Rolsberg – dinsdag 18 oktober II

Rolsberg – dinsdag 18 oktober II

dsc03065 dsc03069 dsc03076
Als we Ramkvilla binnen rijden nemen we de eerste weg rechts, zoals de man zei. Het is een zandweg die doodloopt. We keren om. Ook de tweede zandweg loopt dood. Aan het eind blijkt een schietbaan te zijn. Overigens staat dat nergens aangegeven. De volgende weg is een geasfalteerde weg. Dan die maar proberen. We rijden een mooi eind van Ramkvilla af en twijfelen of dit wel de juiste weg is. Op een gegeven moment slaan we toch maar eens linksaf en vragen we een vrouw, die daar haar hond uit laat, naar de kloof en zij wijst ons de juiste kant op. We hadden gewoon rechtdoor moeten rijden.
dsc03103 dsc03110 dsc03117
Na een prachtige route komen we inderdaad bij een parkeerplaats met een bord “Hörnaby Skiffergruva” (leisteen groeve/mijn). We parkeren, stappen uit en lopen de weg over. Dan valt onze mond open van verbazing. Een enorm diepe spleet in de aarde, op een geheel onverwachte plek. Mooi! Nee: schitterend! Wat een fantastisch stukje natuur. Onvoorstelbaar. Ineens een enorme spleet – kloof in de aarde, waar allerlei flora en fauna floreert. We nemen de wereld aan foto’s, want dit is toch echt bijzonder. Het blijken trouwens drie kloven naast en aan elkaar verbonden te zijn. Dan zien we onderin de kloof een houten vlonder en paadjes. Je kunt er blijkbaar beneden in komen. Dat gaan we bekijken, maar eerst koffie met een broodje. Zelf meegebracht uiteraard, want bij deze toch wel toeristische attractie is natuurlijk niks te krijgen (zoals bij de meeste bijzondere natuurverschijnselen hier in Zweden). Na de fika (pauze) gaan we op zoek naar de ingang van de kloof.
dsc03127 dsc03138 dsc03132
Die ligt op een hele andere plek, aan de andere kant van de weg. Via een steile houten en gladde trap gaan we omlaag en daarna door een nachtdonkere uitgehakte tunnel onder de weg door… en verder. Schatting: zo’n vijfhonderd meter onder de grond door. En dan ineens staan we onderin de, eerder van bovenaf gespotte, kloof. Daar word je stil van! Wat mooi en wat een rust. Het is er werkelijk doodstil. We kijken onze ogen uit en nemen uiteraard de nodige foto’s. Waarschijnlijk komen we hier nooit weer, want het doorlopen van de donkere tunnel was een ware overwinning voor Joke. Ook Pantro vond het trouwens niet zo heel fijn, maar dankzij een kleine zaklampje kon ik ze bijschijnen en dankzij Pantro’s fluorescerend vest konden wij hem weer zien.
dsc03172      dsc03121      dsc03175
We raken haast niet uitgekeken of verzadigd van al die indrukken. Zo mooi en bijzonder. We hebben er ongeveer een half uur rondgelopen en waren eigenlijk nog niet uitgekeken. Toch maar weer terug, want er zag “iemand” heel erg tegen de terugreis op: weer door de donkere tunnel. Gelukkig gaat alles goed en staan we op enig moment weer buiten. Beide, of eigenlijk alle drie, stil. Stil van de indrukwekkende natuur die we hebben gezien. Eenmaal boven zien we een papier aan een bord hangen, waarop staat dat dit een energieplek is. Dat geloof ik graag. Hier krijg je inderdaad energie van!
dsc03187       dsc03191

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta