Slagboom en kast

Slagboom en kast

 
Het waait de laatste dagen behoorlijk in Ödarp. Het lokte zodoende niet om naar buiten te gaan, om een kleine wandeling te maken. De wandelingen met Sietse waren Heiko erg goed bevallen, maar om nu alleen weg te lopen met deze koude wind… Nee, dat lokte hem niet. Als onze trouwe viervoeter Pantro er nog was geweest, dan was het uiteraard wel doorgegaan. Zelf kon ik door te veel klachten helaas ook niet mee. Daarom bleef Heiko er tegenaanzien en bleef hij maar thuis. Wel ging hij op een gegeven moment naar beneden, naar “zijn kelder”, de mancave, om iets te knutselen. Samen met Sietse had hij de lange smalle berkenboomstam bij de oprit neergelegd, op de plaats waar Heiko een slagboom wilde maken. Nu lag die paal daar een beetje verloren op de grond. Vandaag was het tijd om die op bokjes te leggen. Aangezien de boomstam van berkenhout was, wilde hij de bokjes ook van berkenhout maken. Gelukkig herinnerde hij zich nog, dat hij ooit een lange, hele dunne berkenstam op het zoldertje van de houtcontainers had gegooid. Daar kon die drogen in afwachting van een volgende bestemming. Dat was nu.
 
Toen hij die paal vanaf het zoldertje wilde pakken keek hij plotseling in twee kattenogen. Schrik! “Hé, Jikke! Wat doe jij daar bovenop de container. En hoe kom je daar trouwens?” Hmmm… Toen Heiko opzij keek en de stapel zomerbanden voor de beide auto´s zag liggen werd het allemaal duidelijk. Via een stoel, op de stapel autobanden springen, om daarna op het zoldertje te springen zal voor de katten een koud kunstje zijn. Oké, geen probleem en “Veel plezier daarboven, Jikke.” De lange berkenstam zaagde hij in drie stukken. Vervolgens boorde hij in twee stuks op enige afstand van een uiteinde een gat, waar een stukje draadeind in kwam. Een waaier en een moer aan beide kanten en bokje één was klaar. Daarna bokje twee van het restje van die lange stam én van een andere gevonden stam op het land van de buurman. Tussen de poten van berkenhout bevestigde Heiko nog een horizontale dwarslat, om nog meer stevigheid te krijgen. Daarna kon de boomstam op de bokjes getild worden. Op een gegeven moment zag ik hem met een waterpas lopen én met de kettingzaag. Blijkbaar moest er nog iets waterpas gezaagd worden. Met een tevreden gezicht kwam bij een anderhalf uur later weer binnen. Met een rode neus van de kou en met een tevreden gevoel. Buiten geweest en een klusje afgerond.
  
Ondertussen had ik de grote witte kast in de kamer leeggehaald. Het plan was namelijk, om die er vanmiddag naar beneden te brengen, om vervolgens de andere kast ervoor in de plaats te zetten. Je weet wel, die kast die Heiko ondertussen drie keer wit had geverfd. Maar nu eerst een broodje! Wel een beetje vreemd hoor, om dat broodje weer gewoontegetrouw met z´n tweeën op te eten. Binnen een kwartier waren we klaar geloof ik. Terwijl we met de gasten zeker een half uur aan tafel zaten… Na de lunch haalden we de losse onderdelen uit de oude kast en pakte ik de glasplaten in met kranten. Overigens had ik vooraf nog een paar foto´s van de kast gemaakt. Het is namelijk de bedoeling om die op de Zweedse marktplaats te zetten. Deel één van de kast droegen we naar buiten, waar Heiko de steekkar al klaar had staan. Daarmee was het een fluitje van een cent, om dit gedeelte in de garage te rijden. Deel twee volgde op dezelfde manier en ondertussen namen we de twee grote en meerdere losse delen van de nieuwe buffetkast weer mee naar boven. Nadat beide grote delen aan elkaar waren geschroefd en op de juiste plek waren geschoven, konden de plankjes en laden er in en kon ik alles weer inpakken.

De nieuwe kast is een derde kleiner en daarmee moest ik gaan sorteren. Niet alles kon terug in deze kast. Sorteren deed ik bijvoorbeeld de glazen. Die werden beoordeeld op gebruiksfrequentie. Een groot aantal glazen verdween in een doos voor Erikshjälpen en een klein deel ging naar de voorraadkast in de kelder. Zoals bijvoorbeeld ijscoupes. Die gebruik je niet zo vaak en hoeven derhalve niet voor het grijpen te staan. De beide laatjes van de buffetkast moesten eventjes een nachtje in de warme kamer staan. In de koude, vochtige kelder was het hout een beetje uitgezet en klemden ze. Het vocht moest uit het hout trekken en inderdaad een dag later schoof het gemakkelijk op de houten geleiders. We zijn zeer tevreden met deze nieuwe gebruikte en wit geschilderde buffetkast, die we voor 150 SEK hadden gekocht. De kamer krijgt er een hele andere uitstraling door. En straks, wanneer alle tierlantijntjes van de Kerst weer op zolder staan en de normale spulletjes terug zijn, lijkt het waarschijnlijk nóg weer anders. Nadat eindelijk alles weer aan de kant was, was het tijd voor het warm eten. Het werden de kliekjes van de afgelopen dagen. Niks mis mee hoor, maar toch… anders. Nu is het slechts eten en een paar dagen geleden was het een feestje…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta