Slechte nacht voor Joke

Slechte nacht voor Joke


Vanochtend toen ik wakker werd vernam ik het meteen: Joke had een slechte nacht achter de rug. Ze keek me meteen met een paar grote, vermoeide en verdrietige ogen aan. Van iemand die al een poosje wakker was. Het slapen was er inderdaad nauwelijks van gekomen. Omdat het liggen op haar buik nu vanzelfsprekend totaal niet wil, kan ze alleen maar op haar rug proberen te slapen. En dat geeft nou net de meeste problemen met de rug. Heel af en toe draaide ze zich al even weer op de linker zij, alleen kon ze zich niet voldoende ontspannen om dat lang vol te houden. Jammer en sneu uiteraard. Bij het ontbijt was ze zodoende een hoopje ellende aan tafel. Gelukkig voelde ze zich in de loop van de ochtend weer sterker worden en vanmiddag heeft ze zich zelfs even lekker gewassen. Daarna was de energie op en viel ze in slaap op de bank. Een paar uurtjes slaap heeft ze op die manier toch nog gekregen!
 
 
Het leuke van mijn werk op dit moment is dat er veel fruitbomen gesnoeid worden. En fruitbomen krijgen vaak mooie knoppen met bloesem als het lente wordt. Maar als je die takken met die knoppen, zoals ik nu, in maart al snoeit en dan binnen op een vaas zet, komen er op de vaas ook hele mooie bloemen aan die takken. Nu is het zo, dat ik dagelijks een aantal fruitbomen snoei, dus voldoende takken heb om mee te nemen. Maar op een gegeven moment is het vol in de kamer. Én in de keuken. Nu moeten we eerst wachten tot er een paar takken zijn uitgebloeid en op de compostbak kunnen. De takken op de bovenste foto zijn van een kersenboom en de foto´s daaronder van een appelboom. Een duidelijk verschil in bloesem. Wel staan ze van beide soorten erg leuk op de vaas. In de loop van de week takken van een peren- of pruimenboom?

“Fössta tossdan i mass” staat in het Smålands dialect voor de eerste donderdag in maart. De eerste donderdag in maart is (of liever gezegd was…) Smålands eigen, niet-officiële, nationale feestdag. In Småland vieren veel mensen deze dag door taart te eten met daarop marsepein. De reden van deze feestdag is het Smålands dialect. Een bakker uit Växjö zegt, dat ze deze dag nu vier jaar vieren, alleen is het ongeveer tien jaar geleden, dat de feestdag in het leven werd geroepen. De verkoop van de taartjes met marsepein is de laatste jaren enorm gestegen. En was het eerder nog een streekgebonden product, nu worden speciale marsepein-cakes verkocht in patisserieën in het hele land. De verkoop van de lekkernijen kwam langzaam op gang, maar vervolgens steeg de verkoop de pan uit. Toen waren ze er niet op voorbereid, nu wel. Men verkoopt in Växjö ongeveer 150 van de speciale cakejes op de eerste donderdag van maart. In Vetlanda werd daar mooi op ingespeeld: Vetlanda viert dit jaar als stad haar 100ste verjaardag en de gemeente nam een leuk initiatief. Ze lieten de plaatselijke bakker in totaal 100 meter van deze marsepeincake bakken, welke aan elkaar werden “geplakt” en op het marktplein tentoongesteld werd. Niet alleen dat: iedere inwoner van de stad kreeg een stukje van deze speciale taart. Woonden we donderdag nog maar in Vetlanda…

Vanmorgen vertrok ik om 08:00 uur richting Tranås om een halve dag aan het werk te gaan. Uiteraard moesten er fruitbomen gesnoeid worden. Achter de Volvo had ik onze aanhanger, omdat ik na het werk nog even langs de woning zou gaan, waar Riks en ik zaterdagochtend de veranda hadden gedemonteerd. Een deel van het hout hadden we meteen meegenomen, maar een grote stapel balken en vloerdelen lag er nog. Dat hadden we meteen langs de kant van de weg gelegd, zodat het te zijner tijd eenvoudig in de aanhanger gelegd kon worden. Thuis had ik al even gemeten hoelang de aanhanger was, hoeveel de balken aan de voorkant konden oversteken en hoe ver het dan aan de achterkant uit zou steken. De balken waren ongeveer 4 meter lang. Aan de voorzijde liet ik ze ongeveer een meter oversteken, rekening houdende met de draaicirkel van de auto met aanhanger. Je wilt niet bij een krappe bocht de balken achter in je chassis drukken! Bij het laden hield ik de ruimte tussen de banden en de spatborden in de gaten. De lange balken wogen er namelijk wel in. Gelukkig konden alle balken er precies op. Met die vracht reed ik naar huis, om daar de balken weer van de aanhanger af te halen. Maar dan wel tegelijkertijd alle spijkers en schroeven eruit gehaald. Na een uurtje lag het netjes op een stapeltje, naast de pallets in de tuin. Klaar om weer hergebruikt te worden. Morgen zal ik opnieuw de aanhanger meenemen en weer een vrachtje hout ophalen. Dan worden het voornamelijk de lange vloerplanken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta