maar meteen deed. Onze beide dametjes Jikke en Ebba waren zó nieuwsgierig naar wat ik deed, dat ze de hele tijd bij me in de buurt zijn gebleven. Jikke ging er zelfs even uitgebreid bij zitten! De ene kelderwand ligt nu vanaf de grond tot aan het plafond helemaal vol met zakken pellets. Het paste er precies allemaal in. Lekke gevoel! Ruim 200 zakken met pellet op voorraad én 20 m3 brandhout in de houtcontainer. Há, laat de winter maar beginnen. Van ons mag het.
 
Ondertussen had Joke het eten klaar. Ze had nog een recept, waarin gehakt het hoofdingrediënt was. Verder kwam er roomkaas aan te pas en gerookte ham, plakjes kaas én eieren. Het gehakt was op de normale manier klaargemaakt en toen in een cakevorm gelegd. Met een opening in het midden. Daarover werd de ham gelegd, waarin de roomkaas kwam. Plakjes kaas erover en afgesloten met de (rauwe) eieren. Dat ging de oven in. Op het moment, dat Joke ervan overtuigd was, dat het allemaal gaar was, konden we aanvallen. We kregen er aardappelpuree bij, met voor mij boontjes en voor zichzelf doperwtjes. Het smaakte ons behoorlijk goed. Op deze manier klaargemaakt was het bijzonder en een keer iets anders dan een “gewone” gehaktbal. Het probleem is echter, dat als het zo lekker is dat je te veel eet. Herkenbaar?
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta