Reetjes over beekje gelopen

Reetjes over beekje gelopen

 
Onze grond wordt nagenoeg begrenst door een natuurlijk beekje. Achter ons huis hebben we een groot grasveld dat doorloopt tot aan dat beekje. Vorig jaar heeft die trouwens maandenlang droog gestaan. De zomer van 2018 was lang, warm en droog. Nu staat er weer meer dan voldoende water in, als gevolg van neerslag en smeltende sneeuw. Echter door de strenge vorst is het beekje nu al een paar weken voorzien van een laag ijs. Daaronder stroomt het water trouwens nog gewoon, dus ik verwacht eigenlijk niet eens, dat het ijs heel dik ik. Ik waag me er in ieder geval niet op. De reeën daarentegen wel. Je kunt duidelijke pootafdrukken zien in de sneeuw die op het ijs ligt. Het water in het beekje stroomt van rechts naar links en komt uit in een door de vorige bewoners gegraven “vijvertje” met daarin een eilandje. Erg grappig gedaan vind ik zelf. En dat vijvertje is afgesloten met een dam met een soort sluisje. Zodoende kan het waterniveau in het vijvertje een beetje gereguleerd worden. Het water, dat onder het ijs doorstroomt, gaat via het sluisje in die dam en vervolgt z’n weg naar lager geleden gronden. Bij die doorgang heeft zich ook veel ijs gevormd, wat haast kunst te noemen is. Het is net zo mooi als de bevroren waterval van Aneby, maar dan iets kleiner zeg maar. Ietsjes kleiner…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta