Sneeuwbui van een halve dag!

Sneeuwbui van een halve dag!

WP_20160213_12_31_47_Pro      DSC04878
Zaterdagmiddag begint het opeens te sneeuwen. Eerst hele kleine vlokjes, daarna kleine vlokjes, dan iets grotere en tenslotte hele grote vlokken, droge sneeuw. Een prachtig plaatje en het ontlokt Joke de uitspraak: “Kijk, zo’n winter mis ik nou in Nederland”. Het grasveld ligt binnen een half uur bedekt met tien centimeter luchtige, droge sneeuw. We besluiten om met de auto een rondje te gaan rijden. In de omgeving. De asfaltweg is geschoven door de zojuist gepasseerde vrachtauto, met grote schuiver voorop, dus richting Skede is geen probleem. De winterbanden doen hun werk en we rijden rustig naar het aangrenzend dorpje. Genietend van het uitzicht. In die plaats ga ik linksaf na de Hembygsgården. Maar dan kan ik de weg niet meer zien. “Wat is weg en wat is berm?” Hier is nog geen andere auto langsgekomen en dat maakt het lastig. Ik draai om en kies toch maar een andere weg. We gaan richting Värne.
DSC04891      DSC04948
Op een gegeven moment zien we drie reeën in het veld staan en stoppen voor een foto. Het blijft een mooi plaatje. Ze blijven net lang genoeg staan voor een kiekje en springen dan het bos in. Het laatste wat wij, bofkontjes, zien zijn de witte bontkontjes. Via land- en zandweggetjes bereiken we veilig de grote plaats Eksjö, waar we benzine gaan tanken en een kop koffie nemen bij een “wegrestaurant”. Dan rijden we terug richting Vetlanda, maar kiezen halverwege opnieuw voor de land- en zandweggetjes. Prachtige route!
DSC04976     DSC04938
Op een gegeven moment wordt het landweggetje wel erg primitief. Dat wil zeggen, erg smal, met gras tussen de wielsporen en er is nog niemand anders langs gereden. De navigatie is er echter van overtuigd, dat we hierlangs moeten, dus we rijden door. Het komt (uiteraard) goed, maar het was op sommige plekken wel even spannend omdat de weg niet vlak is, maar heuvelachtig. Gelukkig houden de winterbanden voldoende grip. Via ons vakantiehuis rijden we door naar Vetlanda en halen een heerlijke pizza.
DSC04851      DSC05028
Joke kiest voor nr. 30 (mét onder andere champignons) en ik voor nr. 43 (zónder champignons en met kabab). De voor ons inmiddels bekende nummers bij “onze” vaste pizzabakker “Hawaii”. Terug in het huis eten we de pizza’s op en zijn dan meteen “bommetje-vol”. De rest van de avond kan er geen stukje kaas of worst meer bij in. Moe van én het eten én alle “winterse” indrukken gaan we al rond half elf naar bed. Morgen trouwens ook een drukke dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta