Rust op Nederlandse Moederdag

Rust op Nederlandse Moederdag


Het begin van deze dag. Het begin van de Nederlandse Moederdag, die van de Zweedse moeders valt op 31 maart. Die lucht zou wel eens kunnen betekenen, dat we een mooie dag krijgen. Zou het inderdaad heel zonnig worden? Dit was rond kwart over vijf en hoewel er wolken te zien waren. De zon moest er toch immers op schijnen, want anders kregen we die kleuren niet te zien. We moesten afwachten, maar waren zeer positief. Vooral toen het rond half zeven al heel anders in de lucht was. De wolken waren verdwenen, de lucht was blauw en de zon scheen door de bomen!

De zon scheen nog steeds toen we ´s ochtends contact hadden met Heiko´s ouders! We hadden een kaart met iets lekkers laten bezorgen en die was gisteren bezorgd. Daar hadden ze ons al een foto van gestuurd via de mobieltjes. Maar op een Moederdag elkaar even te zien is toch veel mooier? En elkaar dan ook spreken is gewoon top! De derde Moederdag op afstand. Dat is het meest vervelende. Niet alleen vanwege dat, want uiteindelijk weet Heiko´s moeder dat we niet alleen vandaag van haar houden, maar elke dag. Ook omdat het met Heiko zijn vader ietsjes achteruit gegaan was. Niet lichamelijk, maar geestelijk. Voor iemand die nog nooit ziek is geweest, kwam nu de klap en zat hij in een dip. We hopen, doordat we nu weer met elkaar hebben gesproken en dat we elkaar weer hebben gezien, dat hij zich weer iets beter gaat voelen!
 
   
We maakten na het videogesprekje even een rondje tuin. Nee, dit keer gingen we niet aan de slag, niet iets doen, maar gewoon even door de tuin lópen. We wilden ons gewoon eens een rustdag gunnen. Gedeeltelijk om de lichamen tot rust te laten komen en gedeeltelijk om geestelijk weer energie te krijgen. Doordat we nu ook eens in de lucht keken en niet alleen maar naar de grond, zagen we de diverse vruchten in de naaldbomen hangen. De dennenappels van twee verschillende bomen. Alleen zijn het beide wel dennenappels? Er is een gigantisch verschil in de vruchten te herkennen. Nee, ze zijn daadwerkelijk verschillend. De bovenste is namelijk van de spar en heeft daarmee sparrenappels. De takken hebben korte harde naalden. De onderste is van een den en heeft daarmee dennenappels. Deze takken hebben lange en zachtere naalden.
 
Langs de scheiding van de tuin met het land van de buurman, links van de oprit, staat een berk al mooi in de knoppen. Het zal vast niet lang meer duren, dat daar de bloemen in komen. Wat zal die bloei weer mooi lijken. Nu is het mos nog heel duidelijk te zien en die vind je straks niet meer terug. Dit mos is trouwens de korstmos. Korstmossen bestaan uit een bijzondere “samenleving” van een alg met een schimmel. Een korstmos, ook licheen genoemd, valt overigens onder de groep van schimmels. Samen met het jonge van de knoppen een hele mooie combinatie. Die bedenkt alleen de natuur. Net als de schitterende Grote Dotterbloemen. Het zijn er dit jaar heel veel. Zou dat komen, doordat we de kanten hebben schoongemaakt? Ze blijven prachtig om naar te kijken en geven veel kleur aan en rond de vijver en het beekje.
 
Zoals gezegd deden we het vandaag rustig aan. En of dat besmettelijk is? Want zelfs de dametjes Jikke en Ebba gingen met ons samen aan de wandel en kwamen eveneens met ons in huis. Direct na het eten van een paar brokje en een paar snoepjes (na het eten mag dat) gingen ze elk op hun vertrouwde stekjes liggen. Voor Ebba is dat de krabpaal en voor Jikke is dat de stoel, voorin de kamer. Het gebeurt zelden, dat ze van plaats wisselen. Volgens mij heb ik Ebba nog nooit op de stoel zien liggen. Wel op de bank. Jikke daarentegen gaat af en toe op de krabpaal. Kijken ze dat van ons af? Heiko en ik hebben ook vaak ons eigen plekje…
 
Het einde van deze dag. Het einde van een rustdag en tevens van de Nederlandse Moederdag. Een dag die voornamelijk bestond uit het samen genieten. Van de opkomende zon, het ontbijt, het babbelen, de koffie, het videogesprek, het rondje tuin, de koffie, het babbelen, de lunch, het babbelen, de thee, het lezen, de koffie, het babbelen, de dametjes, de muziek, de contacten met familie en vrienden, de pizza, het babbelen, de borrel en uiteindelijk de ondergaande zon. We hadden een andere dag dan anders, maar oh-zo-niet-verkeerd! Deze relax-dag is voor herhaling vatbaar en zullen we vaker (moeten) doen!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta