Toch te lang gewacht…

Toch te lang gewacht…

   
“Nee, onkruid wieden hoeft nog niet meteen. Dat kan morgen wel.” Of overmorgen. Of de volgende week. Ik bleef het uitstellen en daarmee gaf ik het onkruid natuurlijk speelruimte. Eveneens ruimte om te groeien. Foute boel. Want op het moment, dat ik op de knieën ging zag ik wel, dat er toch weer (veel) meer tussen de planten en struiken stond dan ik had verwacht. En gehoopt. Toen de tuin nagenoeg onkruidvrij was had ik mezelf zó beloofd, dat ik het zou onderhouden. Elke week even controleren en meteen het onkruid weer verwijderen. Dat gebeurde dus niet. Visite, slecht weer, slechte dag qua gezondheid, gewoon geen zin: er kwam wel eens iets tussen. Het werd dan ook een klusje van een paar uurtjes, terwijl ik daar niet op gerekend had. Heet weer was heel goed en dan verzachten de omstandigheden, zeg maar. Aan het eind van de ochtend vond ik het welletjes en was ik maar wat trots, dat dit gedeelte weer schoon was. Wanneer houdt het onkruid op te groeien?
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta