Schilderklusje en fruitbomen snoeien

Schilderklusje en fruitbomen snoeien

 
Opnieuw die bijzondere kleuren in de lucht. Je zou bijna denken, dat dit het noorderlicht is. Het is echter niet zo. Dan schijnt de hemel met name groen op. Dat hebben we helaas nog nooit in het echt gezien. Wel hebben we al vele schitterende foto´s via internet voorbij zien komen en korte filmpjes over dat natuurverschijnsel. Zelf, in levenden lijve, hebben we het nog niet mogen aanschouwen. Dat staat nog op ons verlanglijstje. Dat betekent een ritje naar Noord-Zweden: ongeveer 1.600 kilometers vanaf ons huis. Daarvoor moeten we natuurlijk wel beiden goed gezond zijn en dat is op dit moment niet zo. Het is net alsof we elkaar een beetje afwisselen. Helaas is Joke nu al langer dan een jaar aan de beurt met haar maagklachten en zijn daar nu de galstenen bijgekomen. Stilletjes hopen we dat de galblaas verwijderd wordt én dat daarna ook haar maagklachten verdwijnen. Misschien een vreemde kronkel, maar als het toch eens zo mocht zijn…

Toen Joke haar tante en neef bij ons waren, tijdens de achter ons liggende kerstdagen, had Joke op een dag haar tante geholpen met het aanmelden voor een nieuwsapp over de plaats Siddeburen. Toen bleek ze de 1.200ste aanmelder te zijn voor die app en werd haar een bloemetje aangeboden! De beide dames hebben er heel veel schik om gehad. Hoe groot was de kans, dat je je ergens voor aanmeldt en dan meteen een leuk cadeautje krijgt? 1 Op de 1.000? Vandaag kregen we een seintje, dat de cadeaubon voor het bloemetje bij haar was bezorgd. Ze mag bij Bloemenhuis Fleuropoort te Siddeburen een boeketje bloemen komen halen ter waarde van €.15,00. Leuk toch? En ze hoefde er nagenoeg niets voor te doen. Haar zoon, Jokes neef, zal het binnekort gaan regelen, want die woont dichter bij Siddeburen dan Jokes tante.
 
Na die geweldig mooie luchten van gisterenavond kregen we vanmorgen een mooie opkomende zon te zien. Die scheen op de bomen vlakbij ons huis en waren een voorbode van opnieuw een mooie dag. Het had wederom een beetje gevroren en zodoende kregen we een redelijk blauwe lucht met zon. Niet verkeerd! Dit zal echter voorlopig weer eerst de laatste nachtvorst zijn. De temperatuur gaat weer omhoog naar +5 tot +7 overdag. Soms ´s nachts een of twee graden onder nul. Tevens gaat het waaien. Hard waaien. Gisteren sprak ik nog met mijn ouders via de telefoon en hadden we het onder andere ook even over de wind. Ze dachten dat we hier niet zoveel last zouden hebben van wind, we woonden immers in de bossen. Ja, het is absoluut zo dat we in de bossen wonen, maar desondanks kan het hier flink waaien.

Via een nieuwssite las Joke een artikel over een schilderklusje. Op zich niets bijzonders, ware het niet, dat het hier de Öresundbrug betreft. De brug van bijna 8 kilometer lengte, die Zweden via Malmö met Kopenhagen in Denemarken verbindt. De brug waar wij al vaak overheen zijn gereden en in december voor het eerst twee keer onderdoor zijn gevaren. Díe brug wordt voor het eerst in twintig jaar geverfd en dat klusje gaat ongeveer 13 jaar duren! De onderdelen van de brug waren oorspronkelijk geverfd op het land, voordat ze werden geplaatst. Dit keer wacht de schilders een grotere uitdaging. “Het is een erg speciale klus, want je werkt 20 tot 30 meter boven de zee, terwijl je hangt aan portaalkranen”, zegt topman Jens Mork van de onderneming Muehlhan Denmark. Hij verwacht dat zo’n 300.000 tot 400.000 liter (!) verf nodig is voor het project. Ze praten in totaal over zo´n 300.000 vierkante meters. Leuk klusje voor het schildersbedrijf dat het mag uitvoeren. De schilders moeten niet alleen goed kunnen schilderen, ze moeten tevens geen problemen hebben met het werken op grote hoogte. Zeker geen klusje voor schilders met hoogtevrees!
 
Zoals elke dag, gingen Jikke en Ebba vandaag ook weer naar buiten. Altijd zo rond de klok van 08:30 uur mogen ze eruit. Dan is het woon-werkverkeer voorbij en is de weg weer rustiger. Lang zijn ze edoch niet buiten vanwege de koude. Dat is niet echt hun ding. Ondanks dat ze dus naar buiten mogen en kunnen, liggen ze toch vaak op een stoel in de kamer, waar het veel behaaglijker is natuurlijk. Vandaag zag Joke Ebba (katje met het groene bandje) in het onkruid op de grond van de buurman zitten. Te wachten op een prooi waarschijnlijk. En die kwam blijkbaar voorbij, want even later kwam met een klein muisje binnen. Hmmm…, fijn, lief, dankjewel Ebba… en nu naar buiten met dat ding! Aan het eind van de middag kwamen ze gezamenlijk weer binnen. Niet zomaar, maar naar aanleiding van het roepen: “Moeten Jikke en Ebba iets lekkers?” In een mum van tijd zijn ze er dan en vaak gaan ze dan meteen naar de keukenkast. Ja, die waarin hun snoepjes staan. Een beloning is immers wel op zijn plaats, wanneer ze worden geroepen én dat ze dan ook nog komen. Tja, we lokken ze immers ook met “iets lekkers” naar binnen. Zouden we ze dan niets geven, dan denken ze na een aantal keren “Hmmm, ze zeggen wel dat we iets krijgen, maar we krijgen niets! We blijven buiten!” En dát moeten we natuurlijk zien te voorkomen. Ze weten nu immers, dat ze daadwerkelijk snoepjes krijgen!
 
Vandaag kon ik weer aan het werk voor Örtengren in Tranås. Vorige week belde hij daar al over en vandaag was het dan zover. Ik heb hem meteen verteld, dat ik niet de hele dag van huis wil zijn, in verband met Joke haar gezondheid en daarvoor had hij alle begrip. Bij aankomst, zo rond de klok van tien, nam Örtengren mij mee in de auto en liet hij mij een drietal plaatsen zien. Bij die mensen moeten binnenkort een paar fruitbomen gesnoeid worden. En dat ga ik doen. Nadat we terug waren namen we een kop koffie, waarna ik op het eerste adres kon beginnen. Voor een vereniging van eigenaren. Vijf bomen snoeien, struiken snoeien met een heggenschaar en vele uitgebloeide planten opschonen. Hoewel het een poosje geleden was, zat de “schwung” er nog wel in: ik had de smaak weer helemaal te pakken! De drie klusjes bij elkaar zouden ongeveer 20 uur werk zijn volgens mijn baas. Oké, we beginnen gewoon bij het begin. Toen ik rond 14:00 uur naar huis ging gaf hij mij een bloemetje mee voor Joke én een bakje met frambozen. Omdat Joke ziek is. Attent toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta