Van Börkomnei tot Hassen

Van Börkomnei tot Hassen

 
Voor vandaag stonden er twee bezoekjes op het programma. Eentje in Borgercompagnie en eentje in Assen. De ochtend hadden we vrij en zodoende alle tijd om eventjes langer te blijven liggen en om rustig op gang te komen. Onze gastheer Geert en gastvrouw Froukje waren al op tijd vertrokken. Ze hadden een uitje van de Brandweer, waar Geert werkt. Er ging een bus met personeelsleden vanaf de kazerne in Groningen naar de Kerstmarkt in Oldenburg. Toen wij ons ontbijtje nuttigden waren zij Hoogezand alweer met de bus gepasseerd. Wij reden naar Borgercompagnie via Veendam, omdat we vooraf nog even een paar boodschapjes wilden halen én we wilden bij een Hyundai garage langs voor onze kapotte sleutel. Helaas vonden we geen Hyundaidealer meer in Veendam en kwamen we daar niet verder mee. In Borgercompagnie moesten we eventjes zoeken naar de juiste boerderij, waar Michiel en Maaike met hun drie kinderen wonen. We waren op zoek naar nummer 16, omdat dát huisnummer bij Joke in de boeken stond. Onderweg reden we wel al een boerderij voorbij waar twee “Eenden” stonden, maar dat was nummer 76. Niet goed… Toch?

We reden verder en verder tot we bij nummer 16 kwamen in Sappemeer. Maar dat was geen boerderij. Het leek ons verstandig om met Michiel te bellen. Toen bleek dat ze wél op nummer 76 woonden: keren en terug. Inderdaad moesten we zijn bij het huis met de twee “Eenden”. Michiel is gek op oude auto´s, zoals oude Volvo´s en Deux Chevaux. We werden uiterst gastvrij ontvangen door Michiel en Maaike en kregen een korte rondleiding door hun boerderij. Michiel is druk bezig met allerlei verbouwingen en vertelde honderduit. Hij heeft bouwkunde gestudeerd, net als ik, waarmee we ook op dat gebied onze interesses delen. In de keuken, die helemaal klaar is, namen we plaats aan de grote tafel. Die heeft aan één kant een lange Zweedse bank en aan de andere een aantal stoelen. We spraken nog over de verbouwing van de keuken, toen er werd aangebeld. Het bleken opa en oma te zijn, de ouders van Maaike. Die wonen ook in Borgercompagnie, schuin tegenover hen. Die kennen wij ook wel. Michiel en Maaike hebben samen met haar ouders en haar broer en diens vrouw een vakantiehuis in Zweden. Daar hebben we elkaar ook al een aantal keren ontmoet. Zo is het contact versterkt, want in eerste instantie kennen we elkaar van de cursus Zweeds, die wij in Groningen volgden. Opa en oma schoven ook aan tafel en vervolgens gingen we gezamenlijk lunchen. Aan tafel zaten 6 volwassenen en 3 kinderen. Heerlijk gezellig!
   
Tegen 15:00 uur was het voor tijd om op te stappen, omdat we een andere afspraak hadden staan. In Assen, bij Jan en Dietske. Jan is onder andere mijn dart-partner en Wordfeud-medespeler. Toen we nog in Nederland woonden hadden we ook altijd al leuk contact en ondertussen zijn ze al een keer bij ons in Zweden geweest. Later die avond hoorden we, dat ze een tweede bezoek aan ons op de planning hebben gezet. Waarschijnlijk 2e helft in het jaar 2020. Leuk! Iets om naar uit te zien. We waren naar hun huis gereden, waar we met koffie werden ontvangen. Daarna reden we in één auto naar Norg, waar Jan een tafeltje had gereserveerd bij restaurant het Wapen van Norg. Een heel gezellig restaurant in het centrum, tegenover de kerk. Prima ontvangst, vriendelijke mensen in de bediening en lekker eten. We kozen allemaal ons eigen eten en konden na afloop vaststellen dat het een goed adres is, waar je lekker en gezellig kunt eten.
 
In het donker reed Jan ons veilig en snel weer terug naar Assen en namen we nog een kopje koffie bij hun thuis. Op de achtergrond had Jan de tv aangezet en konden we af en toe iets zien van het grote darttoernooi in Engeland. De jaarlijkse wereldkampioenschappen waren aan de gang. Het laatste jaar voor Raymond van Barneveld. Helaas wordt dat in Zweden niet uitgezonden. Des te leuker, dat we hier in Assen bij Jan en Dietske eventjes de sfeer konden opsnuiven. We maakten ook kennis met hun nieuwe kat, Mimi die ze in Beilen uit het asiel hadden gehaald. Een mooie, rustige, lieve, grijze poes. Die moest eerst even de kat uit de boom kijken, maar na een tijdje liet ze zich door ons aaien.
 
De klok bleek weer eens een spelbederver te zijn. Ook vanavond. We moesten maar weer op huis aan, dat wil zeggen op de B&G in Kolham. Daar waren we tegen 22:00 uur geloof ik en zaten de gastheer en gastvrouw al op ons te wachten in de woonkamer. Zij vertelden de van hun Kerstmarkt in Oldenburg en over hetgeen zij beleefd hadden. Ze hadden voor ons een paar cadeautjes gekocht: een prachtige houtenplank, met daarop een eland en onze namen! Wat zo leuk is, vond Joke, dat zij nu eens eerder werd vermeld: geen Heiko en Joke, maar Joke en Heiko! Bedankt, Froukje… Ook kregen we een schitterende houder voor een waxinelichtje. Eveneens met elandjes. En wat te denken van die tas? Hartelijk bedankt! Nadat we nog een poosje hadden gebabbeld (met de nodige humor), maakten we het niet te laat. Alhoewel het toch al weer net voor middernacht was, dat we naar boven gingen.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta