Schoorsteenveger zeer tevreden

Schoorsteenveger zeer tevreden


We zijn weer goedgekeurd! Ik bedoel, onze schoorsteen en de grote kachel beneden zijn schoongemaakt en daarmee zijn die twee, zeker voor een half jaar weer goedgekeurd. Tussen tien en twaalf zou de schoorsteenveger komen en hij was er om kwart voor elf. Nadat hij de schoorsteen had geveegd nodigde ik hem uit voor een kopje koffie. Die accepteerde hij enthousiast en zo raakten we even aan de praat. Nadat hij ook de kachel had schoongemaakt vertrok hij rond kwart voor twaalf. De volgende keer dat we een schoorsteenveger kunnen verwachten zal in mei zijn, omdat dan de houtkachels in de kamer en in de keuken weer nagekeken worden. Ook de schoorsteen zal hij dan weer meenemen. Het beroep schoorsteenveger is overigens niet eentje die iedereen zou willen. Het zijn immers niet de “schoonste” werkjes, die deze mannen en vrouwen moeten doen. Ik las, dat vroeger aanvankelijk veelal kinderen als “leerlingen” werden ingezet, omdat die de nauwe schoorstenen in konden klimmen om ze schoon te maken. Het was vies en ongezond werk, waarbij men veel in aanraking kwam met roet. De gevolgen voor deze kinderen waren het hebben van vele ziektes, die soms tot de dood leidden. De schoorsteenveger Joseph Glass (1791-1867) was een bekend bestrijder van deze vorm van kinderarbeid. In Duitsland wordt het zien van een schoorsteenveger, die daar een herkenbaar uniform heeft, als een teken van geluk gezien. Ook van een schoorsteenveger een hand krijgen, zou geluk brengen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta