Tweede kans? Of derde?

Tweede kans? Of derde?

 
Een paar kasten en de zolder zijn nu opgeruimd en daarmee stond Heiko zijn werkplaats redelijk vol! Overal stond wel iets: op de werkbank stonden een paar doosjes met onder andere snoertjes en kabeltjes, op de grond stond een oude pick-up, een videorecorder en -banden, een koffer met dekbedovertrekken en kussens, een doosje met stropdassen, gordijnen, tassen… Chaos eerste klas! En dat is iets waar ik absoluut niet tegen kan. De enigszins “perfectioniste” in mij werd zenuwachtig, alleen al door ernaar te kijken. Daarom werd gisteren de auto vol geladen met alles wat niet elektronisch was. Dat wil Heiko namelijk naar iemand in Aneby brengen. Vanochtend reed ik met de rest van de spullen naar Eksjö, naar Erikshjälpen. Alles wat nu in de bakken en tassen zit krijgt een tweede kans. Of zelfs derde, omdat er ook spulletjes tussen zitten van mijn oma en van mijn moeder. Kans, want je weet natuurlijk niet of er iemand überhaupt belang bij heeft. Laten we het hopen. Nadat een collega mij gelukkig kwam helpen met uitpakken ging ik nog even de winkel door. Nee, niet om iets te kopen en de verkregen ruimte weer op te vullen, maar om uiteindelijk in de fiket te belanden. Daar nam ik namelijk een kopje koffie met een tosti. Een beloning voor het opruimen en wegbrengen? Of gewoon omdat het zo lekker is? Een kwartiertje later stond ik weer bij een lege auto, maar met een goed gevoel. Er komt een tijd, dat je van bepaalde dingen gewoon afscheid moet nemen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta