Veilig aangekomen

Veilig aangekomen

  
Bijna elk uur ging ik wel even het dek op, om goed om me heen te kijken. Jammer genoeg was het ook nu nog steeds niet helder. Nee, ver uitkijken zat er daardoor niet in. En daarbij nog steeds een stevige wind. Samen hebben we ook op het dek gewaagd en gingen we op onderzoek uit. Waar we mochten komen keken we even, om zo een beeld te krijgen van het grote schip. Uiteraard was er buiten heel veel staal te zien. Alsook gigantische kettingen, touwen met een doorsnee van minstens tien centimeter, luchtkokers, reddingsboten, containers met reddingsvesten, aggregaten, ventilatoren: allemaal groter dan groot. Ook was er een echt hondentoilet (zie foto)! Binnen was op dek 4 een restaurant, een taxfree winkeltje, een kleine ruimte met gokautomaten en wc’s. Op dek 5 waren, net als op dek 3 de hutten en op dek 6 was onder andere een zwembad en een sauna. Het winkeltje en het restaurant waren slechts paar uurtjes open. In het restaurant kon je gebruik maken van een lopend buffet en er was een aparte koffie hoek. Wij hadden van alles meegenomen van huis. We kenden de prijzen van de boten van Scandlines nog met onder andere €.5,50 voor een kopje koffie! Absurde prijzen. Maar dat was hier anders. De vers gezette koffie in een beker kostte hier maar €1,00. Op basis van die prijs denk ik nu, dat de prijs voor het lopend buffet waarschijnlijk ook wel meevalt. Dat gaan we dan een volgende keer maar eens proberen.
 
Rond half zeven klonk er uit de luidsprekers in het plafond een boodschap in het Engels en in het Duits, dat we er bijna waren. We haalden onze bagage uit de hut en liepen richting de trap, die ons naar het autodek zou moeten brengen. De deur die toegang zou moeten geven naar de trappen richting de lager gelegen dekken zat echter nog op slot. Ook de liften deden het niet. Dat bleek een beveiliging te zijn. Tijdens de vaart mocht er niemand beneden bij de auto’s verblijven. Precies om zeven uur ging de deur van het slot en werd de lift in werking gesteld. We zochten onze auto weer op en zagen dat we volledig omsingeld waren door enorme grote trucks met opleggers. Ons autootje was ineens een stuk kleiner dan we dachten, tussen die grote vrachtauto´s. We konden trouwens als een van de eersten het schip verlaten. Buiten was het donker én voor ons onbekend terrein. In de havens van Helsingborg, Helsingör, Rødby en Puttgarden waren we ondertussen bekend. Echter niet in Malmö en Travemünde. We reden maar gewoon achter een grote vrachtauto aan, in de hoop dat die ons naar de snelweg zou loodsen en niet naar een garage. En zo geschiedde. Ondersteund door Google Maps op de telefoon kwamen we zonder problemen op de snelweg richting Hamburg.
   
Onderweg belden we met het park in Vlagtwedde, om te horen welk huisje nummer we hadden en hoe we een sleutel konden krijgen. Via een storingsnummer dat 24-uur bereikbaar was kregen we door, dat de sleutel en een pasje voor de poort in een kluisje zaten, buiten bij de receptie. Oké, perfect! Onderweg regende het behoorlijk en moesten de ruitenwissers hard werken om ons een goed zicht te geven. Na twee uurtjes gingen we tanken en kochten we een grote kop koffie. Daarna vervolgden we onze reis in het natte donker. Rond half twaalf reden we Nederland in. In Vlagtwedde reden we meteen door naar het Parc Emslandermeer. We zagen een groot neonreclamebord, dat ons de ingang van het park wees. Maar helaas, geen receptie te vinden. Opnieuw zochten we telefonisch contact met de storingsdienst en die vertelde ons, dat ze receptie aan de andere kan van de weg lag, bij het overdekte zwembad. Ooohh… Tja, dat moet je maar net weten. We reden een stukje terug en sloegen een weg in die ons verder van het park af leidde.  Daar zagen we inderdaad een receptie met buiten een kluisje. Met de verkregen code konden we een luikje van de kluis openen en de sleutel van het huisje, een pasje voor de poort en plattegrond van het park eruit nemen. Rond middernacht stapten we daadwerkelijk binnen in het huisje, dat voor de komende week ons onderdak zou zijn. We pakten de auto uit, dronken nog een kopje koffie samen en zochten daarna snel ons bed op. Van de rest van de nacht hebben we niets meer meegekregen… Zzzzzzz…
 

3 gedachten over “Veilig aangekomen

Laat een reactie achter op Joke Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta