Van Vlagtwedde naar Kolham!

Van Vlagtwedde naar Kolham!

 
De tijd vliegt weer eens. De uren lijken je volledig door de vingers te glippen. Niet onopgemerkt, zeer zeker niet, maar ze gaan wel snel hoor. Zo was het vandaag tijd om het huisje in Vlagtwedde te verlaten. Dat houdt in, dat we hier alweer een week hebben doorgebracht! Na het ontbijtje met oer-Hollandse krentenbollen verdeelden we de taken. De een zocht alle spulletjes bij elkaar om die in te pakken en de ander ging even met de stofzuiger door de benedenverdieping. Och, dat was eigenlijk zó gepiept. Alles opgeruimd en netjes? Dan konden daarna de koffers in de auto, een tas met eterij mee en gaan! “Doe jij het huisje even op slot, Heiko?” Oh ja, nog wel even de sleutels en het pasje voor de poort naar de receptie brengen, om ons tegelijkertijd af te melden. Nadat we dat gedaan hadden reden we naar een supermarkt in Vlagtwedde, waar ze lekkere vruchtenwijn hebben. En je raadt het al: daarvan verdwenen er vier van in onze kofferbak…

We reden van Vlagtwedde naar Winschoten om daar de snelweg A7 op te rijden richting Hoogezand. We namen de afslag Sappemeer en gingen nog eventjes bij een vestiging van Heiko zijn oude werkgever Monuta aan. We troffen daar uitvaarverzorgers Freddy en Bernadette, alsmede gastdame Wendy. We werden enorm enthousiast ontvangen en er werd meteen koffie geserveerd met het aanbod, om snel even langs de bakker te gaan voor iets lekkers erbij. Dat aanbod hebben we vriendelijk afgeslagen. We konden even heerlijk bijpraten met de oud-collega´s. Freddy pakte meteen zijn telefoon en belde (met beeld) zijn vriend Erik, die in het hoofdkantoor te Apeldoorn zat. Ook die reageerde direct heel enthousiast en sommeerde Freddy om nu echt een afspraak te maken voor een bezoek aan ons in Zweden. Omdat de oud-collega´s door ons onverwachts in hun werk gestoord werden, hebben we het maar niet te lang gemaakt. Alhoewel Heiko nog wel een uurtje had willen en kunnen doorpraten. Zijn hart slaat nog steeds voor Monuta en voor de lieve mensen die daar werken.
 
Van de Kees de Haanstraat reden we naar de Hoofdstraat waar ergens een kringloopwinkel zit. Daar wilden we even kijken naar een melkkannetje voor Heiko´s ouders. Daar waren ze namelijk al een tijdje naar op zoek, maar nergens was het gewraakte melkkannetje te vinden. Zijn vader had zelf al eens geopperd, dat die misschien wel bij een kringloopwinkel te vinden zou zijn. En ja hoor: we vonden er een! Een mooie glimmende mét deksel. Precies eentje die ze zochten. Met deze enorme investering (€0,50) reden we verder naar Hoogezand, waar we in het winkelcentrum De Hooge Meren nog een paar boodschapjes deden. Dat verliep ook allemaal vrij vlotjes en daarom konden we nog bij Heiko´s ouders aan voor een kop koffie én om het nieuwe melkkannetje te brengen. Verrassende gezichten, toen we ineens bij hen voor de deur stonden. Daar hadden ze niet op gerekend, maar oh wat vonden ze het leuk! Meteen werd er koffie gemaakt en kwamen er lekkere koeken op tafel. Het viel direct op, dat de kerstboom nu daadwerkelijk was voorzien van een paar slingers en daarmee was de boom áf. We lieten ons de koffie en koeken heerlijk smaken, terwijl we vanzelfsprekend het gesprek van eerder vervolgden. We gingen gewoon daar door, waar we een dag of wat geleden gebleven waren. Ook hier vloog de tijd weer voorbij en daarmee werd het op een gegeven moment de hoogste tijd om naar Kolham te rijden. Naar de B&G, Bed & Gezelligheid, van Geert en Froukje!
 
Die G van hun B&G was meteen weer volledig aanwezig! Alsof je elkaar gisteren nog gesproken had. Nou hebben we regelmatig contact via WhatsApp en Messenger, maar dit is toch vele malen mooier: elkaar weer in levenden lijve kunnen begroeten. Meteen was er de koffie en de G van gezelligheid. Het huis was ook hier al volledig in kerstsfeer gebracht. En hoe! Vele bungels, van die poppetjes met slappe beentjes, zaten je overal vrolijk aan te kijken en de kerstboom was versierd met heel veel kleine bruine en witte beertjes met rode mutsjes. Uiteraard ook met verlichting. Mooi! De grootste kerstman, die uit Zweden, stond weer in de kamer en hij had nu meerdere “hulpjes” bij zich. Ook elandhulpjes. Schitterend! Vanwege haar grote liefde voor kerst, hadden we een paar dingetjes voor haar meegenomen. Vanzelfsprekend typisch Zweeds en het werd ons al heel snel duidelijk, dat we de juiste keuzes hadden gemaakt: ze vonden alles schitterend! Wij kregen op onze beurt ook presentjes. Alsof het al Kerst was! Een mooi memobord en kaarsjes in de vorm van sneeuwpopjes en kerstmannen, een rieten mand, een paar spreuken op hout: ook zij hadden een goeie keuze gemaakt! Prachtig!
 
Rond zessen stapten we in de Dacia Duster en reden we naar Amazing Steakhouse, een kwartiertje rijden vanaf hun huis. We gingen met de Duster van Geert en Froukje omdat onze auto vol staat met spullen die weer mee terug moeten naar Zweden. Daar konden we niet met z´n vieren in. In Westerbroek werden we door de eigenaresse van de Amazing Steakhouse enthousiast begroet en naar een tafeltje begeleid. Het duurde niet lang voordat we drinken hadden en van een soepje konden genieten. De diverse hoofdgerechten die we hadden uitgekozen waren varkenshaas, schnitzel, mixed grill en zeetong. Alles was heerlijk. Met hoofdletter H. Mede natuurlijk door het gezelschap! Om ons heen vulden de tafeltjes zich langzamerhand ook en was het een gezellige drukte. Het was een mooie, gezellige avond en we konden weer eventjes in alle rust, onder het genot van een lekkere maal, bijpraten met onze gastheer en gastvrouw. De gesprekken gingen nog even door toen we weer (t)huis waren in Kolham. Het was tegen middernacht toen we onze bedden opzochten…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta