Skurugata gelopen met Jan en Dietske

Skurugata gelopen met Jan en Dietske


Vanmiddag heb ik onze vrienden Jan en Dietske meegenomen naar de kloof, die bij het kleine plaatsje Skurugata ligt. Op ongeveer 15 minuten rijden vanaf Eksjö, in westelijke richting. Wij zijn er ondertussen al vele malen geweest met onze visites, maar blijven dat een geweldig mooi stukje natuur vinden. Joke was deze keer niet mee, omdat het lopen door die kloof voor haar niet meer te doen is. Daarvoor zijn de lichamelijke klachten te groot. In de kloof loop je op gevallen grote en kleine rotsblokken en is het continu een kwestie van het juiste evenwicht bewaren. Soms kun je met kleine stapjes verder komen en soms moet er een grotere stap omhoog of omlaag gezet worden, om verder te kunnen. Dan komt het op de been- en rugspieren aan. De niet geoefende loper van die kloof zal dan ook de dagen erna kunnen vernemen aan zijn spieren, dat hij of zij iets heeft gedaan wat niet dagelijks gebeurt. Het lopen door de kloof is echter een hele mooie belevenis en levert prachtige plaatjes én herinneringen op.
  
Als je in een normaal, rustig tempo er doorheen loopt en geniet van de prachtige natuur, doe je 1,5 uur over de volledige wandeling. En als je de kloof vanaf de rechterkant inloopt, volgt aan het einde de beloning in de vorm van een fantastisch uitzicht over de bossen van Zweden. Inclusief het grote meer bij het plaatsje Hult. Gelukkig zijn Jan en Dietske ook echte natuurliefhebbers en konden ze oprecht genieten van deze wandeling én het uitzicht. Jan vond het bijna nét zo mooi als de bossen van Schoonloo… En dat wil wat zeggen! Tevreden reden we vervolgens via een toeristische route over zand- en grüswegen door de stille en oneindige Zweedse bossen. Terug naar Ödarp. Daar zat Joke met koffie en gebak op ons te wachten. Dat ging er wel in, want we waren ondertussen 4 uur weggeweest. Blij dat wij onze gasten een stukje van “ons Zweden” hebben kunnen laten zien en van het “waarom” van de emigratie. Rust, ruimte, stilte, bossen, meren, uitzichten, reeën in het wild en nog veel meer. Volgens mij konden Jan en Dietske het een en ander wel begrijpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta