Slideshow – WoW!-moment in Askeryd

Slideshow – WoW!-moment in Askeryd


Een paar weken voor onze vakantie kregen we van onze buurvrouw de tip om eens bij de oude steengroeve te gaan kijken. In Askeryd. Daarover informeerde ze ons nadat ze op onze website had gezien dat we (alweer) bij Skurugata waren geweest. Van die diepe kloof, de schitterende natuur en het fantastische uitzicht zijn we echt onder de indruk. Toen de buurvrouw dat las dacht ze meteen dat wij de oude steengroeve vlakbij ons ook maar eens moesten gaan bekijken. En dat hebben we gisteren gedaan. Het was een mooie nazomerse dag. Geen wind, zonnetje erbij en een aangename temperatuur van 23 graden. Onwetend van wat ons te wachten stond reden we via een mooie bosweg naar de Stenbrottet. Daar waren we wel al vaker langs gereden en hadden hele grote blokken uitgezaagde stenen gezien maar we wisten niet dat de oude groeve erachter zat. Nu parkeerden we de auto langs de weg en liepen het steile weggetje op naar boven. Links en rechts van het pad zagen we ook weer grote blokken graniet liggen. Een klein stukje verder aan de rechterkant weer een hele hoge rots. Slechts een klein stukje verder konden we naar links en stonden we ineens midden in de verlaten steengroeve. Oei! Daar werden we even stil van. Wat prachtig!

Er is in laagjes uitgehouwen/ geboord/ gezaagd en ondertussen is de natuur z’n gang gegaan. Overal groeien weer kleine(re) boompjes en struiken. Er zijn spontaan meertjes ontstaan en alles met alles vormt het een fabelachtig geheel. Het is er stil. Doodstil. We staan hoog en kunnen zodoende heel ver kijken. Over de boomtoppen zien we zo ook het nabijgelegen grote meer Västerlagern. We lopen rond de steengroeve zover als we kunnen komen. Na bijna tweehonderd foto’s en vele filmpjes lopen we terug en ontdekken we aan de andere kant nóg een gedeelte van de groeve. Daarin heeft zich een groot meer gevormd met zuiver, licht groen opschijnend, water. Mooi! Mooi! Mooi! Pantro leek af en toe toch zijn twijfels te hebben over het wandelpad. Die ging er af en toe bij liggen. Zou hij hoogtevrees hebben? Wij hielden hem in ieder geval goed in de gaten. We hadden een goed gevulde picknickmand en twee stoeltjes meegenomen. De bedoeling was om een mooi plekje bij de brott uit te zoeken om daar te gaan picknicken. Helaas kreeg ik te veel last van de operatiewond en moesten we huiswaarts gaan. Het klimmen kostte waarschijnlijk te veel kracht. De koffie en broodjes hebben ons thuis overigens heerlijk gesmaakt en na een poosje op de bank te hebben gelegen zakte de pijn weer af. Deze unieke plek genaamd Stenbrottet gaan we vast en zeker vaker opzoeken. We zijn nog lang niet uitgekeken!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta