Van Brielle tot Rotterdam

Van Brielle tot Rotterdam

 
We vertrokken vanochtend om 07:30 uur en reden richting Groningen. Het einddoel was Brielle. Daar wonen Bert en Yvon, kennissen, nee inmiddels vrienden, die we via Joke haar moeder hebben leren kennen. Zij waren een paar weekjes eerder verhuisd en hadden ons uitgenodigd bij hun nieuwe huis. Overigens was Bert een paar weekjes eerder voor een zakenreis in Zweden en kwam hij ook even bij ons aan. Heel gezellig! In Groningen werden we omgeleid, omdat er wegwerkzaamheden plaatsvonden. Het werd een omweg van ongeveer 20 minuten (!) voordat we onze reis richting Drachten, Heerenveen, Joure, Lelystad, Utrecht en Rotterdam konden vervolgen. Des te zuidelijker we kwamen, des te meer auto´s waren er op de weg. Tjonge jonge, wat een verkeer en wat een doolhof aan snelwegen. Wat een enorm groot verschil met Zweden. De reis verliep gelukkig voorspoedig, met een korte pauze bij Lelystad op de parkeerplaats van de bezinepomp en restaurant Hajé.
 
Om 10:45 uur waren we in Brielle. Voor het eerst in ons leven in Brielle. Maar wat een leuk stadje is dat zeg! Het was net alsof we de vesting van Bourtange binnenreden. We kunnen ons goed voorstellen dat het daar ´s zomers enorm vol is met toeristen. We reden door dit oude binnenstadje en kwamen er aan de andere kant weer uit, richting de Botlek. Aan het water was een camping genaamd “De Zeeuw” waar Bert en Yvon nu een nieuw huis hebben laten plaatsen en waar ze nu permanent recreëren. Ze ontvingen ons heel gastvrij en lieten ons meteen hun nieuwe huis zien. Ook werden we lekker enthousiast begroet door hun hondje en even later ook door de kat. Tijdens de koffie met appelgebak en slagroom was er voldoende te bespreken. Via Bert hadden we al de nodige verhalen gehoord over de fabricage van hun huis en de problemen die daarbij kwamen. Gelukkig is alles op z´n pootjes terecht gekomen.

Omdat wij tegen 14:00 uur met Daniëlle en Peter hadden afgesproken in Rotterdam, moesten we op een gegeven moment alweer afscheid nemen. Ze brachten ons tot aan de auto op de parkeerplaats buiten de camping waar we daadwerkelijk uit elkaar gingen. Ruim een half uur later stonden we bij Daniëlle en Peter voor de deur in de wijk Nesselande. Die wijk ligt net buiten Rotterdam, richting Gouda. Voor ons vanuit het Noorden een prima aanrijdroute. Nesselande is een mooie, nette wijk. Ze wonen er dan ook met veel plezier. Toen we voor hun huis stonden zagen we Daniëlle en Noud al in de keuken voor het raam staan te kijken met een glimlach op het gezicht. Fijn om elkaar weer te zien en in de armen te kunnen vallen. Binnen zat Peter ook op onze komst te wachten. Hij was zichtbaar moe trouwens én een beetje verkouden. De plannen om samen nog iets in de voortuin te gaan werken werden daardoor minder relevant en werden even later volledig getorpedeerd toen het plotseling hard begon te regenen.
 
Helaas. De voorbereidingen daarvoor waren allemaal getroffen en alle materialen waren aanwezig. Maar als je ziek bent én het regent is het simpelweg geen goed moment. We kregen de kleine Noud op de arm en dat was natuurlijk weer geweldig leuk voor deze opa en oma. Het gaat heel goed met hem én met zijn ouders. Behalve dan de vermoeidheid, maar dat is heel begrijpelijk na vele weken van slecht slapen en zorgen om Noud. Daniëlle en ik pakten haar gitaar even! Tijdens de zwangerschap had Peter haar die gekocht. Ze had namelijk al langere tijd willen leren hoe je dit instrument moet spelen en dat was een goeie tijd geweest. Oh jee, het is toch niet zo gemakkelijk als het lijkt. Toch kwamen er al goeie riedeltjes uit. ’s Avonds gingen Daniëlle en ik nog even naar de supermarkt, om voor ons allen een pizza te halen. Plus extra ingrediënten.
 
Thuis begon Peter meteen met het klaarmaken van de pizza’s, door deze extra te beleggen, rekening houdend met ieders persoonlijke wensen. De pizza smaakte ons prima en opnieuw kon Noud bij ons aanschuiven in zijn triple stoel. Na het eten speelde ik nog twee spelletjes schaak met Daniëlle. Dát was lang geleden! De twee partijen eindigden in een 1-1 stand en daarmee onbeslist. Tijd voor een derde en beslissende partij was er helaas niet meer. We maakten het namelijk niet zo laat, omdat Peter de volgende dag weer aan het werk moest én omdat ze nu eenmaal vroeger naar bed gaan in verband met de nachtelijke voeding van Noud. Echter was er voldoende tijd om elkaar weer te zien, te voelen en bij te praten. Leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta