Slideshow: Råås kvarn

Slideshow: Råås kvarn

 
Vandaag Nationaldagen, oftewel bijna iedereen in Zweden is vrij. Ik ook! Daarom gingen we vanmiddag nog even aan de rit, het was namelijk een prachtige zonnige en warme dag. Binnenkort krijgen we wederom bezoek uit Nederland en die overnachten in Solviken. Een Vandrarhem, hotel/ bed&breakfast, aan het grote Sommen meer, op ongeveer een 30 minuten afstand van ons huis. Die locatie wilden we wel eens een keer zien. Via een toeristische omweg reden we daar naar toe. Het gebouw lag op een geweldige locatie. Twee grote gebouwen met vele kamers voor gasten. Zo, weer een nieuwsgierigheid ingevuld. Na deze inspectie reden we terug naar weg 131 en op de viersprong vroeg ik Joke: “Meteen naar huis of op safari?” “Op safari!” was haar antwoord. Zodoende stak ik de kruising over en reed in een zand/ grüsweg op.
 
Vooraan bij die weg stond wel een bordje met Råås kvarn, waar wat we er konden verwachten wisten we niet. Aan de zandweg stonden een paar huizen, een boerderij, schuren, er liepen vele koeien en we zagen maar liefst 11 kraanvogels in één keer. Voor ons best wel veel. Aan het einde van de weg stond een bord met informatie over een kvarn. Een molen. Én er lagen dik gezaagde balken. Op het informatiebord stond, dat het een zaagmolen betrof die werkte op waterkracht. We parkeerden de auto op de kleine parkeerplaats voor maximaal 4 auto’s en liepen een graspad op, dat naar boven liep. Daar liepen we tegen een vierkant, rood geschilderd houten gebouw aan, die gebouwd was op hele grote stenen, c.q. rotsen. Aan de zijkant vonden we een deur met een informatiebordje. Helaas was de deur op slot en konden we niet binnenkijken. Dat belette ons niet om verder te kijken en zodoende ontdekten we aan de andere zijde een onlangs gerenoveerde houten waterbak. Een meter breed en hoog en een metertje of 30 lang. Die bak of goot eindigde bij het rode gebouw, bij een schoepenrad en begon bij een beekje. Door het beekje stroomde nu weinig water door, onvoldoende om het waterrad in beweging te kunnen krijgen. De lange waterbak/ goot stond droog.
 
Het water uit het beekje werd opgeleid door de sluisdeur van de houten goot te sluiten en de sluisdeur van een bypass te openen. Leuk om te zien en zeer onverwachts! Het graspad liep echter nog door, verder de berg op. Een klein eindje verderop stond een origineel Zweeds huisje. Tevens een paar kleinere schuren in het grasland en vanaf de voorzijde van het huisje had je richting het noorden een fantastisch uitzicht. We waren inmiddels al heel wat metertjes omhooggelopen en toch was het niet stijl. Toen we vanuit de “voortuin” richting het zuiden keken, zagen we een stuwmeertje met een sluisdeur. Toen begrepen we dat er meer water door de beek en dus de houten watergoot kan komen, door die bewuste sluisdeur van het stuwmeertje verder open te draaien. Met een voldaan gevoel over onze “ontdekking” van deze zaagmolen én het schitterende uitzicht liepen we weer richting auto. Om vervolgens de kortste weg naar huis te nemen. Zo had het uitstapje geheel onverwacht een extra verrassing voor ons in petto.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta