Schade door dooi!

Schade door dooi!


“Een goed begin is het halve werk!” Daarom vanochtend maar eens begonnen met een uitgebreider ontbijt. Met een paar afbakbroodjes! Die zijn heerlijk met kaas of vleesbeleg. Ach, eigenlijk ook met zoetigheid zijn ze heel lekker. Met jam of hagelslag. Wij kozen vanochtend echter voor de hartige kant. We hadden vanochtend al gezien, dat het rond zeven uur ongeveer drie raden boven nul was en daarmee zette de dooi vandaag door. Inmiddels is alle sneeuw van het hoge dak van het huis afgegleden. Gelukkig maar, want als dat omlaag glijdt en op een lager gelegen dak of balkon terecht komt, gaat dat uiteindelijk met enig lawaai gepaard en is het telkens nog weer schrikken. Zelfs de dametjes Ebba en Jikke hebben dan de haren rechtovereind staan en hun oortjes gespitst. Klaar om weg te vluchten. Als ze daarentegen onze “rust” zien, vertrouwen ze erop, dat het wel goed is. Even later ontspannen ze zich weer.

 
Na het ontbijt keek ik zonder aanleiding door het keukenraam naar buiten. Daar zag ik vanuit mijn linker ooghoek, dat er iets “anders” was. Toch kon ik mijn vinger er niet meteen opleggen. Maar even naar buiten gegaan om te kijken. Oh! Er was sneeuw van het dak op de “zomerstoelen-kussen-opbergkist” gevallen. Die staat al twee jaar op het terras naast de keuken, echter vanaf vanochtend niet meer. Van ongeveer zes meter hoogte is daar ook een beste lading sneeuw op gevallen en dat kon de deksel deze keer niet hebben. Het sneeuw lag ín de plastic opbergkist: de deksel was in een aantal stukken. De kussens waren uiteraard kletsnat. Die hebben we er maar meteen uitgehaald en over de leuning van het terras gehangen. Zo kon het water er het snelst uitlopen. ´s Avonds de kussen maar elders neer gelegd. Een gedeelte in de tvättstuga en een gedeelte op de veranda. Kunnen de kussens daar verder drogen. De opbergkist kan naar de vuilstort, daar is niets meer aan te redden. Er zit niets anders op dan een nieuwe te kopen. Of er moet toevallig al eentje voorbij komen op Marketplace. Soms heb je immers geluk.


Terwijl ik achter mijn laptop zat, zat Heiko achter de oude van mij. Die wilde hij net zo opschonen als hij gisteren bij zijn eigen had gedaan. Hij kon het niet geloven, maar nadat hij alles uit mijn oude directory had verwijderd en die echt leeg was volgens ons, bleek dat tóch niet het geval te zijn. Hij liet de map vervolgens door de computer verwijderen en die gaf toen namelijk aan dat er 38.563 bestanden (!) verwijderd zouden gaan worden! Zo hé! Als je de directory opende stond er niets, echter in werkelijkheid staan de bestanden er nog wel. Alleen zie je ze niet meer. Daarom is het altijd oppassen geblazen als je een oude laptop zomaar wegdoet. Iemand die een beetje handig is kan de oude “verwijderde” bestanden tóch weer terug halen en bekijken. Heiko heeft nu de fabrieksinstellingen teruggezet en mijn profiel helemaal verwijderd. De laptop is daarmee helemaal clean. Hij werd daarna naar boven gebracht en ligt weer in de kast. Voor noodgevallen.

Na de koffie ging Heiko wederom hout halen. Uiteraard vanuit de houtstek. We kunnen overigens meteen merken, dat het veel minder koud is. Van -20 ´s nachts naar 0 graden ´s nachts maakt niet alleen qua gevoel een verschil, maar eveneens voor het stoken! Of je nu op gas, elektrisch of op hout of pellets stookt maakt niet uit. Het huis is sneller warm, blijft langer warm en zodoende gaat er veel meer opgewekte warmte, door het brandende hout, naar de accumulatietanks. Daar wordt de warmte in opgeslagen, totdat het weer nodig is. Waar we vorige week nog elke twee uur nieuw hout op het vuur moesten gooien, kan dat nu om de drie en een half tot vier uur. Dat scheelt nogal in het verbruik.

Na het vullen van de grijpvoorraad brandhout startte Heiko meteen de motorkettingzaag nog eventjes. Hij wilde namelijk proberen de laatste dikke stukken boomstam van Erling in mootjes te zagen. Dat zou komend weekend gekloofd en gestapeld kunnen worden. Dan is dat maar weer aan de kant. Stel je voor, dat de Fin uit Eksjö binnenkort weer belt, met de mededeling, dat er nog een paar omgewaaide bomen bij hem in het bos liggen. En dat Heiko die kan ophalen. Overigens gaan er bij onszelf ook nog twee of drie grote berkenbomen om en daar komt ook nog weer hout van én zaag- en kloofwerk. Het zagen van de hele dikke boomstammen van Erling ging met erg veel moeite. Om twee redenen. Ten eerste omdat de lengte van het zaagblad van de kettingzaag, niet toereikend was voor de omvang van de boom. Ten tweede omdat het hout bevroren was. Na ruim een uur had hij echter wel een groot aantal blokken gezaagd. Maar het werk was nog niet klaar. Hijzelf was er wel klaar mee! Het was zwaar en daarmee erg vermoeiend werk. Later maar weer een uurtje.

´s Middags verdween Heiko nog een uurtje in de kelder, om een paar pijltjes te gooien. Al tijdens de eerste drie ingooi beurten ging het meteen goed, zo vertelde hij. Met de tweede worp van drie pijlen gooide hij twee keer triple twintig én een iets verdwaalde triple 12. Oftewel 156 punten. Die triple twaalf gooide hij richting de triple 20, echter daar kwam hij niet terecht. Dat probleem heeft Heiko wel vaker. Hij gooit dan op de 20, alleen komt de pijl in de 1 of in de 5 (rechts respectievelijk links van de 20) terecht. Toch vond hij het geen slecht begin. Het ging hem weer prima naar de zin en het trainingspartijtje tegen de computer werd dan ook gewonnen. Tja, het is maar net op welk niveau je de computer instelt… Heiko heeft hem op 41 punten ingesteld, als zijnde het gemiddelde met drie pijlen. Zo kan ik ook winnen! Ha, ik zou het gemiddelde op 20 zetten denk ik… Die worp met 156 punten bleek niet de hoogste score te worden vanmiddag. Op een gegeven moment vlogen er drie pijlen in de triple 20 en had hij daarmee het maximum aantal punten van 180 gegooid. Op zijn Engels “one-hundret-and-eighty”! Dat was nogal een aantal weken, zo niet maanden, geleden, dat er drie pijlen in de triple 20 kwamen! In tegenstelling tot Michael van Gerwen, die gooit in een partijtje zomaar 10 keer of vaker drie pijlen in dat super kleine vakje. Maar ja, hij is natuurlijk ook een prof darter en wereldkampioen geweest.

Vandaag viert men de internationale “Dag van de Moedertaal”. Sinds 1999 is dit een erkende dag voor informatie over taalverscheidenheid en het recht van mensen, om hun moedertaal te gebruiken. De dag gaat over alle voorvechters van mensenrechten, maar ook over leerkrachten en andere beroepen die met talen werken. Taal is een drager van cultuur. Vandaag wil men derhalve onder de aandacht brengen, dat alle kinderen het recht hebben om op te groeien met hun moedertaal en dat ze die ook mogen spreken. Ongeacht waar ze wonen. Diverse organisaties die opkomen voor het kind, streven ernaar, dat kinderen die tot een etnische, religieuze of taalkundige minderheid of inheemse bevolking behoren, niet het recht mogen worden ontzegd, om een ​​eigen cultureel leven te leiden, hun eigen religie te beoefenen en hun eigen taal te spreken. Er is onderzoek dat suggereert, dat meertaligheid goed is voor de ontwikkeling van de hersenen en dat meertalige individuen creatiever zijn! Bovendien zijn er aanwijzingen, dat het de ontwikkeling van dementie later in het leven vertraagt. In Zweden wordt de ontwikkeling van andere talen ondersteund door “onderwijs in de moedertaal”. De Zweedse wetgeving inzake nationale minderheden en “onderwijs in de moedertaal” is hierin vrij uniek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta