Schatten zijn het!

Schatten zijn het!

   
Als je dit dan zo weer ziet, kun je toch niet lang boos op ze zijn? Uiteraard word ik wel eens een tikkeltje kwaad op Jikke en Ebba, wanneer ze weer met een dood diertje thuis komen. Onterecht, want dat is immers hun instinct en dat hoort nu eenmaal bij hen, bij katjes. Meestal gaat mijn boosheid binnen een paar minuten weer over. En dat komt niet altijd in de laatste plaats doordat ze me óf lief aankijken óf me langs de benen strijken om aandacht te krijgen óf alleen al doordat ze heel lief bij elkaar zitten. Als ze dan ook nog eens nagenoeg gelijk alle bewegingen volgen dan smelt ik weer. Helemaal als ik ze dicht bij me heb en ze liggen lekker relaxed te slapen. Op een dergelijk moment is alles weer vergeten en vergeven en is de liefde voor ze weer volledig terug!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta