Rondje Vättern meer – 2019.07.20

Rondje Vättern meer – 2019.07.20

 
Nadat we fris en fruitig wakker werden gingen we door met fris en fruitig. Namelijk met ons ontbijtje met jam! De nacht was heel goed verlopen. We hadden Pantro niet gehoord, dus de andere gasten ook niet. Hoewel hij nooit voor problemen heeft gezorgd, zou zijn onzekerheid doordat hij nu doof is daar verandering in kunnen brengen. Dat hij schrikt van dingen, die hij anders kon horen. Niets van dat alles. Een voorbeeldig “kind”. We voelden ons uitgerust en dat kwam niet in de laatste plaats doordat de bedden goed lagen. We ruimden alles zover mogelijk op, dronken nog rustig een kopje koffie, gingen nog even met Pantro aan de wandel en daarna vervolgden we onze trip. Richting het noordelijkste puntje van het Vättern meer! We reden eerst toch maar weer naar het grote meer toe. Gewoon omdat ons dat trekt. We namen de weg naar Brandstorp en reden toen ook meteen aan het water.
 
Het weer was heerlijk en de lucht was zo helder, dat we de andere kant van het meer konden zien liggen. Dat zou Gränna moeten zijn. Ook hadden we nu perfect zicht op het grote eiland Visingsö. Dat willen we ook ooit nog eens sámen bekijken, Heiko is er al eens geweest namelijk. Schijnt zeker de moeite waard te zijn. Langs het meer reden we verder noordelijk, naar Hjo. Daar reden we nog doorheen trouwens. We hadden besloten, dat we onderweg wel ergens zouden gaan eten, maar tijdens ons gesprek daarover werd duidelijk, dat we wel weer eens kip met rijst wilden eten. Je raadt het al: de ingrediënten daarvoor kwamen uit Hjo. Een mooi plaatsje, aan het mooie meer. De grotere wegen werden ook hier zoveel mogelijk vermeden en daarmee reden we heel rustig langs de kust. De omgeving bleef ons verwonderen.
 
Karlsborg was de plaats waar we weer op de weg met nummer 49 moesten. Een andere weg langs het meer was er niet. Deze plaats was overigens niet vreemd, omdat we daar ook al een paar jaar geleden waren geweest. We wisten nog exact waar we hadden gezeten. Zo werden ook nog, tijdens het maken van nieuwe herinneringen, oude herinneringen opgehaald. Alleen was het in onze beleving toen niet zo druk als nu. Zal wederom met het hoogseizoen te maken hebben gehad. Een paar kilometer na het plaatsje Granvik zochten we een parkeerplaats op. We hadden een hele mooie getroffen. Eentje die een paadje had naar het meer. Daar maakte ik een pan met tomatengroente soep, waarvan we lekker hebben gegeten. Een mens moet tijdens warme dagen goed eten! Hierna duurde het nog ongeveer een uurtje toen we het noordelijkste puntje van het meer hadden bereikt. Onder de plaats Askersund. We zouden overnachten in Harge, net even weer aan de oostkust van het meer.
 
Ook hier was het overigens nog steeds genieten van de natuur. Alleen moesten we uiteraard wel even op de borden letten. Van de camping zagen we er eentje en daarna niets meer. We reden inmiddels al een behoorlijk aantal kilometers beneden die plaats en daarmee zochten we een andere camping aan onze route. Tja en toen hadden we de poppen aan het dansen… We vonden via Google een camping in Motala, maar dat was meer een bedrijventerrein. Hoge omheiningen rondom en aan de grote weg. Nee! Ook in Motala, een paar kilometer verder gaven we gas bij, op het moment, dat we deze camping zagen. Heel dicht bij elkaar en vól! Waarschijnlijk door een bruiloft, want we zagen nog net een oldtimer met het bruidspaar de camping oprijden. Nee! Maar door naar Borensberg, bij de sluizen van Motala.
 
Nee! Dat was wederom zó vol, dat we waarschijnlijk de luifel niet eens zouden kunnen uitrollen. Even pauze met een beetje drinken erbij, want dit kostte ons toch meer energie dan we dachten. Op dat moment bedachten we beide nagenoeg tegelijkertijd, dat we ooit aan het meer Roxen hadden gestaan, in het plaatsje Sandvik en die camping was heel erg mooi gelegen. Dat was nog slechts een half uurtje rijden en daar gingen we voor! We hadden de juiste beslissing genomen en konden na het inchecken een mooie ruime plaats uitzoeken. Top! Na het eten, de rijst met kip en nasikruiden, liepen we een rondje over de camping en namen Pantro mee. Het lopen met hem ging opmerkelijk goed. Zelfs een kleine helling nam hij best wel snel. Vanzelfsprekend moest hij daarna even uitrusten. We konden die avond best wel lang buiten zitten en dat deden we dan ook met veel plezier. Kaarsje erbij aan, lekker glaasje drinken: det är livet! Dat is het leven! Morgen verder in ons rondje om het Vättern!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta