Slideshow – Eland in de sneeuw!

Slideshow – Eland in de sneeuw!


Nu er sneeuw ligt willen we er graag zo zaak mogelijk van genieten. Daarom trokken we na de middag de stoute schoenen weer aan, onze wandelschoenen, en gingen op pad. Uiteraard ook de warme skibroek aan, winterjas, muts en handschoenen. Er stond een stevige wind en dan met een paar graden onder nul is het wel nodig. Heiko had via Google Maps een weggetje gevonden, dat in een vierkantje liep. Het was een klein eindje bij ons vandaan, waardoor we even een kort stukje met de auto gingen rijden. We gingen met de Hyundai, zodat die ook weer eens een keer gestart werd, wat gisteren al zou gebeuren, en een beetje warm kon lopen. Ondanks dat Heiko die gisteren volledig sneeuwvrij had gemaakt, moest dat nu opnieuw! We parkeerden de auto bij een boerderij, dat precies voor de ingang naar het pad stond. Op zich zag het er niet naar uit, dat dit een openbare zandweg was. Het leek meer de weg naar de schuren en de weilanden van de boer. Een beetje op het gevoel af liepen we toch de richting op die we dachten te moeten gaan. Het pad was uiteraard moeilijk te zien vanwege de vele sneeuwval en er waren ook geen mensen voor ons aan geweest.

Aan onze rechterkant hadden we eerst een greppeltje met daarnaast een weiland en links van ons bomen. Waar wij liepen was het ongeveer 2-3 meter breed en vlak. Dat moest wel een pad zijn. Toch? Er lag daar behoorlijk wat sneeuw en dat maakte het lopen zwaar. Op een gegeven moment besloot ik om in Heiko´s voetsporen te gaan lopen, alleen maakte hij te grote passen! Ik heb maar korte beentjes hé? Nadat Heiko zijn stapgrootte aanpaste ging dat prima. Toen het weiland aan onze rechterzijde stopte, begon het stuk bos met sparrenbomen. Prachtig! Door het gewicht van de sneeuw hadden deze bomen veel doorhangende takken, wat een mooi plaatje opleverde. Het pad liep verder door een haag van sparrenbomen aan weerszijden en dat maakte het idyllisch. Het pad bevatte een aantal bochten, zodat we niet op een lange rechte weg liepen, waarvan je aan het begin van het pad, het eind al in beeld hebt. Dan is de wandeling voor mijn gevoel “afzien”. Dan weet je immers in het begin al waar je heen moet en komt dat einde maar steeds niet dichterbij. Nu is het telkens een verrassing waar het pad naartoe gaat. Na elke bocht is het weer de vraag wat je dan te zien krijgt en hoe de route verder gaat.

En die verrassing kwam! Na de zoveelste bocht werden we getrakteerd op drie overstekende elanden! Op ongeveer 100 meter voor ons. Vanaf de rechterkant stak eerst één eland de besneeuwde weg over. Dat verwacht je niet overdag en zodoende had ik de camera ook niet meteen in de aanslag. Oh, zó jammer! Geen foto van kunnen maken. Wat schetst onze verbazing? Er kwam nog een tweede eland achteraan! Die kreeg ik wel op de foto, zij het dat ik geen kans kreeg om in te zoomen. Als bonus kwam eland nummer drie. Daar reken je dan weer helemaal niet op! Van die laatste kreeg ik de achterkant scherp in beeld, omdat hij even stilstond. Drie elanden gezien: verrassing! Toen we dichterbij liepen, heel stilletjes, voor zover dat ging met die sneeuw die onder onze schoenen kraakte, zagen we de pootafdrukken overduidelijk in de sneeuw. We overwogen om de sporen te volgen, alleen de dieren waren door heel dichte bebossing gelopen, op een erg ongelijk terrein. Het was niet verstandig om diezelfde weg te gaan. Blij met deze ontmoeting vervolgen wij onze weg, richting het onbekende.

Ehhh… Onbekende? We konden inderdaad niet zien waar we liepen, echter Google Maps liet ons op de telefoon zien, waar we waren en welke richting we op moesten. We naderden een kruising en daar moesten we rechtsaf, maar links was een groot meer en dat wilden we ook wel even van dichtbij zien. Toen we bij het open water kwamen zagen we, dat er daadwerkelijk behoorlijk veel wind stond, want er waren grote golven op het water. Dat hadden we niet door toen we tussen de bomen liepen. We gingen snel weer terug naar de kruising om ons pad te vervolgen. We kwamen zelfs langs een huis. Een traditioneel rood houten huisje. Zo te zien een vakantiehuisje. Wát een plek… Uitzicht over dat grote meer… Wát vervelend zeg. Het pad was overigens niet geheel vlak. Behalve de vele bochten waren er ook een aantal stijgingen en dalingen. Dat koste me, in combinatie met de laag sneeuw, behoorlijk veel inspanning. Maar: voor wat hoort wat. Als je iets wilt zien, dan moet je er iets voor doen. En wat hebben we veel moois gezien!
   
Na de ontmoeting met de elanden kregen we nog véél meer pootafdrukken van elanden in de sneeuw te zien. Ook heel veel van reeën trouwens. Plotseling werden we nogmaals verrast: ineens dook er een grote roestige tractor voor ons op. Midden in het bos. Met achter de tractor een roestige aanhanger met een hydraulische takel. Een bonk roest! Het bleek een oude Volvo tractor te zijn. De raampjes van de cabine waren eruit, waardoor er ook sneeuw binnen lag. De tractor zal ooit gebruikt zijn om boomstammen uit het bos te halen, alleen dat was denk ik al zeker enige jaren geleden. Leuk monumentje, zo midden in het bos. Tijdens het laatste deel van de wandeling kregen we geen levende dieren meer te zien, slechts hun pootafdrukken ten bewijze van hun aanwezigheid rondom ons. Inmiddels was het half vier en begon het te schemeren. Snel naar de auto en terug naar huis. Met vele (mooie) foto´s op de camera en nieuwe herinneringen in ons hoofd!


Eenmaal thuis werd er natuurlijk koffie gedronken. En we namen er dit keer een brownie bij. Wil je wel geloven, dat we die gisteren volledig vergeten zijn? En we meenden er zoveel zin in te hebben… Het chocoladebrownie smaakte er helemaal niet slechter om hoor. Misschien zelfs wel beter. Na een dergelijke inspanning kun je wel weer een beetje energie tot je nemen en als het dan een brownie is: och, er zijn ergere dingen. Natuurlijk, ik denk dat het zo langzamerhand al wel algemeen bekend is, nam Heiko er een beetje slagroom bij. Onder het mom van: “Ik moest nu hele kleine stapjes nemen en heb veel meer gelopen dan anders…”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta