Slideshow – Brahälla en klaar voor bezoek!

Slideshow – Brahälla en klaar voor bezoek!


Vanmiddag bezochten we ook nog een ruïne in de buurt van het dorpje Adelöv. Ooit, en dan hebben we het over minstens 15 jaar geleden, was Heiko daar een keer geweest met vrienden en zodoende wist hij nog dat daar een ruïne te zien was. Dat wilde hij mij ook graag laten zien.

De ruïnes zijn de overblijfselen van het Brahälla kasteel. Het ligt op een hoge klif boven het Noen-meer en betreft het jachtslot Brahälla van graaf Per Brahe. Dit was het laatste bouwproject van de graaf in de provincie Visingsborg, voordat hij stierf op 12 september 1680. De bouw van het jachtkasteel nam enkele jaren in beslag en waarschijnlijk heeft de graaf het eindresultaat nooit gezien. Hij heeft er in ieder geval nooit gewoond. In de zomer van 1680 waren de muren opgemetseld en in 1681 was kwam het dak erop gekomen, dat bedekt was met koperen platen. De gevelpleister had vanaf het begin een rode verkleuring. Het was nauwelijks een jachtkasteel in de ware zin van het woord. Bij het woord kasteel denk je aan een heel groot gebouw met vele, ruim opgezette kamers. Het aantal vierkante meters van dit jachtslot was daarentegen erg bescheiden en had slechts een hal, een grotere zaal, een kamer en een grote kelder eronder. Het hoge dak had, net als het indrukwekkendere Brahehus, een terras, zodat bezoekers het kilometerslange uitzicht over met Noen-meer konden bewonderen.

Brahälla is waarschijnlijk nooit in grote mate gebruikt. Na 1681 bleef het landhuis in handen van verschillende families van adel. Aan het einde van de 18e eeuw werden er stenen uit het gebouw gestolen en in de 19e eeuw waaide het dak eraf, waarna het verval snel verliep. Uiteindelijk heeft de natuur met behulp van plunderaars het gebouw tot de ruïne gemaakt die het nu is. Zo werd Anders från Skog in 1795 veroordeeld voor het maken van een paar tochten over het meer naar Brahälla en het meenemen van bakstenen. Verschillende afbeeldingen uit de 19e eeuw illustreren hoe het verval van het gebouw plaatsvond en hoe delen van de muren geleidelijk instortten. In de jaren dertig werd de ruïne gerestaureerd en werden delen van de afgebroken muren weer opgebouwd. Boven op de muren werd ter bescherming gras gelegd. De meest recente inspanningen om de ruïne te behouden, vonden plaats in 2010. Vanaf de overkant van het Noen-meer is het slot duidelijk zichtbaar bovenop de klif.

Om de ruïnes van het jachtslot te kunnen bekijken moesten we de auto op een kleine parkeerplaats parkeren en een stukje lopen. Een smal en avontuurlijk paadje met lange loopplanken om de wandelaars geen natte voeten te bezorgen, leidde ons naar de juiste plaats. Daar aangekomen keken we vanuit de ramen van het deels herbouwde jachtslot over het grote Noen-meer. Het was die dag schitterend mooi weer, waardoor het genieten was op die plek. Op onderstaande foto is te zien dat het jachtslot op een landtong was gebouwd en zodoende een geweldig uitzicht bood. Het was zeer zeker een wandelingetje waard om de ruïne te bekijken!

Eenmaal thuis deden we de laatste voorbereidingen voor de komst van ons bezoek uit Nederland. Morgen verwachtten we ze aan het einde van de dag. Nog even een beetje opruimen, nog even iets klaarleggen voor de gasten, nog even stofzuigen, nog even de laatste hand leggen aan het eten, enzovoort. Zin in ons bezoek! Als gevolg daarvan kan het zijn, dat de volgende verslaglegging van onze activiteiten en belevenissen op onze website met enige vertraging komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta